سازمان ملل متحد - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به محتوا منوی اصلی منوی اصلی انتقال به نوار کناری نهفتن بازدید محتوا صفحهٔ اصلی رویدادهای کنونی مقالهٔ تصادفی همکاری تغییرات اخیر ویکی‌نویس شوید! راهنما تماس با ویکی‌پدیا صفحه‌های ویژه جستجو جستجو ظاهر کمک مالی ساخت حساب ورود ابزارهای شخصی کمک مالی ساخت حساب ورود فهرست انتقال به نوار کناری نهفتن بخش آغازین ۱ تاریخچه ۲ عضویت در سازمان ۳ ستاد سازمان ملل ۴ امور مالی سازمان ملل ۵ اهداف و فعالیت‌ها تغییر وضعیت زیربخش‌های اهداف و فعالیت‌ها ۵.۱ کنفرانس‌های بین‌المللی ۵.۲ سال‌ها و ایام بین‌المللی ۵.۳ کنترل تسلیحات و خلع سلاح ۵.۴ حفظ صلح ۵.۵ حقوق بشر ۵.۶ کمک‌های انسان دوستانه و توسعه بین‌المللی ۵.۷ معاهدات و قانون بین‌الملل ۵.۸ زیرمجموعه‌ها، آژانس‌ها و سازمان‌های وابسته ۶ اصلاحات ۷ اهداف توسعه هزاره ۸ موفقیت‌ها و شکست‌ها در مسائل امنیتی تغییر وضعیت زیربخش‌های موفقیت‌ها و شکست‌ها در مسائل امنیتی ۸.۱ شورای امنیت ۸.۲ نظارت بر حقوق بشر ۸.۳ ضعف بوروکراسی ۸.۴ رسوایی برنامه نفت در برابر غذا ۹ سیاست پرسنلی ۱۰ فرهنگ عام حاکم بر سازمان ملل ۱۱ ارکان سازمان ملل متحد ۱۲ سازمان‌های وابسته ۱۳ جستارهای وابسته ۱۴ منابع ۱۵ پیوند به بیرون تغییر وضعیت فهرست محتویات سازمان ملل متحد ۲۹۳ زبان Аԥсшәа Acèh Адыгабзэ Afrikaans Alemannisch አማርኛ Aragonés Ænglisc अंगिका العربية الدارجة مصرى অসমীয়া Asturianu Авар अवधी Aymar aru Azərbaycanca تۆرکجه Башҡортса Basa Bali Boarisch Žemaitėška Batak Toba Bikol Central Беларуская (тарашкевіца) Беларуская Български भोजपुरी Bislama ပအိုဝ်ႏဘာႏသာႏ Bamanankan বাংলা བོད་ཡིག বিষ্ণুপ্রিয়া মণিপুরী Brezhoneg Bosanski Batak Mandailing Basa Ugi Буряад Català Chavacano de Zamboanga 閩東語 / Mìng-dĕ̤ng-ngṳ̄ Нохчийн Cebuano Chamoru کوردی Corsu Qırımtatarca Čeština Чӑвашла Cymraeg Dansk Dagbanli Deutsch Zazaki Dolnoserbski Kadazandusun डोटेली ދިވެހިބަސް ཇོང་ཁ Eʋegbe Ελληνικά Emiliàn e rumagnòl English Esperanto Español Eesti Euskara Estremeñu Fulfulde Suomi Võro Na Vosa Vakaviti Føroyskt Français Arpetan Nordfriisk Furlan Frysk Gaeilge Gagauz 贛語 Kriyòl gwiyannen Gàidhlig Galego Avañe'ẽ गोंयची कोंकणी / Gõychi Konknni Ghanaian Pidgin ગુજરાતી Gaelg Hausa 客家語 / Hak-kâ-ngî Hawaiʻi עברית हिन्दी Fiji Hindi Hrvatski Hornjoserbsce Kreyòl ayisyen Magyar Հայերեն Արեւմտահայերէն Interlingua Jaku Iban Bahasa Indonesia Interlingue Igbo Iñupiatun Ilokano ГӀалгӀай Ido Íslenska Italiano ᐃᓄᒃᑎᑐᑦ / inuktitut 日本語 Patois La .lojban. Jawa ქართული Qaraqalpaqsha Taqbaylit Адыгэбзэ Kabɩyɛ Tyap Kongo Gĩkũyũ Қазақша ភាសាខ្មែរ ಕನ್ನಡ Yerwa Kanuri 한국어 Къарачай-малкъар کٲشُر Kurdî Коми Kernowek Кыргызча Latina Ladino Lëtzebuergesch Лезги Lingua Franca Nova Luganda Limburgs Ligure Ladin Lombard Lingála ລາວ Lietuvių Latviešu Madhurâ मैथिली Basa Banyumasan Malagasy Олык марий Māori Minangkabau Македонски മലയാളം Монгол ꯃꯤꯇꯩ ꯂꯣꯟ ဘာသာမန် Moore मराठी Bahasa Melayu Malti Mirandés မြန်မာဘာသာ مازِرونی Nāhuatl Napulitano Nedersaksies Plattdüütsch नेपाली नेपाल भाषा Li Niha Nederlands Norsk nynorsk Norsk bokmål Novial ߒߞߏ Nouormand Sesotho sa Leboa Diné bizaad Chi-Chewa Occitan Oromoo ଓଡ଼ିଆ Ирон ਪੰਜਾਬੀ Pangasinan Kapampangan Papiamentu Picard Pälzisch Polski Piemontèis پنجابی پښتو Português Pinayuanan Runa Simi Rumantsch Romani čhib Ikirundi Română Armãneashti Tarandíne Русский Русиньскый Ikinyarwanda संस्कृतम् Саха тыла ᱥᱟᱱᱛᱟᱲᱤ Sardu Sicilianu Scots سنڌي Davvisámegiella Sängö Srpskohrvatski / српскохрватски Taclḥit တႆး සිංහල Simple English Slovenčina سرائیکی Slovenščina Gagana Samoa Anarâškielâ ChiShona Soomaaliga Shqip Српски / srpski Sranantongo SiSwati Sesotho Seeltersk Sunda Svenska Kiswahili Ślůnski Sakizaya தமிழ் Tayal ತುಳು తెలుగు Tetun Тоҷикӣ ไทย ትግርኛ Türkmençe Tagalog Tolışi Setswana Lea faka-Tonga Toki pona Tok Pisin Türkçe Seediq Xitsonga Татарча / tatarça Twi Reo tahiti Тыва дыл Удмурт ئۇيغۇرچە / Uyghurche Українська اردو Oʻzbekcha / ўзбекча Tshivenda Vèneto Vepsän kel’ Tiếng Việt West-Vlams Volapük Walon Winaray Wolof 吴语 IsiXhosa მარგალური ייִדיש Yorùbá Vahcuengh ⵜⴰⵎⴰⵣⵉⵖⵜ ⵜⴰⵏⴰⵡⴰⵢⵜ 文言 閩南語 / Bân-lâm-gí 粵語 中文 IsiZulu ویرایش پیوندها مقاله بحث فارسی خواندن ویرایش نمایش تاریخچه ابزارها ابزارها انتقال به نوار کناری نهفتن کنش‌ها خواندن ویرایش نمایش تاریخچه عمومی پیوندها به این صفحه تغییرات مرتبط بارگذاری پرونده پیوند پایدار اطلاعات صفحه یادکرد این صفحه دریافت نشانی کوتاه‌شده استفاده از تجزیه‌گر قدیمی نسخه‌برداری بارگیری به‌صورت PDF نسخهٔ قابل چاپ در پروژه‌های دیگر ویکی‌انبار ویکی‌گفتاورد آیتم ویکی‌داده ظاهر انتقال به نوار کناری نهفتن از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد [https://www.un.org/en/our-work/official-languages Official Languages] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20210713075145/https://www.un.org/en/our-work/official-languages |date=13 July 2021}}, United Nations. Retrieved 31 December 2021.</ref}}"},"leader_title1":{"wt":"[[دبیرکل سازمان ملل متحد|دبیرکل]]"},"leader_name1":{"wt":"[[آنتونیو گوترش]]"},"leader_title2":{"wt":"[[قائم‌مقام دبیرکل سازمان ملل متحد|قائم‌مقام دبیرکل]]"},"leader_name2":{"wt":"[[آمینه جین محمد]]"},"leader_title3":{"wt":"[[رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد|رئیس مجمع عمومی]]"},"leader_name3":{"wt":"[[فیلمون یانگ]]"},"leader_title4":{"wt":"[[رئیس شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد|رئیس شورای اقتصادی و اجتماعی]]"},"leader_name4":{"wt":"[[باب ری]]"},"established_event1":{"wt":"امضای [[منشور ملل متحد]]"},"established_date1":{"wt":"{{Start date and age|1945|06|26|df=yes|p=y}}"},"established_event2":{"wt":"لازم الاجرا شدن منشور"},"established_date2":{"wt":"{{Start date and age|1945|10|24|df=yes|p=y}}"},"official_website":{"wt":"{{URL|https://www.un.org/en/|un.org}} (عمومی){{سخ}}{{URL|https://www.un.int|un.int}} (ماموریت‌های دائمی)"},"p1":{"wt":"جامعه ملل"}},"i":0}}]}' سازمان ملل متحد عربی:منظمة الأمم المتحدة‎ چینی:联合国 فرانسوی:Organisation des Nations unies روسی:Организация Объединённых Наций اسپانیایی:Organización de las Naciones Unidas پرچم نشان کشورهای عضو سازمان ملل متحد</a"}' کشورهای عضو سازمان ملل متحدمقرسازمان ملل متحد پلازا ۷۶۰، منهتن، نیویورک، ایالات متحده آمریکا (منطقه بین‌المللی)زبان‌های رسمی عربی چینی انگلیسی فرانسوی روسی اسپانیایی[۱]نوعسازمان بین‌دولتیعضویت۱۹۳ کشور عضو ۲ کشور ناظرحاکمان • دبیرکل آنتونیو گوترش • قائم‌مقام دبیرکل آمینه جین محمد • رئیس مجمع عمومی فیلمون یانگ • رئیس شورای اقتصادی و اجتماعی باب ری بنیان‌گذاری • امضای منشور ملل متحد ۲۶ ژوئن ۱۹۴۵ (۸۱ سال پیش) (۱۹۴۵-۰۶-26}}) • لازم الاجرا شدن منشور ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ (۸۰ سال پیش) (۱۹۴۵-۱۰-24}}) وبگاه رسمی un.org (عمومی) un.int (ماموریت‌های دائمی) پیشین جامعه ملل ساختمان مرکزی سازمان ملل در منهتن، نیویورک سازمان ملل متحد (UN) (به انگلیسی: United Nations ) یک سازمان بین‌دولتی برای حفظ امنیت بین‌الملل و صلح جهانی، گسترش روابط دوستانه میان کشورها و رسیدن به همکاری و هماهنگی در عملکرد ملت‌ها است. سازمان ملل، بزرگ‌ترین، معروف‌ترین و قدرتمندترین سازمان بین‌دولتی در جهان است. اعضای این سازمان تقریباً شامل همه کشورهای مستقلی می‌شود که از نظر قوانین بین‌المللی به رسمیت شناخته شده‌اند. تنها واتیکان که عضویت در سازمان ملل را نپذیرفته و تایوان (جمهوری چین) که عضویتش پس از عضویت جمهوری خلق چین لغو شد، در سازمان ملل متحد عضو نیستند. مقر سازمان ملل متحد در نیویورک و دیگر دفترهای رسمی آن در ژنو، نایروبی، وین و لاهه قرار دارد.[۲] سازمان ملل متحد نهاد بین‌المللی است که برای حفظ صلح و امنیت جهانی، توسعه همکاری‌ها و حقوق بشر تأسیس شده است. کشورهای جهان از جمله ایران در آن عضو هستند و این سازمان نقش مهمی در هماهنگی دیپلماسی بین‌المللی و ارتقای روابط میان کشورها دارد.[۳] سازمان ملل، پس از پایان جنگ جهانی دوم، به هدف جلوگیری از جنگ در آینده، جایگزین جامعه ملل شد. در ۲۵ آوریل ۱۹۴۵، ۵۰ کشور در سانفرانسیسکو، تهیه پیش‌نویس منشور سازمان ملل را آغاز کردند که در ۲۵ ژوئن همان سال به تصویب اعضا رسید. از ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵، سازمان ملل با عضویت ۵۱ کشور شروع به‌کار کرد. سازمان و روال حاکم بر فعالیت آن نشان از شرایط جهانی پس از جنگ دوم دارد.[۴][۵] سازمان ملل دارای شش ارگان اصلی است: مجمع عمومی، شورای امنیت، شورای اقتصادی و اجتماعی، شورای قیمومت، دیوان بین‌المللی دادگستری و دبیرخانه. علاوه بر این، نظام سازمان ملل متحد شامل سازمان‌های تخصصی، توافقنامه‌ها و برنامه‌های جهانی مانند گروه بانک جهانی، سازمان جهانی بهداشت، برنامه جهانی غذا، یونسکو و یونیسف است. شورای امنیت، نیرومندترین نهاد سازمان ملل، پنج عضو دائمی دارد که در تصمیمات این شورا، حق وتو دارند.[۶] تاریخچه[ویرایش | اشتراک‌گذاری] اصطلاح «ملل متحد» را نخستین بار فرانکلین روزولت، رئیس‌جمهور آمریکا در جریان جنگ جهانی دوم برای اشاره به متفقین بکار برد. نخستین کاربرد رسمی این اصطلاح در بیانیه اول ژانویه ۱۹۴۲ ملل متحد بود که در آن متفقین از مفاد منشور آتلانتیک پشتیبانی و اعلام کرده‌بودند که از صلح جداگانه با نیروهای محور خودداری خواهند کرد. اندیشه ایجاد سازمان ملل متحد در کنفرانس‌های مسکو، قاهره و تهران در سال ۱۹۴۳ دقیق‌تر شد. از اوت تا اکتبر ۱۹۴۴ نمایندگان آمریکا، شوروی، بریتانیا، فرانسه و جمهوری چین در کنفرانس دامبارتن اوکس در واشینگتن دی. سی، بر روی برنامه‌های تشکیل سازمان ملل کار کردند. بیشتر بحث‌های این کنفرانس در مورد نقش اعضای سازمان و شرایط دعوت از آن‌ها بود. سپس در آوریل ۱۹۴۵ در کنفرانس سان فرانسیسکو تکلیف حق وتو برای پنج عضو شورای امنیت تعیین شد. در پایان در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ منشور ملل متحد به امضای ۵۰ کشور رسید و سازمان ملل متحد رسماً تشکیل شد (لهستان در کنفرانس شرکت نداشت ولی جایی برای آن در نظر گرفته شد و سپس منشور را امضا کرد). عضویت در سازمان[ویرایش | اشتراک‌گذاری] مقالهٔ اصلی: کشورهای عضو سازمان ملل در سال ۲۰۰۶، ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل بوده‌اند (واپسین کشور عضو سودان جنوبی می‌باشد) که تقریباً همه کشورها را دربر می‌گیرد. از جمله کشورهای مهم غیرعضو می‌توان به جمهوری چین (تایوان) اشاره کرد که کرسی آن در سال ۱۹۷۱ به کشور جمهوری خلق چین داده شد. سریر مقدس (اسقف‌نشین شهر رم) نیز فقط عضو ناظر این سازمان است. از عضویت‌های پر سر و صدا نیز می‌توان به عضویت فلسطین که با سخنرانی یاسر عرفات در محل مجمع عمومی انجام گرفت اشاره کرد. پس از هجوم طالبان (۱۴۰۰)، طالبان به عنوان نماینده افغانستان در این سازمان عضویت ندارد و تلاش‌های طالبان برای حضور در این سازمان بی‌نتیجه بوده است. ستاد سازمان ملل[ویرایش | اشتراک‌گذاری] ساختمان ستاد فعلی سازمان در نیویورک و طی سال‌های ۱۹۴۹ و ۱۹۵۰ در کنار ایست ریور بنا شده است. زمین این ملک را جان دی. راکفلر جونیور به قیمت ۵/۸ میلیون دلار خریداری کرد و فرزندش نلسون راکفلر را به عنوان مشاور عالی سازنده بنا در سال ۱۹۴۶ منصوب کرد و آن را به سازمان ملل اهدا نمود. گروهی از معماران بین‌المللی طراحی آن را انجام داده و تأیید کردند که از جمله آن‌ها می‌توان به می کی بوزیر سوئیسی و اسکار نیمیر برزیلی و برخی از نمایندگان سایر کشورها اشاره کرد. رهبری این تیم معماری به عهده والاس هریسون بود. در مورد رهبری وی هنوز هم مناقشاتی وجود دارد. این ستاد به‌طور رسمی در ۱۹ ژانویه ۱۹۵۱ افتتاح گردید. با وجودی که مقر اصلی سازمان ملل در نیویورک واقع شده است، نهادهای مهم وابسته به آن در لاهه، ژنو، وین، مونترال، کپنهاگ، بن و رم دایر شده‌اند. دفاتر سازمان ملل از شخصیت حقوقی مجزایی برخوردار نیستند ولی از جهاتی دارای برخی استقلال‌ها هستند. برای مثال بر اساس موافقت رسمی کشورهای میزبان، مدیریت پستی سازمان ملل متحد می‌تواند اقدام به چاپ تمبر برای مراسلات محلی نماید. از سال ۱۹۵۱ دفتر اصلی سازمان ملل، از سال ۱۹۶۹ دفتر ژنو، و از سال ۱۹۷۹ دفتر وین مجاز به چاپ تمبر برای خود شده‌اند. همچنین سیستم ارتباط دور سازمان ملل نیز مستقل عمل می‌کند و هر یک از مقرهای ژنو، نیویورک و وین اینک به‌طور غیررسمی در تلاش برای راه‌اندازی رادیوی مستقل سازمان ملل هستند. به مرور زمان بنای اصلی رو به فرسودگی نهاده و بنا بر اِین مقرر شده طراحی ساختمان موقت جدیدی توسط فومی هلیکو ماکی در بین خیابان‌های ۴۱ و ۴۲ در بزرگراه اول منهتن آغاز شود تا ساختمان فعلی گسترش یافته و ترمیم شود. دفتر سازمان ملل متحد در ژنو مقر اروپایی این سازمان است. پیش از سال ۱۹۴۹ امور اروپایی سازمان در شهرهای مختلف مثل نیویورک و لندن انجام می‌گرفت. امور مالی سازمان ملل[ویرایش | اشتراک‌گذاری] بودجه سازمان را کشورهای عضو بر اساس مشارکت‌های داوطلبانه و برنامه‌ریزی شده تأمین می‌کنند. دبیرخانه سازمان ملل بر اساس ارزیابی‌های موسسات مالی حرفه‌ای بودجه ۲ سالانه سازمان را تعیین و سهم هر کشور را اعلام می‌نماید. طرح بودجه به مجمع عمومی ارائه می‌شود. مجمع عمومی بودجه را تصویب و به کشورها ابلاغ می‌نماید. معیار محاسبه سهم کشورها تولید ناخالص ملی هر کشور است. به این ترتیب سهم اصلی را در تأمین بودجه سازمان کشورهای پرجمعیت و پیشرفته صنعتی دارند و کشورهای کوچک و جهان سومی بخش ناچیزی از هزینه‌های سازمان ملل را پرداخت می‌کنند. مجمع سقف خاصی را برای پرداخت هر کشور در نظر گرفته است. در دسامبر سال ۲۰۰۰ در نظام تعیین بودجه تغییراتی حاصل شد و شرایط جهانی کشورها را هم در آن دخیل نمودند و سقف پرداخت بودجه از ۲۵ درصد به ۲۲ درصد کاهش دادند. ایالات متحده تنها کشوری است که مشمول این سقف پرداخت می‌شود که البته طبق برآوردها بالغ بر صدها میلیون دلار به سازمان ملل بدهکار است. طبق ارزیابی‌های سال ۲۰۰۰ مهم‌ترین کشورهای تأمین‌کننده بودجه سازمان ملل برای سال ۲۰۰۱ عبارتند از: ژاپن (با ۶۳/۱۹ درصد)، آلمان با (۸۲/۹ درصد)، بریتانیا با (۵۷/۵ درصد)، ایتالیا با (۰۹/۵ درصد)، کانادا با (۵۷/۲ درصد)، اسپانیا با (۵۳/۲) درصد، و برزیل با (۳۹/۲) درصد.[۷] بودجه برنامه‌های خاص سازمان ملل که در بودجه معمول در نظر گرفته نمی‌شوند (مثلاً یونیسف یا صندوق توسعه انسانی ملل متحد از محل مشارکتهای داوطلبانه دولت‌ها تأمین می‌گردد. برخی از این کمک‌ها به صورت اهدای محصولات کشاورزی به مردم قحطی زده است ولی عمدتاً کمک‌های مالی هستند. سازمان ملل بخش عمده‌ای از نیاز خود به خدمات بانکی را از طریق بانک جی‌پی مورگان چیس برآورده می‌کند.[۸] اهداف و فعالیت‌ها[ویرایش | اشتراک‌گذاری] بخش زیادی از فعالیت‌های سازمان ملل در دسته‌بندی کلی «توسعه» قرار می‌گیرد. این شامل کارهایی مانند کاهش فقر، امنیت غذایی، تغییرات اقلیمی، برابری جنسیتی، مسکن، آموزش، اشتغال، زیرساخت، کاهش ریسک بلایا، بهداشت و واکنش اضطراری، آب و بهداشت محیط، ایمنی و پیشگیری از جرم، حکمرانی خوب، و توسعه دوران کودکی است.[۹] کنفرانس‌های بین‌المللی[ویرایش | اشتراک‌گذاری] کشورهای عضو سازمان ملل و آژانس‌های تخصصی آن به ارائه راهنمایی‌ها و اتخاذ تصمیماتی در جلسات سالانه و دوره‌ای خود می‌پردازند. اداره‌کنندگان جلسات از مجمع عمومی، شورای اقتصادی و اجتماعی و شورای امنیت و حتی همتایان این مجامع در سایر نهادهای وابسته به سازمان ملل هستند؛ مثلاً مجمع بهداشت جهانی و هیئت اجرایی بر سازمان بهداشت جهانی نظارت می‌کنند. وقتی مسئله مهمی بروز کند مجمع عمومی با برگزاری گردهمایی بین‌المللی توجه جهانیان را به آن جلب کرده و دربارهٔ نوع اقدام اجماع جهانی برای همکاری را به‌دست می‌آورد. از جمله این مسایل می‌توانیم به موارد زیر اشاره کنیم: مقر اروپایی سازمان ملل در ژنو - سوئیس کنفرانس سازمان ملل در مورد محیط زیست و توسعه (کنفرانس زمین) در ریودو ژانیرو برزیل در ژوئن ۱۹۹۲ که به تشکیل کمیسیون توسعه پایدار انجامید تا نتایج کار در دستور جلسه ۲۱ یا همان متن نهایی توافق بین دولت‌ها در کنفرانس سازمان ملل در مورد محیط زیست و توسعه را پیگیری نماید. کنفرانس بین‌المللی جمعیت و توسعه در قاهره مصر در سپتامبر ۱۹۹۴ که به تصویب برنامه عملکرد در جهت حل چالش‌های روابط جمعیت و توسعه در ۲۰ سال آینده منجر شد. کنفرانس چهارم جهانی زنان در پکن، چین در سپتامبر ۱۹۹۵ که خواستار تسریع اجرای توافقنامه‌های تاریخی کنفرانس سوم جهانی زنان شد. کنفرانس دوم سازمان ملل در مورد مناطق مسکونی که در ژوئن ۱۹۹۶ در استانبول ترکیه که مسائل مربوط به توسعه اسکان بشر و مدیریت آن در قرن ۲۱ را بررسی کرد. سال‌ها و ایام بین‌المللی[ویرایش | اشتراک‌گذاری] سازمان ملل سال‌ها را با نام‌های بین‌المللی مشخص نموده و هماهنگی‌هایی را در این ارتباط انجام می‌دهد تا تمرکز جهانیان را معطوف مسایل مهم نماید. استفاده از نمادهای سازمان ملل که به صورت لوگو سال طراحی می‌شوند و استفاده از زیرساختارهای این سازمان برای هماهنگی در واکنش به موضوعات جهانی سبب می‌شوند تا رسیدگی به برخی مسایل مهم جای شتاب بیشتری بگیرد. از جمله این رویکردها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: سفیر حسن نیت یونیسف مراکز میراث جهانی یونسکو سفیر حسن نیت کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان (UNHCR) کنترل تسلیحات و خلع سلاح[ویرایش | اشتراک‌گذاری] منشور سازمان ملل در سال ۱۹۴۵ صراحتاً در پی نظام قانونمندی بود که اطمینان دهد بخش بسیار ناچیزی از درآمدها و منابع اقتصادی کشورهای جنگ زده صرف تولید تسلیحات نظامی می‌شود. ابداع سلاح‌های هسته‌ای چند هفته پس از امضای منشور و طرح موضوع کنترل تسلیحات و خلع سلاح واقع گردید. در واقع اولین قطعنامه سازمان ملل در اولین نشست مجمع عمومی در ۲۴ ژانویه ۱۹۴۶ با عنوان تأسیس کمیسیون ویژه کشف انرژی اتمی بود که خواستار ارائه راهکار جهت مقابله با توسعه سلاح‌های هسته‌ای و کلیه جنگ‌افزارهای کشتار جمعی شد. سازمان ملل جلسات متعددی را با هدف رسیدگی به موضوعات خلع سلاح چند جانبه ترتیب داده است. مهم‌ترین آن‌ها شامل کمیته اول مجمع عمومی و کمیسیون خلع سلاح می‌باشند. مسایل مورد نظر در این کمیسیون‌ها بررسی معاهده منع آزمایش سلاح‌های کشتار جمعی، معاهده فضای بیرونی زمین، معاهده منع تولید سلاحهای شیمیایی، خلع سلاح هسته‌ای و سلاح‌های متعارف، ایجاد مناطق عاری از سلاح هسته‌ای، کاهش بودجه نظامی کشورها و تقویت امنیت بین‌الملل بودند. کنفرانس خلع سلاح در جامعه بین‌المللی برای مذاکره بر سر توافقات چند جانبه کنترل و خلع سلاح طراحی و اجرا شد. در این کنفرانس نمایندگان ۶۶ کشور از سراسر دنیا از جمله پنج کشور دارای سلاح‌های هسته‌ای یعنی (چین، روسیه، فرانسه، انگلستان و آمریکا) حضور داشتند. این کنفرانس رسماً زیر نظر سازمان ملل نبود ولی از آنجا که دبیرکل در آن حضور داشت به نوعی به سازمان ملل مرتبط گردید. دبیرکل سازمان ملل ریاست کنفرانس را نیز بر عهده داشت. قطعنامه‌های مجمع عمومی اغلب خواستار بررسی مسائل خلع سلاح بودند و کنفرانس نیز همه ساله گزارش تحقیقات خود را به مجمع ارائه می‌کرد. حفظ صلح[ویرایش | اشتراک‌گذاری] قطعنامه‌های مهم شورای امنیت – به ترتیب سال صدور: قطعنامه‌های شورای امنیت بر اساس کشور: قبرس: عراق: کشمیر: کوزوو: سودان، دارفور: فلسطین: لبنان: حافظان صلح سازمان ملل به مناطق مختلفی که درگیری نظامی بتازگی متوقف شده اعزام می‌شوند تا توافقنامه‌های صلح را اجرا و طرفین درگیر را از شروع دوباره مخاصمات بازدارند؛ مثلاً آنان در تیمور شرقی تا اعلام استقلال در سال ۲۰۰۱ حضور داشتند. کشورهای عضو سازمان نیروهای مورد نیاز را تأمین می‌کنند و ارسال نیرو به هر عملیات جنبه داوطلبانه دارد. در این بین دو کشور کانادا و پرتغال در همه عملیات‌های حفظ صلح حضور داشته‌اند. سازمان ملل عملیات نظامی مستقلی انجام نمی‌دهد و تمام عملیات آن باید با تصویب شورای امنیت باشد. مؤسسان سازمان ملل امیدوار بودند که این سازمان مانع وقوع جنگ بین کشورها شود؛ ولی این امید چندان جامه عمل نپوشید. در ایام جنگ سرد از سال (۱۹۴۵ تا ۱۹۹۱) دنیا به دو اردوگاه متخاصم تقسیم و حفظ صلح بسیار دشوار شد. با پایان جنگ سرد، سازمان ملل مجدداً به عنوان بانی ایجاد صلح در دنیا قوت دوباره‌ای گرفت و در حل و فصل اختلافات در سراسر دنیا فعال شد. اما فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سبب شد تا ایالات متحده در موضع تنها ابرقدرت جهان قرار گیرد و چالش‌های جدیدی را برای سازمان ملل رقم بزند. بودجه عملیات حفظ صلح سازمان ملل از کشورهای عضو و بر اساس معیارهای مدون تأمین می‌شود. البته بخش زیادی از این بودجه را پنج عضو شورای امنیت فراهم می‌آورند. در دسامبر سال ۲۰۰۰ در روند ارزیابی سهم هر کشور تغییراتی ایجاد شد و مقرر گردید هر شش ماه یکبار این معیارها مورد بررسی دوباره قرار بگیرند. طبق این ارزیابی‌ها در سال ۲۰۰۳ حدود ۲۷ درصد بودجه کل سازمان به عملیات‌های حفظ صلح اختصاص می‌یافت. ایالات متحده خواستار سهم کمتر خود در این پروژه‌ها بود و پرداخت سهم خویش و پرداخت دیون معوقه خود را منوط به تصویب کنگره آمریکا می‌دانست. نیروهای حافظ صلح سازمان ملل در سال ۱۹۸۸ جایزه صلح نوبل را احراز کردند. در سال ۲۰۰۱ دبیرکل سازمان ملل، کوفی عنان، بخاطر تلاش‌هایش برای سازماندهی جهانی آرام‌تر این جایزه را به خود اختصاص داد. سازمان ملل مدالهایی را برای اهدا به کسانی‌که معاهدات مصوب را عملی می‌سازند در نظر می‌گیرد. اولین آن‌ها مدال خدمات سازمان ملل بود که به نیروهای حاضر در جنگ کره اعطا شد. مدال ناتو نیز با استدلالی مشابه برای خدمات بین‌المللی طراحی شد و به عنوان یک مدال بین‌المللی به جای یک مدال نظامی مورد استفاده قرار گرفت. حقوق بشر[ویرایش | اشتراک‌گذاری] پیگیری مسائل حقوق بشر دلیل اصلی ایجاد سازمان ملل بود. جنگ جهانی دوم و مسایل مربوط به نسل‌کشی سبب شد تا بر سر ایجاد سازمان جدیدی که مانع وقوع تراژدی‌های مشابه در آینده اجماع جهانی به‌وجود آید. هدف اولیه نیز ایجاد یک چارچوب قانونی برای بررسی و عملکرد مناسب بر اساس شکایات در مورد تخطی از حقوق بشر بود. منشور ملل متحد تمام اعضای سازمان ملل را ملزم به احترام و رعایت حقوق بشر می‌نماید و همه را موظف می‌داند تا برای رسیدن به این هدف تلاش کند. اعلامیه جهانی حقوق بشر فی نفسه الزام‌آور نیست و تنها یکی از مصوبات مجمع عمومی در سال ۱۹۴۸ بود که نقش یک استاندارد برای همگان را ایفا می‌کند. مجمع همواره مسایل حقوق بشر را دنبال می‌کنند. در ۱۵ مارس ۲۰۰۶ مجمع به اتفاق آراء رأی داد که شورای حقوق بشر سازمان را جایگزین کمیسیون حقوق بشر کند.[۱۰] هدف اصلی این شورا بررسی موارد نقض حقوق بشر است. همواره انتقاد شده که ترکیب اعضای شورای حقوق بشر مناسب نیست. به ویژه اینکه برخی از اعضای آن مشکوک به نقض حقوق بشر هستند. حتی کشورهایی که ریاست کمیسیون را برعهده داشته‌اند. در حال حاضر هفت مجمع وابسته به مجامع معاهده حقوق بشر وجود دارد. از جمله کمیته حقوق بشر و کمیته حذف تبعیض علیه زنان. سرویس‌های دبیر خانه‌ای به شش مجمع خدمات‌رسانی می‌کند و کمیساریای عالی حقوق بشر مسئولیت این سرویس‌رسانی را به عهده دارد. سازمان ملل و آژانس‌های آن محوریت اجرای اصول اعلامیه جهانی حقوق بشر را به عهده دارند. یکی از وظایف این آژانس‌ها کمک به کشورهایی است که فرایند گذر به سوی دموکراسی را تجربه می‌کنند. سازمان ملل کمک فراوانی به برگزاری انتخابات در کشورهای کم تجربه و کم سابقه در جریان دموکراسی نموده است از جمله در افغانستان و تیمور شرقی. همچنین سازمان ملل مجمعی برای پشتیبانی از حقوق زنان در عرصه‌های سیاسی اقتصادی و اجتماعی در کشورهایشان تشکیل داده است و تلاش می‌کند توجه عمومی را به این حقوق جلب نماید. حتی قطعنامه‌ای در مورد سوء استفاده از این حقوق در خود مجمع عمومی یا شورای امنیت یا مجامع قضایی وابسته صادر کرده است. در اوایل سال ۲۰۰۶ مجمع ضد شکنجه پیشنهاد بستن زندان گوانتانامو را ارائه کرد و آمریکا را به خاطر اداره کردن یک زندان مخفی و انتقال اتباع خارجی به آن به شدت مورد انتقاد قرار داد. برخی از گروه‌های حقوق بشر و اعضای حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده اعلام کردند که سیا اجازه نمی‌دهد نظارتی بر این زندان اعمال شود یا زندان را تعطیل نمایند. کمک‌های انسان دوستانه و توسعه بین‌المللی[ویرایش | اشتراک‌گذاری] سازمان ملل در کنار دیگر سازمان‌ها مثلاً صلیب سرخ به تأمین غذا، آب آشامیدنی، مامن و دیگر کمک‌های بشردوستانه به مردمانی می‌پردازد که از قحطی و جنگ و سایر بلایا به زحمت افتاده‌اند. بازوان اصلی سازمان ملل در راه کمک‌رسانی به مردم عبارتند از برنامه جهانی غذا (که بیش از ۱۰۰ میلیون نفر را در ۸۰ کشور پوشش داده است)، کمیساریای عالی پناهندگان که در ۱۱۶ کشور فعالیت دارد و نیز پروژه‌های حفظ صلح که در ۲۴ کشور دنیا به اجرا درآمده است. گاهی نیروهای امدادی سازمان ملل مورد حمله قرار گرفته‌اند. همچنین سازمان ملل به پشتیبانی از توسعه اقتصادی پرداخته است؛ مثلاً از طریق تدوین فرمول اهداف توسعه هزاره. برنامه توسعه سازمان ملل (UNDP) بزرگ‌ترین منبع ارائه کمک‌های فنی در جهان است. سازمان‌هایی چون برنامه مشترک ملل متحد در زمینه ایدز، WHO و صندوق جهانی مبارزه با ایدز، سل و مالاریا از موسسات پیشگام در مبارزه با بیماری‌ها در سراسر دنیا سرویس‌های کنترل جمعیت هستند و در کاهش مرگ و میر کودکان و مادران در ۱۰۰ کشور نقش فعالی داشته‌اند. سازمان ملل همه ساله اقدام به انتشار شاخص توسعه انسانی (HDI) می‌کند که در آن بر اساس شاخص‌های رفاهیٰ اقتصادی و بهداشتی مانند سطح فقر، میانگین درآمد، میزان باسوادی، و امید به زندگی به مقایسه سطح توسعه در کشورهای مختلف می‌پردازد. سازمان ملل به کمک دوایر و نهادهای مختلف خود به توسعه انسانی پرداخته است: سازمان بهداشت جهانی (WHO) که در سال ۱۹۷۷ آبله را ریشه کن نموده و فلج اطفال را هم تا مرز ریشه کنی پیش برده است. بانک جهانی / صندوق بین‌المللی پول (IMF): طبق توافقنامه برتون وودز در سال ۱۹۴۴، دو نهاد بانک جهانی و IMF به عنوان دو سیستم جداگانه از سازمان ملل فعالیت می‌کنند. در سال ۱۹۴۷ به موجب موافقتنامه‌ای اعلام شد که موسسات وابسته به سازمان ملل به صورت مستقل و تخصصی فعالیت‌های مالی و پولی خود را در چارچوب این سازمان و با نظارت آن به انجام رسانند. برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) برنامه عمران سازمان ملل متحد (UNDP) سازمان تربیتی علمی فرهنگی ملل متحد (UNESCO) صندوق کودکان سازمان ملل متحد (UNICEF) کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان (UNHCR) در ۹ مارس سال ۲۰۰۶ کوفی عنان دبیرکل سازمان ملل صندوق مرکزی واکنش سریع CERE را برای کمک به قحطی زدگان شاخ آفریقا تأسیس کرد.[۱۱] همچنین یک آژانس به عنوان شورای جهانی غذا با هدف هماهنگی وزرای کشاورزی کشورها تأسیس شد تا به کشورهای قحطی زده و دارای سوء تغذیه کمک کنند. در سال ۱۹۹۳ این آژانس به حالت تعلیق درآمد. معاهدات و قانون بین‌الملل[ویرایش | اشتراک‌گذاری] مذاکرات سازمان ملل در قالب معاهده به پیشگیری از مشاجرات بین‌المللی منجر می‌شوند. مثل کنوانسیون قانون یا هر گونه اختلافی در مورد کاربرد آزاد اقیانوس‌ها در دادگاه ویژه مورد حل و فصل قرار بگیرد. دادگاه بین‌المللی (ICJ) با هدف حل و فصل مشاجرات بین کشورها تأسیس شده است و از سال ۱۹۴۶ تاکنون مرجع رسیدگی به دعاوی مهمی به شرح زیر بوده است: جمهوری دموکراتیک کنگو در برابر فرانسه که در آن [ فرانسه را به بازداشت غیرقانونی رؤسای ایالتی کنگو و جرائم جنگی متهم نمود؛ و دعوی نیکاراگوئه در برابر ایالات متحده که در این دعوی نیکاراگوئه ایالات متحده را متهم نمود که نیروهای معارض حکومت را مجهز کرده است (در پی این دعوی شاهد طرح دعوی ایران در مورد تجهیز معارضان توسط آمریکا بودیم). در سال ۱۹۹۳ و در پاسخ به رویه «پاکسازی قومی» در یوگسلاوی سابق دبیرکل سازمان ملل دادگاه رسیدگی به جرایم نظامی در یوگسلاوی سابق را دایر کرد. در سال ۱۹۹۴ در قبال جریان نسل‌کشی در روآندا این شورا دیوان رسیدگی به جرائم در روآندا را تأسیس کرد. قلمرو قضایی این دو دادگاه بررسی و روشن کردن موارد نقض قوانین بین‌المللی که جرم محسوب می‌شدند بوده است. در سال ۱۹۱۸ مجمع عمومی کنفرانسی در رم برگزار کرد و بررسی تأسیس دیوان بین‌المللی کیفری پرداخت و در پی آن طرح رم به تصویب رسید و این دادگاه در سال ۲۰۰۲ تأسیس و اولین پرونده در سال ۲۰۰۶ به آن ارجاع گردید. این اولین مورد رسیدگی به اتهامات و تخلفات جنگی و نسل‌کشی در یک مرجع دائمی جهانی بود. اما دیوان بین‌المللی کیفری مستقل از سازمان ملل عمل می‌کند و پرسنل و بودجه‌ای اختصاصی دارد اگر چه در راه شکل‌گیری آن مقامات سازمان ملل و سران دولت‌ها دخالت مستقیم داشته‌اند. در مورد نحوه اداره این نهاد و همکاری‌های متقابل دیوان بین‌المللی کیفری و سازمان ملل «توافق کامل و دوجانبه» حاصل شده است. در سال ۲۰۰۲ سازمان ملل دادگاه ویژه سیرالئون را بخاطر جنایات جنگی در آن کشور برگزار نمود جنگ‌های داخلی سیرالئون همچنین برای رسیدگی به جرائم شدید در تیمور شرقی واحد SCIU تشکیل شد. زیرمجموعه‌ها، آژانس‌ها و سازمان‌های وابسته[ویرایش | اشتراک‌گذاری] یونسکو سازمان بازدارندگی از به‌کارگیری جنگ‌افزارهای شیمیایی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی سازمان منع تجارت بین‌المللی گونه‌های در حال انقراض[۱۲] (سایتس) کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان صندوق جمعیت سازمان ملل متحد اصلاحات[ویرایش | اشتراک‌گذاری] در سالیان اخیر تقاضای اصلاحات در سازمان ملل شدت گرفته است. البته این تقاضاها خیلی واضح و مشخص نبوده‌اند و اجماع نظری در مورد نحوه اصلاحات وجود نداشته است. عده‌ای خواستار ایفای نقش جدی و مؤثرتر سازمان ملل در امور جهانی شده‌اند. عده‌ای معتقدند که کار سازمان باید به کمک‌های بشر دوستانه محدود شود و عده زیادی خواستار عضویت در شورای امنیت و تغییر موقعیت ژئوپلتیک آن شده‌اند (یعنی اضافه شدن اعضایی از آفریقا، آمریکای جنوبی و آسیا). در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ موضوع سوء استفاده از برنامه نفت در برابر غذا در عراق در دوران صدام حسین لزوم اصلاحات را تشدید نمود. یک برنامه اصلاحی رسمی از سوی کوفی عنان دبیرکل سازمان ملل اندکی پس از صدارت وی بر سازمان در اول ژانویه ۱۹۷۷ به اجرا گذاشته شد. این اصلاحات شامل تغییر عضویت دائمی در شورای امنیت، (که همچنان نماد روابط قدرت در سال ۱۹۴۵ است)، شفاف‌تر ساختن بوروکراسی و ایجاد حس مسئولیت‌پذیری بِیشتر در میان اعضا، دموکراتیک‌تر ساختن سازمان ملل و اعمال تعرفههای مناسب به شرکت‌های مهمات و جنگ افزارسازی در سراسر دنیا است. در سپتامبر سال ۲۰۰۵ سازمان ملل یک جلسه جهانی در سال ۲۰۰۵ برگزار کرد که طی آن سران اکثر کشورهای عضو در شصتمین جلسه مجمع عمومی گرد آمدند. سازمان ملل این جلسه را «فرصت بسیار نادر در اتخاذ تصمیمات مهم در حوزه‌های توسعه، امنیت حقوق بشر و اصلاحات در سازمان ملل» نامید.[۱۳] کوفی عنان پیشنهاد کرد که در مورد اصلاحات سازمان ملل و گریز از تنگنای اعمال سیستم‌های بین‌المللی صلح و امنیت حقوق بشر و توسعه به توافقات مهمی دست یافته‌اند و چالش‌های اساسی پیش روی سازمان ملل در قرن ۲۱ را ارزیابی و بررسی نموده‌اند. رهبران و سران کشورهای دنیا بر سر موارد زیر به توافق دست یافته‌اند: ایجاد کمیسیون صلح برای ارائه مکانیزم محوری در جهت کمک به کشورهای خارج شده از درگیری. توافقی که جامعه بین‌المللی را محق می‌سازد وقتی دولت‌ها نتوانند اجرای قوانین را عملی سازند تا از شهروندان مظلوم خود دفاع کنند وارد عمل شوند. شورای حقوق بشر (که در ۹ می تصویب و در ۱۹ ژوئن عملیاتی گردید)[۱۴] یک توافق برای اختصاص منابع بیشتر به سرویس‌های سازمان ملل توافقنامه‌های مختلف برای صرف میلیاردها دلار بیشتر در راستای نیل به اهداف توسعه هزاره. محکوم‌سازی روشن و صریح تروریسم در تمام اشکال آن صندوق دموکراسی. توافق بر سر تشکیل شورای معتمدین برای تکمیل مأموریت.[۱۵] اگر چه کشورهای عضو سازمان ملل در راه اصلاح نظام بوروکراسی سازمان ملل به موفقیت چندانی دست نیافتند ولی عنان همچنان بر انجام اصلاحات در حوزه اختیارات خود ادامه داد. او یک دفتر ویژه جهت مدیریت سیاست‌های حمایتی از سیاست‌های مالی سازمان دایر کرد. در اواخر دسامبر سال ۲۰۰۵ دبیر خانه در شرف تکمیل طرح بازنگری ۵ ساله دستور جلسات مجمع عمومی بود. هدف از آن تأمین بنای تصمیم‌گیری در مورد حذف برنامه‌های تکراری و موازی بود. اهداف توسعه هزاره[ویرایش | اشتراک‌گذاری] مقالهٔ اصلی: اهداف توسعه هزاره اهداف توسعه هزاره شامل ۸ مورد است که هر ۱۹۱ کشور عضو سازمان ملل پذیرفته‌اند تا سال ۲۰۱۵ به آن‌ها برسند. کشورهای عضو در سپتامبر ۲۰۰۰ متعهد شدند این اهداف را دنبال کنند: از بین بردن جلوه‌های حاد فقر و گرسنگی. نیل به تحصیلات ابتدایی در سطح دنیا. پیشبرد برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان. رشد سلامت زایمان. مبارزه با ایدز /HIV، مالاریا، و سایر امراض. کاهش مرگ و میر نوزادان. حصول اطمینان از حفظ محیط زیست. توسعه مشارکت جهانی در برابر توسعه. موفقیت‌ها و شکست‌ها در مسائل امنیتی[ویرایش | اشتراک‌گذاری] بخش بزرگی از هزینه‌های سازمان ملل متوجه مأموریت اصلی این سازمان مبنی بر حفظ صلح و امنیت است. بودجه حفظ صلح سازمان برای سال مالی ۲۰۰۶–۲۰۰۵ حدود ۵ میلیارد دلار بوده است (در حالیکه بودجه کلی سازمان ملل در دیگر امور در همین مدت زمانی معادل ۵/۱ میلیارد دلار بوده است) و ۷۰۰۰۰ نیرو را در در ۱۷ مأموریت به سراسر دنیا اعزام کرده است. طبق «گزارش امنیت انسانی ۲۰۰۵»[۱۶] که توسط سازمان مرکز امنیت انسانی در دانشگاه بریتیش کلمبیا و با همکاری سازمان‌های دولتی و موسسات مختلف تهیه شده است، پس از دوران جنگ سرد با کاهش چشمگیر تعداد جنگ‌ها، سوء استفاده از حقوق بشر و نسل‌کشی روبرو هستیم که دلیل آن به درستی مشخص نشده است. آمارهای موجود عبارتند از: - ۴۰ درصد کاهش درگیری خشونت‌آمیز - ۸۰ درصد کاهش درگیری‌های منجر به کشتار - ۸۰ درصد کاهش نسل‌کشی و از بین بردن مخالفان سیاسی طبق گزارش انتشارات دانشگاه آکسفورد، فعالیت‌های بین‌المللی که عمدتاً تحت نظارت سازمان ملل بوده علت اصلی کاهش درگیری‌های مسلحانه پس از جنگ سرد است و البته این گزارش اشاره می‌کند که مدارک برای اثبات این مدعا فراوان هستند. در این گزارش به چندین مورد سرمایه‌گذاری اشاره شده است:[۱۷] رشد ۶ برابری مأموریت‌های سازمان ملل در امر جلوگیری از جنگ از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۲ رشد ۴ برابری در تلاش‌های متوقف‌سازی درگیری‌ها از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۲ رشد ۷ برابری طراحی مکانیزم‌های «دوستی دبیرکل» " گروه‌های تماس و سایر مکانیزم‌های دولتی برای حمایت از مأموریت‌های برقراری صلح و حفظ صلح از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۲. رشد ۱۱ برابری اعمال محدودیت‌ها و تحریم‌های اقتصادی علیه رژیم‌های مختلف در دنیا از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۱. رشد ۴ برابری عملیات حفظ صلح در سال‌های ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۹. این تلاش‌ها نسبت به دوران جنگ سرد هم از نظر تعداد و هم گستردگی و پیچیدگی بیشتر و بزرگتر بوده‌اند. موفقیتهای سازمان ملل در عرصه برقراری و حفظ صلح عبارتند از: دفتر محاسبات دولت آمریکا اعلام کرد که هزینه نیروهای حافظ صلح سازمان ملل هشت بار ارزان‌تر از ایجاد یک نیروی حافظ صلح در ایالات متحده است.[۱۸] مطالعه نیروهای RAND در سال ۲۰۰۵ نشان می‌دهد که نیروهای سازمان ملل در دوسوم مأموریت‌های حفظ صلح خود موفق بوده‌اند. این مطالعه مقایسه‌ای نیز بین تلاش‌های سازمان ملل و ایالات متحده داشتند و به این نتیجه می‌رسد که از بین ۸ مأموریت سازمان ملل، ۷ مورد به برقراری صلح مربوط شده‌اند و این در حالی است که در مورد آمریکا هر ۸ مأموریت نظامی، ۴ مورد به صلح انجامیده و ۴ مورد دیگر هنوز درگیری و جنگ ادامه دارد.[۱۹] اما در بسیاری موارد اعضای سازمان ملل در مورد نیل به اهداف قطعنامه‌های شورای امنیت و اجرای الزامی آن‌ها موضع انفعالی اتخاذ کرده‌اند؛ مثلاً عراق از ۲۸ ژوئن ۱۹۹۱ به این سو ۱۷ مورد از قطعنامه‌های شورای امنیت را نقض کرده و تحریم‌های اقتصادی سازمان ملل را دور زده است. تقریباً به مدت یک دهه است که اسرائیل قطعنامه توقف شهرک‌سازی در کرانه باختری و غزه را نادیده می‌گیرد. این شکست‌ها ریشه در ماهیت بین دولتی سازمان ملل دارد. چرا که در غالب موارد باید تمام ۱۹۱ کشور عضو به اجماع برسند حتی گاهی وقتی که اقدامات با رأی ۱۰ عضو شورای امنیت به تصویب می‌رسند دبیر خانه از تأمین منابع کامل برای انجام آن بازمی‌ماند. مهم‌ترین موارد شکست مأموریت‌های سازمان ملل عبارت بوده‌اند از: شکست در ممانعت از نسل‌کشی رواندا در سال ۱۹۹۴ که منجر به مرگ حدود یک میلیون نفر شد و علت آن عدم تصویب اقدام نظامی الزامی از سوی شورای امنیت بود.[۲۰] شکست MONUC در اجرای قطعنامه ۱۲۹۱ UNSC جهت مداخله مؤثر در جنگ دوم کنگو که گفته می‌شود ۵ میلیون نفر کشته بر جای گذاشت (۲۰۰۲–۱۹۹۸) (و ظاهراً هنوز درگیری در این کشور ادامه دارد) و توزیع کمکهای بشر دوستانه در این کشور جریان دارد. شکست در مداخله سال ۱۹۹۵ در کشتار سربرنیتسا علی‌رغم این که سازمان ملل فضای این منطقه را برای پناهندگان و ۱۰۰ نیروی حافظ صلح هلندی امن اعلام کرده بود. شکست در رساندن مواد غذایی به مردم قحطی زده سومالی که معمولاً مواد غذایی توسط نیروهای مسلح توقیف می‌شد. تلاش ایالات متحده سازمان ملل برای مقابله با این نیروهای نظامی منجر به جنگ موگادیشو در سال ۱۹۹۳ گردید. تجاوزهای جنسی توسط نیروهای حافظ صلح سازمان ملل – همواره جمعی از نیروهای حافظ صلح سازمان ملل از ملیت‌های مختلف بخاطر تجاوزات جنسی و تعدی به دختران به کشورهای تابعه مسترد شده‌اند. معمولاً در هر مأموریت، ۸ مورد از این مسایل با وجود اقدامات نظارتی و کنترلی داخلی دفاتر سازمان ملل روی داده‌اند.[۲۱][۲۲] حداقل در ۵ کشوری که سازمان ملل در آن‌ها حضور داشته یعنی جمهوری دموکراتیک کنگو، هائیتی، بروندی، دماغه سبز، کوته دی آِیوری و لیبریا گزارش تجاوز جنسی نیروهای حافظ صلح تأیید شده است. بی‌بی‌سی نیز در گزارشی تعدادی از افراد برنامه خواربار جهانی را به عنوان قانون‌شکن جنسی معرفی کرد.[۲۳] شورای امنیت[ویرایش | اشتراک‌گذاری] بسیاری بر این باورند که شورای امنیت سازمان ملل نمی‌تواند به روشنی و قاطعانه در برخورد با بحران‌های بین‌المللی عمل کند؛ مثلاً در مورد برنامه هسته‌ای ایران و نسل‌کشی در جنگ دارفور در سودان و همچنین جنگ داخلی سوریه. چون پنج عضو شورای امنیت حق وتو دارند در غالب موارد با یکدیگر به توافق نمی‌رسند و نمی‌توانند به تنهایی هم اقدام نمایند. اکثراً و نه همیشه این اختلافات بین ایالات متحده از یکسو و چین یا روسیه در سوی دیگر بوده است. درسایر موارد شورای امنیت با موفقیت عمل کرده است؛ مثلاً در جنگ لبنان و اسرائیل ۲۰۰۶. نظارت بر حقوق بشر[ویرایش | اشتراک‌گذاری] کمیسیون قدیمی سازمان ملل در مورد حقوق بشر در کشورهای عضو نظیر سودان و لیبی که گزارش‌های نقض حقوق بشر از آن‌ها واصل گردیده به تفحص می‌پردازد اگر چه این کشورها خود عضو کمیسیون مذکور باشند[۲۴][۲۵] و حتی لیبی زمانی ریاست این کمیسیون را هم بر عهده داشته است. البته این کشورها مدعی هستند که کشورهای غربی که خود متهم به استعمارگری تجاوز و بی رحمی هستند نمی‌توانند و حق ندارند در مورد اعضای کمیسیون حقوق بشر اظهار نظر نمایند. اما در ۱۵ مارس ۲۰۰۶ مجمع عمومی قطعنامه‌ای صادر کرد و هیئت جدیدی را تحت عنوان شورای حقوق بشر سازمان ملل جایگزین کمیسیون مذکور نمود. قوانین این شورا در برخورد با تخلفات کشورهای عضو اعم از صلح یا حقوق جهانی بشر و عدول از اصول دموکراسی شدیدتر و صریح‌تر بود و حتی جهت حاکمیت اصل دموکراسی بر شورا مقرر شد نمایندگان کشورهای بیشتری در آن عضویت یابند و از ۵۳ کشور قبلی به نصف ۱۹۲ عضو مجمع عمومی افزایش یافت. ۴۷ عضو جدید طی انتخابات ۹ می ۲۰۰۶ به این شورا اضافه شد و حتی کشورهایی که گزارش ضعف حقوق بشر در آن‌ها وجود دارد مثل چین، کوبا، پاکستان، روسیه، عربستان سعودی و آذربایجان هم در آن انتخاب شدند. البته چند کشور هم در این انتخابات رأی نیاوردند. کشورهای سوریه، کره شمالی، بلاروس و برمه حق کاندیداتوری نیافتند. چند کشور که پیشتر عضو کمیسیون بودند مثل زیمبابوه، سودان، نپال و لیبی نیز در انتخابات شرکت داده نشدند. کشورهای ایران، ونزوئلا، تایلند، عراق و قرقیزستان نیز به اندازه کافی رأی نیاوردند. در اثر تغییراتی که در عضویت کمیسیون و شورا حاصل شد مقرر شد تعداد اعضای شورای جدید کمتر از نصف کل اعضای مجمع عمومی نباشد.[۲۶][۲۷][۲۸] ضعف بوروکراسی[ویرایش | اشتراک‌گذاری] سازمان ملل متهم است که از نظام بوروکراسی کار آمدی برخوردار نیست و بیش از حد درگیر بروکراسی شده است. در دهه ۱۹۹۰ ایالات متحده که همواره بزرگ‌ترین عضو سازمان ملل بوده با اعتراض به همین ناکار آمدی از انجام تعهدات خود در قبال سازمان سرباز زد؛ و پرداخت دیون خود را منوط به اصلاحات نمود. در سال ۱۹۴۴ دفتر (OIOS) برای نظارت مؤثر بر بروکراسی سازمان تأسیس شد.[۲۹] مجمع عمومی طرح اصلاح ساختار سازمان ملل را در اختیار دارد که هنوز به تصویب نرسیده است.[۳۰][۳۱] رسوایی برنامه نفت در برابر غذا[ویرایش | اشتراک‌گذاری] همچنین ببینید: برنامه نفت در برابر غذا در سال ۱۹۹۶ سازمان ملل این برنامه را ارائه داد تا به عراق اجازه فروش نفت در بازار جهانی را پیدا کند و به جای پول غذا و دارو و دیگر مایحتاج انسانی را برای شهروندان غیرنظامی که با محرومیت و تحریم‌های اقتصادی بین‌المللی مواجه شده بودند تأمین نماید و به هیچ وجه اجازه بازسازی ساختارهای نظامی را به دولت عراق ندهند. ساختارهای نظامی این کشور در جنگ اول خلیج فارس متحمل خسارات سنگین شده بود. در پی فساد مسئولان اجرای برنامه و سوء استفاده‌های مالی آنان اجرای این پروژه به تعلیق درآمد. مدیر قبرسی برنامه، بنون سیوان، ابتدا از کار برکنار شد و سپس از سازمان ملل استعفا داد پاول ولکر در یک گزارش انتشار یافته توسط سازمان ملل interim progress report اعلام کرد که وی خود به سوء استفاده و همکاری با دولت وقت عراق اذعان نموده و پیشنهاد داد برای محاکمه وی، مصونیت قضایی وی را با کنار گذاشتنش از سازمان ملل باطل کنند.[۳۲] تحت نظارت سازمان ملل ۶۰ میلیارد دلار نفت عراق به بازار جهانی عرضه شد و رسماً ۴۶ میلیارد دلار صرف برنامه شد باقی این مبلغ هم صرف جبران خسارات جنگ خلیج فارس و نیز تأمین بودجه سازمان ملل ۲/۲ درصد و مأموریت (کمیسیون ویژه سازمان ملل بررسی بازرسی تسلیحاتی در عراق گردید (۸/۰درصد). پسر کوفی عنان، کوجو عنان نیز در این رسوایی دست داشت و متهم شد که در قرار دادهای مربوط به نفع شرکت سوئیسی کوتکنا وارد عمل شده است وزیر امور خارجه هند ناتوار سینگ نیز بخاطر دخالت در این سوء استفاده از کار برکنار شد. دولت استرالیا در نوامبر ۲۰۰۵ نیز به بررسی‌های گسترده‌ای پرداخت تا مشخص سازد که هیئت گندم استرالیا (AWB) نیز در این فساد دست داشته یا خیر. در نتیجه معلوم شد که این هیئت جهت انعقاد قرارداد با شرکت واسطه موسوم به آلیا مبلغ ۳۰۰ میلیون دلار به صدام رشوه داده است. نخست‌وزیر استرالیا جان هووارد، معاون نخست‌وزیر مارک وایل و وزیر امور خارجه الکساندر داونر هرگونه اطلاع از ماجرای سوء استفاده را تکذیب کردند و بازجویی‌ها از پذیرش اتهامات سر باز زدند. بعدها مقرر شد تا سازمان ملل با اعمال فشار بیشتر بر دولت استرالیا آن‌ها را وادار به تحقیقات گسترده‌تر نمایند. قرار بوده است در ۲۴ نوامبر سال ۲۰۰۶ نتیجه تحقیقات اعلام شود. سیاست پرسنلی[ویرایش | اشتراک‌گذاری] سازمان ملل و آژانس‌های آن در کشورهای عملیات مصونیت حقوقی دارند و تمام امور کاری و استخدامی و روزهای تعطیل و طرح‌های پرسنلی و بیمه سلامت و عمر حقوق و هزینه کردها و شرایط گوناگون حرفه‌ای ایشان در چارچوب قوانین سازمان ملل و مقررات مربوط اداره می‌شوند. چنین استقلالی به آژانس‌های سازمان ملل امکان می‌دهد سیاست‌های منابع انسانی خود را عملی سازد اگر چه با قوانین کشور میزبان یا کشور عضو سازمان ملل مغایرت داشته باشد مثلاً کسی که مشمول مقررات استخدامی کشور سوئیس است نمی‌تواند به استخدام سازمان بین‌المللی کار (ILO) درآید مگر اینکه از اتباع کشورهای عضو ILO باشد. فرهنگ عام حاکم بر سازمان ملل[ویرایش | اشتراک‌گذاری] در مدارس سراسر دنیا آموزش درسی به نام الگوی سازمان ملل رو به عمومی‌شدن نهاده است. الگوی سازمان ملل دانش آموزان را با الگوی شبیه‌سازی شده یک نهاد خاص سازمان ملل آشنا می‌سازد. برای مثال با شورای اقتصادی و اجتماعی کمیته اقتصادی و مالی مجمع عمومی یا کمیته اجرایی یونیسف، بدین ترتیب سعی می‌شود آنان را با مهارت‌های عمومی و دیپلماسی آشنا کنند. مفهوم سازمان ملل به عنوان یک سازمان دولتی جهانی، ایده‌های بسیاری را در مورد دولت جهانی و دموکراسی جهانی مطرح ساخته است. همچنین سازمان ملل سوژه مهمی در مورد تئوریهای توطئه می‌باشد. ارکان سازمان ملل متحد[ویرایش | اشتراک‌گذاری] مجمع عمومی. شورای امنیت. شورای اقتصادی و اجتماعی. شورای قیمومت (از اول نوامبر ۱۹۹۴ فعالیت نمی‌کند) و به جای آن شورای حقوق بشر فعالیت می‌کند. دبیرخانه. دیوان بین‌المللی دادگستری.[۳۳][۳۴] سازمان‌های وابسته[ویرایش | اشتراک‌گذاری] مقالهٔ اصلی: نظام سازمان ملل علاوه بر شش رکن اصلی، سازمان ملل متحد نهادها و برنامه‌های دیگری را نیز پوشش می‌دهد. از شناخته شده‌ترین این نهادها یونسکو، یونیسف و کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان است. جستارهای وابسته[ویرایش | اشتراک‌گذاری] روابط بین‌الملل جامعه ملل جامعه بین‌المللی اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی سازمان جهانی بهداشت منشور ملل متحد منابع[ویرایش | اشتراک‌گذاری] ↑ Official Languages بایگانی‌شده در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine , United Nations. Retrieved 31 December 2021. ↑ «مجله سازمان ملل متحد (UN)». همشهری آنلاین. ۲۰۱۸-۰۱-۱۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۸-۳۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) ↑ وب‌سایت رسمی سازمان ملل متحد، ۱۳۹۸ ↑ https://www.asriran.com/fa/news/873128/متن-منشور-ملل-متحد-و-اساسنامه-ديوان-بين‌المللي-دادگستري ↑ https://www.sbu.ac.ir/fa/w/منشور-سازمان-ملل-متحد ↑ «آشنایی با مجمع عمومی سازمان ملل متحد». همشهری آنلاین. ۲۰۱۱-۰۱-۲۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۸-۳۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) ↑ "کتاب حقایق سازمان ملل متحد", U.S. Department of State (in English), Bureau of International Organization Affairs (USDOS Fact Sheets ed.), 2001-09-07{{یادکرد}}: نگهداری یادکرد:دیگران (رده) [پیوند مرده] ↑ ایران: «بستن حساب نمایندگی‌ها موجودیت سازمان ملل را تهدید می‌کند»، بی‌بی‌سی فارسی ↑ Trent, John, and Laura Schnurr. “Social and Economic Development. ” A United Nations Renaissance: What the UN Is, and What It Could Be, 1st ed. , Verlag Barbara Budrich, 2018, pp. 71–97. JSTOR, https://doi.org/10.2307/j.ctvdf03xp.8. Accessed 26 Apr. 2025. ↑ "سازمان ملل سازمان حقوق بشر جدیدی را ایجاد می‌کند", BBC (in English), 15 March 2006 ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۰۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) ↑ فروش قانونی عاج فیل پس از نه سال، بی‌بی‌سی فارسی ↑ General Assembly of the United Nations ↑ GENERAL ASSEMBLY ESTABLISHES NEW HUMAN RIGHTS COUNCIL BY VOTE OF 170 IN FAVOUR TO 4 AGAINST, WITH 3 ABSTENTIONS ↑ «نسخه آرشیو شده» (PDF). بایگانی‌شده (PDF) از روی نسخهٔ اصلی در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۵. دریافت‌شده در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) ↑ "},"accessdate":{"wt":"۱۴ آوریل ۲۰۰۸"},"archiveurl":{"wt":"https://swap.stanford.edu/20090728163300/http://www.humansecurityreport.info/"},"archivedate":{"wt":"۲۸ ژوئیه ۲۰۰۹"},"dead-url":{"wt":"yes"}},"i":0}}]}'/«The Human Security Report». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ ژوئیه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۰۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) ↑ p. ۹ ↑ "},"accessdate":{"wt":"۱۴ آوریل ۲۰۰۸"},"archiveurl":{"wt":"https://web.archive.org/web/20080405233827/http://www.gao.gov/new.items/d06331.pdf"},"archivedate":{"wt":"۵ آوریل ۲۰۰۸"},"dead-url":{"wt":"yes"}},"i":0}}]}'/«GAO-06-331 Peacekeeping: Cost Comparison of Actual UN and Hypothetical U.S. Operations in Haiti» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ آوریل ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۰۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) ↑ The UN's Role in Nation-Building: From the Congo to Iraq ↑ International Community? ↑ "},"accessdate":{"wt":"۱۴ آوریل ۲۰۰۸"},"archiveurl":{"wt":"https://web.archive.org/web/20080316082842/http://www.worldnetdaily.com/news/article.asp?ARTICLE_ID=42088"},"archivedate":{"wt":"۱۶ مارس ۲۰۰۸"},"dead-url":{"wt":"yes"}},"i":0}}]}'/«U.N. 'peacekeepers' rape women, children». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ مارس ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۴ آوریل ۲۰۰۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) ↑ BBC NEWS | Africa | UN soldiers arrested in DR Congo ↑ BBC NEWS | World | Africa | Liberia sex-for-aid 'widespread' ↑ Home | Human Rights Watch ↑ Home | Human Rights Watch ↑ «موفقیت شورای حقوق بشر سازمان ملل نشان می‌دهد که اعضا تلاش می‌کنند اصلاحات را با جدیت دنبال کنند.» مرکز سیاست‌های اجتماعی آزاد ۹ می ۲۰۰۶ ↑ «سازمان‌های بین‌المللی: اصلاحات درُ سازمان ملل.» شهروندانی با راه حل‌های کارساز در صحنه جهانی. ۱۰ می ۲۰۰۶ و ۱ اوت ۲۰۰۶ ↑ «ضمیمه الف: جدول‌های نتایج انتخابات» مرکز سیاست‌های اجتماعی آزاد ۹ می ۲۰۰۶ و ۱ اوت ۲۰۰۶ ↑ Reddy, ‎Shravanti (2002-10-29), "سازمان دیده‌بان حقوق بشر در تلاش برای کاهش بوروکراسی در سازمان ملل", Global Policy Forum (in English){{یادکرد}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده) نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده) Retrieved on 2006-09-21. ↑ Annan, ‎Kofi (2005), "در آزادی بیشتر", United Nations (in English){{یادکرد}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده) نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده) Retrieved on 2006-09-21. ↑ F. Stockman, J. Lauria (2005-09-11), "سازمان ملل در برنامه اصلاحات با موانعی روبرو شده است", The Boston Globe (in English) Retrieved on 2006-09-21. ↑ BBC NEWS | Middle East | Oil-for-food chief 'took bribes' ↑ https://www.asriran.com/fa/news/873128/متن-منشور-ملل-متحد-و-اساسنامه-ديوان-بين‌المللي-دادگستري ↑ https://www.sbu.ac.ir/fa/w/منشور-سازمان-ملل-متحد پیوند به بیرون[ویرایش | اشتراک‌گذاری] سازمان مللدر پروژه‌های خواهر ویکی‌پدیا در میان واژه‌ها از ویکی‌واژه در میان تصاویر و رسانه‌ها از ویکی‌انبار در میان خبرها از ویکی‌خبر در میان گفتاوردها از ویکی‌گفتاورد در میان متون از ویکی‌نبشته در میان کتاب‌ها از ویکی‌کتاب در میان مراجع از ویکی‌دانشگاه سایت رسمی سازمان ملل صفحه رسمی سازمان ملل متحد در ایران بایگانی‌شده در ۲۱ مارس ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine ن ب و سازمان ملل متحد دبیرکل: آنتونیو گوترش قائم‌مقام: امینه جین محمد رئیس مجمع عمومی: دنیس فرانسیس نظام کشورهای عضو • ناظران • مجمع عمومی • شورای امنیت • شورای اقتصادی و اجتماعی • دبیرخانه (دبیرکلی) • شورای قیمومت • دیوان بین‌المللی دادگستریدفاتر اصلی مقر اصلی در نیویورک • دفتر ژنو • دفتر نایروبی • دفتر وینبرنامه‌ها و نهادها سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO) • سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی (ICAO) • سازمان بین‌المللی کار (ILO) • سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) • هیئت میان‌دولتی تغییرات آب‌وهوایی (IPCC) • آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) • سازمان توسعه صنعتی ملل متحد (UNIDO) • اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU) • برنامه مشترک ملل متحد در زمینه ایدز (UNAIDS) • دادگاه ویژه سیرالئون (SCSL) • کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل متحد (UNCTAD) • کمیسیون حقوق تجارت بین‌الملل سازمان ملل متحد (UNCITRAL) • برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) • برنامه محیط زیست ملل متحد (UNEP) • سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (UNESCO) • دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد (UNODC) • صندوق ملل متحد برای مشارکت جهانی (UNFIP) • صندوق توسعه زنان ملل متحد (UNIFEM) • صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA) • کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد (OHCHR) • کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان (UNHCR) • شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد (UNHRC) • برنامه اسکان بشر ملل متحد (UN-HABITAT) • صندوق کودکان ملل متحد (UNICEF) • مؤسسه آموزش و تحقیقات سازمان ملل متحد (UNITAR) • برنامه سازمان ملل برای کاربردهای ماهواره‌های فعال (UNOSAT) • اونروا (UNRWA) • سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) • اتحادیه جهانی پست (UPU) • برنامه جهانی غذا (WFP) • سازمان بهداشت جهانی (WHO) • سازمان هواشناسی جهانی (WMO) • نهاد سازمان ملل متحد برای پژوهش خلع سلاح (UNIDIR)قطعنامه‌ها مجمع عمومی (اعلامیه جهانی حقوق بشر: UDHR) • شورای امنیتجستارهای وابسته سیستم برتون وودز • منشور • گسترش • پرچم • پیمان جهانی • تاریخ • دیوان بین‌المللی کیفری (ICC) • پروانه عبور • جامعه ملل • سازمان منع سلاح‌های شیمیایی (OPCW) • مأموریت‌های صلح‌بانی • عهدنامه‌ها • روز سازمان ملل • اهداف توسعه هزاره (MDG) • نمایندهٔ ویژه دبیرکل (SRSG) • سازمان‌های تخصصی • مقر رده ن ب و سازمان‌های میان‌دولتیبین‌المللی اپک (APEC) اتحادیه روسیه و بلاروس (СРБ) اتحادیه عرب (AL) اتحادیه کشورهای همسود (CN) اتحادیه مدیترانه (MU) اوپک (OPEC) جامعه اقتصادی اوراسیا (EurAsEC) سازمان کنفرانس اسلامی (OIC) سازمان ملل متحد (UN) سازمان همکاری اقتصادی اروپا (OEEC) کشورهای مستقل همسود (CIS) گروه هشت (G8) گروه هشت+پنج (G8+5) ناتو (NATO) آسیا اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا (ASEAN) انجمن همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا (SAARC) سازمان امنیت جمعی (CSO) سازمان همکاری شانگهای (SCO) شورای همکاری خلیج (CCASG) سازمان اکو (ECO) اروپا اتحادیه اروپا (EU) اتحادیه اروپای غربی (WEU) اتحادیه اقتصادی بلژیک و لوکزامبورگ (BLEU) بنلوکس (Benelux) پیمان تجارت آزاد اروپای مرکزی (CEFTA) سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) شورای اروپا (CE) شورای نوردیک (NC) گوآم (GUAM) مجمع تجارت آزاد اروپا (EFTA) ناحیه اقتصادی اروپا (EEA) آفریقا اتحادیه آفریقا (AU) اتحادیه اقتصادی و پولی آفریقا (UEMOA) جامعه آفریقای شرقی (EAC) جامعه اقتصادی کشورهای آفریقای غربی (ECOWAS) جامعه اقتصادی و پولی مرکز آفریقا (CEMAC) آمریکا اتحادیه ملل آمریکای جنوبی (UZAN) پیمان تجارت آزاد آمریکای شمالی (NAFTA) جامعه کارائیبی (Caricom) جامعه کشورهای آند (CAN) سازمان کشورهای قاره آمریکا (OAS) سامانه یکپارچگی آمریکای مرکزی (CACM) مرکوسور (Mercosur) اقیانوسیه اجلاس جزایر اقیانوس آرام (PIF) منحل‌شده جامعه آفریقای متحد (UAS) جامعه ملل (LoN) سازمان اتحاد آفریقا (OAU) کمکان (Comecon) ن ب و دبیران کل جامعه ملل و سازمان ملل جامعه ملل (۱۹۱۹–۱۹۴۵) جیمز اریک دروموند (بریتانیا) ژوزف آونول (فرانسه) شان لستر (ایرلند) سازمان ملل متحد (۱۹۴۵) گلدوین جب۱ (بریتانیا) تریگوه لی (نروژ) داگ هامرشولد (سوئد) او تانت (میانمار) کورت والدهایم (اتریش) خاویر پرز دکوئیار (پرو) پطرس غالی (مصر) کوفی عنان (غنا) بان کی‌مون (کره جنوبی) آنتونیو گوترش (پرتغال) مرتبط دبیرخانه سازمان ملل متحد دبیرکل سازمان ملل متحد ن ب و سازمان‌های بین‌المللی اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع • دیوان بین‌المللی کیفری • صندوق بین‌المللی پول • مقام بین‌المللی اعماق • اتحادیه بین‌المجالس • پلیس بین‌الملل • اتحادیه لاتین • سازمان ملل متحد • گروه بانک جهانی • سازمان تجارت جهانی  • انجمن کشورهای پرتغال زبان ن ب و درگیری اسرائیل و فلسطین شرکت‌کنندگان اسرائیل نیروهای دفاعی اسرائیل پلیس اسرائیل موساد شاباک فلسطینی‌ها اصلی تشکیلات خودگردان فلسطین سازمان آزادی‌بخش فلسطین فتح حماس طرف‌های دیگر گردان‌های شهدای الاقصی جبهه دموکراتیک برای آزادی فلسطین جبهه آزادی‌بخش فلسطین جهاد اسلامی فلسطین جبهه نبرد خلق فلسطین جبهه خلق برای آزادی فلسطین جبهه خلق برای آزادی فلسطین – فرماندهی کل کمیته‌های مقاومت مردمی گروه‌های دیگر اتحادیه عرب حزب‌الله لبنان شخصیت‌ها اسرائیلی‌ها موشه آرنس Ami Ayalon ایهود باراک مناخم بگین مئیر داگان موشه دایان Avi Dichter Yuval Diskin داوید بن گوریون افراییم هالوی دان حالوتس تسیپی لیونی گلدا مئیر شائول موفاز اسحاق مردخای بنیامین نتانیاهو ایهود اولمرت شیمون پرز Yaakov Peri اسحاق رابین Amnon Lipkin-Shahak اسحاق شامیر آریل شارون شبتای شاویت موشه یعلون دانی یاتوم زوی زمیر فلسطینی‌ها ابوعباس محمود عباس موسی عرفات یاسر عرفات یحیی عیاش مروان برغوثی محمد دحلان محمد ضیف جورج حبش ودیع حداد اسماعیل هنیه نایف حواتمه محمد امین الحسینی Ghazi Jabali احمد جبرئیل خلیل الوزیر صلاح خلف لیلا خالد Sheikh Khalil خالد مشعل زهیر محسن ابوعلی مصطفی ابونضال عزالدین قسام Jibril Rajoub عبدالعزیز رنتیسی Ali Hassan Salameh صلاح شحاده رمضان شلح فتحی شقاقی احلام تمیمی احمد یاسین زیاد نخاله گاهشمار پس‌زمینه ۱۹۲۰–۱۹۴۸ قیمومت بریتانیا بر فلسطین (intercommunal conflict) ۱۹۲۰ قیام ۱۹۲۰ جشنواره حضرت موسی Battle of Tel Hai ۱۹۲۱ Jaffa riots ۱۹۲۹ Palestine riots Hebron massacre Safed massacre ۱۹۳۶–۳۹ Arab revolt 1944–47 شورش یهودیان در فلسطین ۱۹۴۷–۴۸ جنگ داخلی در فلسطین تحت قیمومت بریتانیا (۱۹۴۸–۱۹۴۷) ۱۹۴۸–۱۹۷۰ ۱۹۴۸ جنگ اعراب و اسرائیل کشتارهای جنگ ۱۹۴۸–اکنون فدائیان فلسطینی ۱۹۵۱–۱۹۶۷ حملاتagainst Israeli civilians دهه ۱۹۵۰–دهه ۱۹۶۰ IDF reprisal operations ۱۹۵۳ کشتار قبیه ۱۹۵۶ کفرقاسم / کشتار خان‌یونس / Rafah massacres ۱۹۶۷ جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷–۷۰ جنگ فرسایشی (۱۹۶۷–۱۹۷۰) ۱۹۶۸ نبرد کرامه مقاومت فلسطین در جنوب لبنان ۱۹۶۸–۱۹۸۲ ۱۹۷۰ Avivim school bus massacre ۱۹۷۲ Sabena Flight 571 / کشتار مونیخ / عملیات "خشم خدا" (۱۹۷۳ بحران لیلهامر) ۱۹۷۴ Kiryat Shmona massacre / Ma'alot massacre ۱۹۷۵ Savoy Hotel Attack ۱۹۷۶ عملیات "اِنتِبه" ۱۹۷۸ Coastal Road massacre / South Lebanon conflict ۱۹۸۰ Misgav Am hostage crisis ۱۹۷۳–۱۹۸۷ ۱۹۷۳ جنگ یوم کیپور ۱۹۷۵ بمب‌گذاری‌های خیابان بن یهودا ۱۹۸۲ جنگ لبنان Siege of Beirut ۱۹۸۴ Bus 300 affair ۱۹۸۵ Achille Lauro hijacking / عملیات پای چوبین ۱۹۸۷ Night of the Gliders انتفاضه اول ۱۹۸۷–۱۹۹۱ ۱۹۸۸ خلیل الوزیر ۱۹۸۹ Bus 405 attack ۱۹۹۰ Temple Mount riots دهه ۱۹۹۰ Palestinian suicide attacks ۱۹۹۴ قتل‌عام مسجد الخلیل انتفاضه دوم ۲۰۰۰–۲۰۰۵ حملات موشکی فلسطینی‌ها به اسرائیل فهرست Palestinian suicide attacks Israeli assassinations ۲۰۰۰ وقایع اکتبر ۲۰۰۱ Santorini ۲۰۰۲ عملیات کشتی نوح / عملیات دیوار دفاعی / نبرد جنین / Battle of Nablus / Operation "Determined Path" ۲۰۰۳ Abu Hasan / حمله هوایی عین الصاحب ۲۰۰۴ Operation "Rainbow" / Beit Hanoun raid / Operation "Days of Penitence" ۲۰۰۶–اکنون ۲۰۰۶ Operation "Bringing Home the Goods" ۲۰۰۸ Mercaz HaRav / حمله انتحاری در اورشلیم (۲۰۰۸) ۲۰۰۹ Temple Mount riots ۲۰۱۰ Palestinian militancy campaign ۲۰۱۵ Israeli–Palestinian conflict (2015–2016) ۲۰۱۷ Temple Mount crisis درگیری اسرائیل و غزه ۲۰۰۶–اکنون ۲۰۰۶ Gaza beach explosion / Gaza cross-border raid / Operation "Summer Rains" / Operation "Autumn Clouds" / کشتار بیت حانون ۲۰۰۸ Gaza–Egypt border breach / عملیات زمستان داغ ۲۰۰۸–۰۹ جنگ غزه ۲۰۱۰ حمله اسرائیل به کاروان کمک‌رسانی غزه ۲۰۱۲ درگیری‌های مارس ۲۰۱۲ غزه و اسرائیل / جنگ ۲۰۱۲ غزه ۲۰۱۴ جنگ ۲۰۱۴ غزه ۲۰۱۵ Freedom Flotilla III دیپلماسی گاهشمار ۱۹۴۸–۱۹۹۱ ۱۹۴۸ نکبت (فلسطین) محل‌های عربی سکنه‌زدایی‌شده ۱۹۴۹ Lausanne Conference ۱۹۶۷–اکنون شهرک‌های اسرائیلی خشونت شهرک‌نشینان اسرائیلی international law دهه ۱۹۹۰ ۱۹۹۱ کنفرانس ۱۹۹۱ مادرید ۱۹۹۳/۹۵ پیمان‌های اسلو ۱۹۹۴ Protocol on Economic Relations (Paris Protocol) ۱۹۹۴ Gaza–Jericho Agreement ۱۹۹۴–اکنون US security assistance to PNA ۱۹۹۷ Hebron Agreement ۱۹۹۸ Wye River Memorandum ۱۹۹۹ Sharm el-Sheikh Memorandum دهه ۲۰۰۰ ۲۰۰۰ نشست ۲۰۰۰ کمپ دیوید / Clinton Parameters ۲۰۰۱ Taba Summit ۲۰۰۲ گروه چهار خاورمیانه ۲۰۰۳ نقشه راه ۲۰۰۵ خروج اسرائیل از نوار غزه ۲۰۰۵ Agreement on Movement and Access ۲۰۰۶ Valley of Peace initiative ۲۰۰۷ کنفرانس آناپولیس ۲۰۰۹ مناقشه اسرائیل آفتونبلادت دهه ۲۰۱۰ ۲۰۱۰–۱۱ Israeli–Palestinian peace talks ۲۰۱۱ اسناد فلسطین ۲۰۱۳–۱۴ Israeli–Palestinian peace talks سازمان ملل ۱۹۴۷ طرح سازمان ملل برای تقسیم فلسطین ۱۹۴۸ UN Resolution 194 ۱۹۶۷ قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت پرونده‌های دیوان بین‌المللی دادگستری ۲۰۰۴ ساخت دیوار ۲۰۲۳–اکنون پرونده نسل‌کشی آفریقای جنوبی علیه اسرائیل ۲۰۲۴ نیکاراگوآ در برابر آلمان ۲۰۲۳–۲۰۲۴ پرونده دیوان بین‌المللی دادگستری دربارهٔ اشغال سرزمین‌های فلسطینی به دست اسرائیل ن ب و جنگ‌های یوگسلاو دورنماشرکت‌کنندگانافراد جنگ‌ها و درگیری‌ها جنگ استقلال اسلوونی (۱۹۹۱) جنگ استقلال کرواسی (۱۹۹۱–۹۵) جنگ بوسنی (۱۹۹۱/۱۹۹۲–۹۵) جنگ کروات‌ها-بوسنیایی‌ها (۱۹۹۲–۹۴) پیش‌زمینه: Timeline of Yugoslav breakup یوسیپ بروز تیتو Brotherhood and unity اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی Croatian spring SANU Memorandum Contributions for the Slovenian National Program Anti-bureaucratic revolution JBTZ-trial Gazimestan speech فروپاشی یوگسلاوی Karađorđevo agreement Graz agreement Joint Criminal Enterprise Role of the media in the Yugoslav wars عواقب: Brioni Agreement موافقت‌نامه دیتون Agreement on Sub-Regional Arms Control دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق (ICTY) فهرست افراد تحت‌تعقیب دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق Human rights in Croatia Human rights in Serbia مقالات دربارهٔ ملی‌گرایی: پاکسازی قومی آلبانی بزرگ Greater Croatia United Macedonia صربستان بزرگ United Slovenia Anti-Serb sentiment اسلام‌هراسی Albanian nationalism مردم بوسنی Croatian nationalism Macedonian nationalism Montenegrin nationalism Serbian nationalism Serbian–Montenegrin unionism Slovenian nationalism یوگسلاویسم Ex-Yugoslav republics: جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی (SFRY) کرواسی اسلوونی بوسنی و هرزگوین مقدونیه شمالی صربستان و مونته‌نگرو Unrecognized entities: جمهوری صرب کراینا (RSK) SAO Eastern Slavonia, Baranja and Western Syrmia SAO Krajina SAO Western Slavonia جمهوری صرب (RS) SAO Bosanska Krajina SAO Herzegovina SAO North-Eastern Bosnia SAO Romanija جمهوری کروات بوسنی و هرزگوین (HRHB) Autonomous Province of Western Bosnia (APZB) United Nations protectorate: United Nations Transitional Authority for Eastern Slavonia, Baranja and Western Sirmium (UNTAES) مأموریت مدیریت موقت سازمان ملل متحد در کوزوو (UNMIK) ارتش‌ها: ارتش مردمی یوگسلاو (JNA) Yugoslav Territorial Defence (TO) Slovenian Territorial Defence (TORS) Yugoslav Army (VJ) Croatian Army (HV) BiH Territorial Defence (TORBIH) Army of the Republic of Bosnia and Herzegovina (ARBiH) ارتش جمهوری صرب بوسنی (VRS) شورای دفاع کرواسی (HVO) Military formations and volunteers: نیروهای دفاعی کرواسی (HOS) White Eagles Serb Guard (SG) گارد داوطلب صرب (SDG) Scorpions Yellow Wasps Greek Volunteer Guard Wolves of Vučjak External factors: ناتو سازمان ملل متحد (UN) United Nations Protection Force (UNPROFOR) United Nations Confidence Restoration Operation (UNCRO) سیاست‌مداران: آنته مارکویچ بوریساو یوویچ اسلوبودان میلوشویچ دوبریتسا چوسیچ میلان کوچان یانز یانشا Igor Bavčar فرانیو توجمان استپان مسیچ علی عزت بیگویچ Adil Zulfikarpašić ماته بوبان داریو کوردیچ Fikret Abdić رادوان کاراجیچ میلان بابیچ گوران هاجیچ میلان مارتیچ میلو جوکانوویچ ووجیسلاو ششلی فرماندهان نظامی رده بالا: ولیکو کادیویچ Života Panić مومچیلو پریشیچ یانکو بوبتکو مارتین اشپگلی گویکو شوشاک میله مرکشیچ راتکو ملادیچ رسیم دلیچ Sefer Halilović Atif Dudaković دراگولیوب اویدانیچ Other notable commanders: Blago Zadro  † آنته گوتووینا Jovan Divjak ناصر اوریچ Ivica Rajić بلاژ کرالیویچ  † Mirko Jović Dragan Vasiljković آرکان نبویشا پاوکویچ چهره‌های خارجی کلیدی: وسلی کلارک بیل کلینتون هلموت کوهل بوریس یلتسین تونی بلر Warren Zimmermann فرانسوا میتران پطرس غالی سرجیو ویرا دی ملو ن ب و جنگ استقلال کرواسی بخشی از جنگ‌های یوگسلاوPrelude Log Revolution SAO Krajina ۱۹۹۱ Pakrac clash Plitvice Lakes incident 1991 siege of Kijevo Battle of Borovo Selo 1991 riot in Zadar 1991 protest in Split SAO Eastern Slavonia, Baranja and Western Syrmia Dalj massacre Operation Labrador SAO Western Slavonia نبرد ووکوار Battle of Osijek Battle of Gospić Battle of the Barracks Battle of Zadar Battle of Šibenik 1991 Yugoslav campaign in Croatia محاصره دوبروونیک Bombing of Banski dvori Široka Kula massacre Lovas massacre کشتار گسپیچ Baćin massacre Saborsko massacre Operation Otkos 10 Battle of Logorište Erdut massacre Battle of the Dalmatian channels Škabrnja massacre کشتار ووکوار Vance plan Operation Whirlwind Paulin Dvor massacre Operation Orkan 91 Voćin massacre Joševica massacre Bruška massacre ۱۹۹۲ Sarajevo Agreement 1992 European Community Monitor Mission helicopter downing Operation Jackal Battle of the Miljevci Plateau Operation Tiger (1992) Operation Liberated Land Battle of Konavle Operation Vlaštica ۱۹۹۳&ndash;۹۴ عملیات ماسلنیتسا Daruvar Agreement Operation Backstop عملیات مداک پاکت Operation Winter '94 ۱۹۹۵ Operation Leap 1 عملیات فلش Zagreb rocket attack Operation Leap 2 Operation Summer '95 عملیات طوفان Operation Maestral Varivode massacre Timeline of the Croatian War of IndependenceInternment camps Begejci camp Bučje camp Knin camp Lora prison camp Ovčara camp Sremska Mitrovica prison camp Stajićevo camp Velepromet camp Other Independence of Croatia Persecution of Croats in Serbia during the war in Croatia Category Commons ن ب و جنگ بوسنی بخشی از جنگ‌های یوگسلاوPrelude Karađorđevo agreement RAM Plan SAO Bosanska Krajina Manjača camp SAO Herzegovina SAO North-Eastern Bosnia SAO Romanija جمهوری صرب بوسنی Bosnia and Herzegovina independence referendum جمهوری بوسنی و هرزگوین ۱۹۹۲ Battle of Bosanski Brod Sijekovac killings کشتار بیه‌لینا Battle of Kupres محاصره سارایوو کشتارهای فوچا Siege of Srebrenica Zvornik massacre Doboj Prijedor massacre Sarajevo column incident Graz agreement Glogova massacre تسویه قومی دره لاشوا Tuzla column incident Zaklopača massacre Vilina Vlas Luka camp اردوگاه اومارسکا اردوگاه کراترم اردوگاه ترنوپولیه Sušica camp Čelebići camp Dretelj camp Uzamnica camp Operation Jackal Višegrad massacres (Barimo Bosanska Jagodina Paklenik Sjeverin) Čemerno massacre Siege of Bihać Ahatovići massacre جنگ کروات‌ها-بوسنیایی‌ها Operation Vrbas '92 Operation Corridor جمهوری کروات بوسنی و هرزگوین Agreement on Friendship and Cooperation between Bosnia and Herzegovina and Croatia Korićani Cliffs massacre Heliodrom camp ۱۹۹۳ Kravica attack Duša massacre Štrpci Siege of Gornji Vakuf Siege of Mostar Trusina incident Ahmići massacre Doljani massacre Dobrinja mortar attack Gabela camp Vojno camp Grabovica massacre Operation Neretva '93 Mokronoge massacre Stupni Do massacre Autonomous Province of Western Bosnia Operation Deny Flight Križančevo selo killings ۱۹۹۴ First Markale massacre Banja Luka incident موافقت‌نامه واشنگتن فدراسیون بوسنی و هرزگوین Operation Bøllebank Operation Tiger Battle of Kupres Operation Amanda Operation Spider ۱۹۹۵ Split Agreement Operation Summer '95 Tuzla massacre کشتار سربرنیتسا (Kravica Children) عملیات طوفان Second Markale massacre NATO bombing campaign Operation Mistral Operation Una Operation Sana موافقت‌نامه دیتون بوسنی و هرزگوین Aspects نسل‌کشی بوسنی Ethnic cleansing Rape Peace plans Foreign fighters جنگ بوسنی (Timeline of the Croat–Bosniak War) Commons * Commons ن ب و دریافت‌کنندگان جایزه ساخاروف نلسون ماندلا / آناتولی مارچنکو (۱۹۸۸) الکساندر دوبچک (۱۹۸۹) آنگ سان سو چی (۱۹۹۰) آدم دماچی (۱۹۹۱) مادران میدان مایو (۱۹۹۲) اوسلوبودنژی (۱۹۹۳) تسلیمه نسرین (۱۹۹۴) لیلا زانا (۱۹۹۵) وئی ژنگشنگ (۱۹۹۶) سلیمه غزالی (۱۹۹۷) ابراهیم روگوا (۱۹۹۸) ژانانا گوژماو (۱۹۹۹) باستا یا (۲۰۰۰) نوریت پلد-الحنان / عزت قضاوی / زاخاری کامونو (۲۰۰۱) اوسوالدو پایا (۲۰۰۲) کوفی عنان / سازمان ملل متحد (۲۰۰۳) انجمن روزنامه‌نگاران بلاروس (۲۰۰۴) زنان سفیدپوش / گزارشگران بدون مرز / حوا ابراهیم (۲۰۰۵) الكساندر ميلينكويچ (۲۰۰۶) صالح محمود عثمان (۲۰۰۷) هو یا (۲۰۰۸) مموریال (۲۰۰۹) گیرمو فاریناس (۲۰۱۰) اسماء محفوظ / احمد سنوسی / رزان زیتونه / علی فرزات / محمد بوعزیزی (۲۰۱۱) نسرین ستوده / جعفر پناهی (۲۰۱۲) ملاله یوسف‌زی (۲۰۱۳) دنیس موک‌وگه (۲۰۱۴) رائف بدوی (۲۰۱۵) نادیا مراد / لمیا حجی بشار (۲۰۱۶) اپوزسیون دموکراتیک ونزوئلا (۲۰۱۷) اولگ سنتسوف (۲۰۱۸) الهام توختی (۲۰۱۹) جمعی از اپوزسیون دموکراتیک بلاروس (۲۰۲۰) آلکسی ناوالنی (۲۰۲۱) مردم اوکراین (۲۰۲۲) مهسا «ژینا» امینی و جنبش زن، زندگی، آزادی (۲۰۲۳) ماریا کورینا ماچادو / ادموندو گونزالس (۲۰۲۴) ن ب و سازمان‌های بین‌المللی با ارمنستان به عنوان عضو بانک توسعه آسیایی BSEC شورای اروپا کشورهای مستقل همسود سازمان پیمان امنیت جمعی EAPC بانک اروپایی بازسازی و توسعه ECE مجمع اقتصادی اوراسیا کمیسیون اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه فائو آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه ایکائو ICFTU نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر انجمن توسعه بین‌الملل صندوق بین‌المللی توسعه کشاورزی مؤسسه مالی بین‌المللی فدراسیون بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر سازمان بین‌المللی کار صندوق بین‌المللی پول پلیس بین‌الملل کمیته بین‌المللی المپیک سازمان بین‌المللی مهاجرت سازمان بین‌المللی استانداردسازی اتحادیه بین‌المللی مخابرات OIF EAPC جنبش عدم تعهد سازمان منع سلاح‌های شیمیایی سازمان امنیت و همکاری اروپا PACE PFP سازمان ملل متحد آنکتاد یونسکو یونیدو اتحادیه جهانی پست سازمان جهانی گردشگری سازمان جهانی بهداشت سازمان جهانی مالکیت فکری سازمان جهانی هواشناسی WNO سازمان تجارت جهانی Italics indicates observer status ن ب و فهرست برندگان جایزه صلح نوبل۱۹۲۵–۱۹۰۱ ۱۹۰۱ آنری دونان / فردریک پسی ۱۹۰۲ الی دوکامن / چارلز آلبرت گوبات ۱۹۰۳ رندال کرمر ۱۹۰۴ انستیتوی حقوق بین‌الملل ۱۹۰۵ برتا سوتنر ۱۹۰۶ تئودور روزولت ۱۹۰۷ ارنستو مونتا / لویی رنو ۱۹۰۸ کلاس آرنولدسون / فردریک بایر ۱۹۰۹ اگوست برنارت / پل دو کونستنت ۱۹۱۰ دفتر بین‌المللی صلح ۱۹۱۱ توبیاس آسر / آلفرد فرید ۱۹۱۲ الیو روت ۱۹۱۳ هنری لافونتن ۱۹۱۴ ۱۹۱۵ ۱۹۱۶ ۱۹۱۷ کمیته بین‌المللی صلیب سرخ ۱۹۱۸ ۱۹۱۹ وودرو ویلسون ۱۹۲۰ لئون بورژوآ ۱۹۲۱ یالمار برانتینگ / کریستیان لوس لانگه ۱۹۲۲ فریتیوف نانسن ۱۹۲۳ ۱۹۲۴ ۱۹۲۵ آستن چیمبرلن / چارلز گیتس دویز ۱۹۵۰–۱۹۲۶ ۱۹۲۶ آریستی بریا / گوستاف اشترزمان ۱۹۲۷ فردیناند بویسون / لودویگ کویده ۱۹۲۸ ۱۹۲۹ فرانک بی. کلاگ ۱۹۳۰ نیتن زودربلوم ۱۹۳۱ جین آدامز / نیکولاس موری باتلر ۱۹۳۲ ۱۹۳۳ نورمن آنجل ۱۹۳۴ آرتور هندرسون ۱۹۳۵ کارل فون اوسیتزکی ۱۹۳۶ کارلوس لاماس ۱۹۳۷ رابرت سیسیل ۱۹۳۸ دفتر بین‌المللی نانسن برای پناهندگان ۱۹۳۹ ۱۹۴۰ ۱۹۴۱ ۱۹۴۲ ۱۹۴۳ ۱۹۴۴ کمیته بین‌المللی صلیب سرخ ۱۹۴۵ کوردل هال ۱۹۴۶ امیلی گرین بالچ / جان مت ۱۹۴۷ ناظر اجتماعی و صلح کوئیکر / کمیته آمریکایی خدمات دوستان ۱۹۴۸ ۱۹۴۹ جان بوید اور ۱۹۵۰ رالف بانچ ۱۹۷۵–۱۹۵۱ ۱۹۵۱ لئون ژوهو ۱۹۵۲ آلبرت شوایتزر ۱۹۵۳ جرج مارشال ۱۹۵۴ کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان ۱۹۵۵ ۱۹۵۶ ۱۹۵۷ لستر بولز پیرسون ۱۹۵۸ دومینیک پیر ۱۹۵۹ فیلیپ بیکر ۱۹۶۰ آلبرت لوتولی ۱۹۶۱ داگ همرشولد ۱۹۶۲ لینوس پاولینگ ۱۹۶۳ کمیته بین‌المللی صلیب سرخ / فدراسیون بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر ۱۹۶۴ مارتین لوتر کینگ جونیور ۱۹۶۵ یونیسف ۱۹۶۶ ۱۹۶۷ ۱۹۶۸ رنه کسن ۱۹۶۹ سازمان بین‌المللی کار ۱۹۷۰ نورمن بورلاگ ۱۹۷۱ ویلی برانت ۱۹۷۲ ۱۹۷۳ له دوک تو (خودداری از دریافت جایزه) / هنری کیسینجر ۱۹۷۴ شان مک‌براید / ایساکو ساتو ۱۹۷۵ آندره ساخاروف ۲۰۰۰–۱۹۷۶ ۱۹۷۶ بتی ویلیامز / مایرید ماگوایر ۱۹۷۷ عفو بین‌الملل ۱۹۷۸ انور سادات / مناخم بگین ۱۹۷۹ مادر ترزا ۱۹۸۰ آدولفو اسکیبل ۱۹۸۱ کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان ۱۹۸۲ آلوا میردال / آلفونسو گارسیا روبلس ۱۹۸۳ لخ والسا ۱۹۸۴ دزموند توتو ۱۹۸۵ سازمان بین‌المللی پزشکان برای جلوگیری از جنگ هسته‌ای ۱۹۸۶ الی ویزل ۱۹۸۷ اسکار آریاس ۱۹۸۸ صلح‌بانی ۱۹۸۹ چهاردهمین دالایی لاما ۱۹۹۰ میخائیل گورباچف ۱۹۹۱ آنگ سان سو چی ۱۹۹۲ ریگوبرتا منچو ۱۹۹۳ نلسون ماندلا / اف. دبلیو. کلرک ۱۹۹۴ شیمون پرز / اسحاق رابین / یاسر عرفات ۱۹۹۵ کنفرانس پاگواش در امور علمی و جهانی / ژوزف روتبلات ۱۹۹۶ کارلوس فیلیپه زمینس بلو / خوزه راموس ۱۹۹۷ کارزار جهانی علیه مین‌های زمینی / جودی ویلیامز ۱۹۹۸ جان هیوم / دیوید تریمبل ۱۹۹۹ پزشکان بدون مرز ۲۰۰۰ کیم دای جونگ ۲۰۰۱–تاکنون ۲۰۰۱ کوفی عنان / سازمان ملل متحد ۲۰۰۲ جیمی کارتر ۲۰۰۳ شیرین عبادی ۲۰۰۴ وانگاری ماآتای ۲۰۰۵ آژانس بین‌المللی انرژی اتمی / محمد البرادعی ۲۰۰۶ گرامین بانک / محمد یونس ۲۰۰۷ ال گور / هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم ۲۰۰۸ مارتی آهتیساری ۲۰۰۹ باراک اوباما ۲۰۱۰ لیو شیائوبو ۲۰۱۱ الن جانسون سیرلیف / لیما گبوی / توکل کرمان ۲۰۱۲ اتحادیه اروپا ۲۰۱۳ سازمان منع سلاح‌های شیمیایی ۲۰۱۴ کایلاش ساتیارتی / ملاله یوسف‌زی ۲۰۱۵ هیئت چهارگانه گفتگوی ملی تونس ۲۰۱۶ خوان مانوئل سانتوس ۲۰۱۷ کارزار بین‌المللی برای نابودی سلاح‌های هسته‌ای ۲۰۱۸ دنیس موک‌وگه / نادیا مراد ۲۰۱۹ آبی احمد ۲۰۲۰ برنامه جهانی غذا ۲۰۲۱ ماریا رسا / دمیتری موراتوف ۲۰۲۲ آلس بیالیاتسکی / مموریال / مرکز آزادی‌های مدنی ۲۰۲۳ نرگس محمّدی ۲۰۲۴ نیهون هیدانکیو ۲۰۲۵ ماریا کورینا ماچادو ن ب و جهان و فرهنگ غربیبنیان‌ها گهواره تمدن بر قدیم جهان یونانی رومی یونانی رومی امپراتوری روم غربی میراث امپراتوری روم رومی‌سازی Romano-Germanic culture جهان مسیحیت تاریخچه European Bronze Age اروپای دوران قدیم دوران باستان متأخر قرون وسطی آغازین میانه متأخر) رنسانس دوران مدرن نخستین عصر کاوش اصلاحات پروتستانی عصر روشنگری انقلاب علمی Late modern period عصر انقلاب مخالفت با بردگی رهاسازی سرمایه‌داری انقلاب صنعتی Great Divergence عصر مدرن جنگ جهانی اول دوره میان‌دوجنگ حق رأی عمومی جنگ جهانی دوم جنگ سرد دوره پس از جنگ سرد عصر اطلاعات جنگ با تروریسم جنگ سرد دوم فرهنگ الفبا معماری هنر Periods تقویم Cuisine Diet سنت کلاسیک غربی مطالعات Clothing History رقص باطن‌گرایی Astrology Folklore Law زبان‌ها Eurolinguistics Standard Average European Literature آثار برجسته رسانه اینترنت موسیقی Chant Classical Folk 20th century Mythology نقاشی (contemporary) فلسفه غرب فلسفه علم Values Religion جدایی شرق و غرب مسیحیت غربی Decline سکولاریسم فلسفه فلسفه هلنیستی Judeo-Christian ethics فلسفه مسیحی فلسفه مدرسی خردگرایی تجربه‌گرایی اگزیستانسیالیسم اگزیستانسیالیسم مسیحی انسان‌گرایی انسان‌گرایی مسیحی انسان‌گرایی سکولار لیبرالیسم محافظه‌کاری سوسیالیسم فلسفه قاره‌ای فلسفه تحلیلی پساساختارگرایی مدارا پارادوکس نسبی‌گرایی Peritrope دین یهودیت فرهنگ مسیحیت فرهنگ غربی/شرقی کلیسای کاتولیک کلیسای لاتین پروتستانتیسم پاگانیسم بالتیک Celtic Finnish ژرمنی آنگلوساکسون Frankish Gothic بت‌پرستی نورس هلنیستی رومی اسلاوی نئو ندانم‌گرایی خداناباوری حقوق قانون طبیعی حاکمیت قانون برابری در برابر قانون مشروطیت حقوق بشر زندگی اندیشه بیان مطبوعات دین مالکیت دموکراسی حقوق بین‌الملل یکپارچه‌سازی معاصر ارتش‌های آبکانز اتحاد پرتغال و انگلستان پیمان آنزوس شورای شمالگان آکوس Baltic Assembly بنلوکس British–Irish Council Bucharest Nine شورای اروپا Craiova Group EEA EFTA آژانس فضایی اروپا EU اتحادیه گمرکی اتحادیه اروپا منطقه یورو پیمان تجارت و همکاری بریتانیا و اتحادیه اروپا فایو آیز G7 Lancaster House Treaties مثلث لوبلین ناتو شورای نوردیک OSCE Pacific Islands Forum Rio Treaty منطقه شنگن رابطه خاص (بریتانیا-آمریکا) Three Seas Initiative USMCA گروه ویشگراد West Nordic Council بلوک غرب گروه اروپای غربی و دیگران ن ب و بهداشت زنان بهداشت باروری بهداشت باروری دستگاه تولید مثل در زنان فرج کلیتوریس غلفه لبه کوچک لبه بزرگ واژن دهانه رحم رحم لوله رحم تخمدان بیماری‌های دستگاه تناسلی سلامت مادران بارداری بارداری ناخواسته تعداد بارداری و زایمان پزشکی زایمان مراقبت‌های دوران بارداری بارداری نوجوانان عوارض بارداری استفراغ تند بارداری حاملگی خارج‌رحمی سقط خودبه‌خودی خونریزی‌های دوران بارداری و زایمان دیابت بارداری فشار خون پره‌اکلامپسی اکلامپسی زایمان مامایی زایمان زودرس چندقلوزایی اکسی‌توسین زایمان دشوار عمل سزارین باقیماندن جفت فیستول زایمانی فیستول مثانه‌ای-واژینال فیستول راست‌روده‌ای-مهبلی برش در ناحیه پرینه بخیه شوهر دوران پس از زایمان دوران خانه‌نشینی پس از زایمان مرگ مادر مرگ پیرازایشی مرده‌زایی سقط جنین انتقال از مادر به کودک عقیم‌سازی عقیم‌سازی اجباری تنظیم خانواده ناباروری بی‌فرزندی فناوری کمک‌باروری لقاح مصنوعی فرزندپروری فرزندپذیری پرورش پیشگیری از بارداری & تنظیم خانواده آمیزش جنسی امن آی‌یودی قرص ضدبارداری کاندوم شیوع پیشگیری از بارداری امنیت پیشگیری از بارداری فرزندپروری تنظیم‌شده آگاهی از باروری قاعدگی قاعدگی و فرهنگ محصولات بهداشتی زنانه منارک چرخه قاعدگی بهداشت قاعدگی پد قاعدگی پارچه‌ای فنجان قاعدگی تامپون نوار بهداشتی قاعدگی دردناک منوراژی آمنوره یائسگی درمان جایگزینی هورمون سلامت جنسی بیماری‌های آمیزشی اچ‌آی‌وی ویروس پاپیلوم انسانی واکسن پاپیلوما ویروس انسانی بیماری التهابی لگن بریدن آلت زنانه کلیتوریس برداری آلت‌دوزی اتو کردن پستان کودک‌همسری ازدواج اجباری لبلوح چندهمسری آمیزش جنسی اوج لذت جنسی دردآمیزشدیگر موارد دوریختی جنسی آموزش مسائل جنسی بلوغ جنسی بیماری پستان پزشکی زنان عفونت مهبل بهداشت غیر باروری خشونت علیه زنان سوءاستفاده در هنگام زایمان خشونت خانگی خشونت شریک صمیمی زن‌ستیزی آزار جنسی تعرض جنسی تجاوز جنسی زن‌کشی تبعیض جنسیتی بیماری‌های غیر واگیر سرطان سرطان ریه سرطان پستان سرطان رحم سرطان مخاط رحم سرطان دهانه رحم آزمایش پاپ اسمیر سرطان تخمدان بیماری قلبی-عروقی زوال عقل بیماری آلزایمر سلامت استخوان پوکی استخوان شکستگی سر استخوان ران کم‌خونی بهداشت روانی اضطراب افسردگی اختلال افسردگی عمده دستگاه ادراری پیشاب‌راه عفونت ادراری بی‌اختیاری ادرارعوامل اجتماعی-فرهنگی فقر کم‌دار برابری جنسیتی نابرابری در مراقبت‌های بهداشتی نابرابری‌های جنسیتی در سلامت عوامل اجتماعی تعیین‌کننده سلامت عدالت باروری توانمندسازی زنان سیاست‌ها، پژوهش و دفاع سازمان ملل متحد کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان اعلامیه رفع خشونت علیه زنان روز بین‌المللی دختر کمیسیون مقام زن ملل متحد زنان سازمان ملل ایالات متحده آمریکا دفتر پژوهش در مورد سلامت زنان ابتکار سلامت زنان مرکز بین‌المللی پژوهش در مورد زنان مطالعه سلامت پرستاران مطالعه سلامت زنان سیاه‌پوست تحقیق کارت‌رایت جامعه پژوهش سلامت زنانبهداشت زنان بر پایه کشور Women's health in China Women's health in Ethiopia سلامت زنان در هند Family planning Birth control in the United States رده:سلامت زنان * Commons WikiProject داده‌های کتابخانه‌ای عمومی ISNI 1 ویاف 1 ورلدکت (از طریق ویاف) کتابخانه‌های ملی نروژ اسپانیا فرانسه (داده‌ها) کاتالونیا آلمان اسرائیل ایالات متحده آمریکا 2 لتونی ژاپن جمهوری چک استرالیا یونان کره کرواسی سوئد واتیکان نهادهای پژوهش هنری نام هنرمندان (گتی) پایگاه‌های دادهٔ علمی ساینی (ژاپن) سایر کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی فرهنگ تاریخی سوئیس ریرو (سوئیس) 1 سوداک (فرانسه) 1 برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=سازمان_ملل_متحد&oldid=43822002» رده‌ها: جنگ بوسنی جنگ‌های یوگسلاوی برندگان جایزه صلح نوبل بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۵ (میلادی) در ایالات متحده آمریکا بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۵ (میلادی) حقوق بین‌الملل دریافت‌کنندگان جایزه ساخاروف روابط بین‌الملل سازمان ملل متحد سازمان‌های برنده جایزه نوبل سازمان‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۵ (میلادی) سازمان‌های بین‌المللی سازمان‌های حقوق بین‌الملل سازمان‌های صلح سازمان‌های میان‌دولتی بنیان‌گذاری‌شده بر پایه معاهده سازمان‌های نیویورک بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۵ (میلادی) در کالیفرنیا رده‌های پنهان: پیوندهای وی‌بک الگوی بایگانی اینترنت مقاله‌های دارای واژگان به زبان عربی مقاله‌های دارای واژگان به زبان چینی مقاله‌های دارای واژگان به زبان فرانسوی مقاله‌های دارای واژگان به زبان روسی مقاله‌های دارای واژگان به زبان اسپانیایی صفحه‌هایی که از فهرست تاشو با هر دو ویژگی پس‌زمینه و تراز متن در سبک عنوان استفاده می‌کنند مقاله‌های دارای واژگان به زبان انگلیسی نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده نگهداری یادکرد:دیگران یادکردهای دارای منبع به زبان انگلیسی صفحه‌های دارای پیوند مرده نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان صفحه‌هایی که از جعبه پیوند به پروژه‌های خواهر با جستجوی پیش‌فرض استفاده می‌کنند مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های ISNI مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های VIAF مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های BIBSYS مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های BNE مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های BNF مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های CANTICN مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های GND مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های J9U مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های LCCN مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های LNB مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های NDL مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های NKC مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های NLA مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های NLG مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های NLK مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های NSK مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های SELIBR مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های VcBA مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های ULAN مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های CINII مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های FAST مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های HDS مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های RERO مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های SUDOC مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های WorldCat-VIAF داده‌های کتابخانه‌ای با ۲۵ عنصر مقاله‌های ویکی‌پدیا همراه شناسه‌های چندگانه این صفحه آخرین‌بار در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۶ ساعت ۱۶:۵۶ ویرایش شده است. این صفحه با استفاده از پارسوئید رندر شده است. همهٔ نوشته‌ها تحت مجوز Creative Commons Attribution/Share-Alike در دسترس است؛ برای جزئیات بیشتر شرایط استفاده را بخوانید. ویکی‌پدیا® علامتی تجاری متعلق به سازمان غیرانتفاعی بنیاد ویکی‌مدیا است. سیاست حفظ حریم خصوصی دربارهٔ ویکی‌پدیا تکذیب‌نامه‌ها تماس‌های حقوقی و ایمنی آیین‌نامه رفتاری توسعه‌دهندگان آمار بیانیهٔ کوکی نمای موبایل جستجو جستجو تغییر وضعیت فهرست محتویات سازمان ملل متحد ۲۹۳ زبان افزودن مبحث