Ingmar Bergman – Wikipedia, wolna encyklopedia Przejdź do zawartości Menu główne Menu główne przypnij ukryj Nawigacja Strona główna Losuj artykuł Kategorie artykułów Najlepsze artykuły Częste pytania (FAQ) Dla czytelników O Wikipedii Kontakt Dla wikipedystów Pierwsze kroki Portal wikipedystów Ogłoszenia Zasady Pomoc Strony specjalne Ostatnie zmiany Szukaj Szukaj Wygląd Wspomóż Wikipedię Utwórz konto Zaloguj się Narzędzia osobiste Wspomóż Wikipedię Utwórz konto Zaloguj się Spis treści przypnij ukryj Początek 1 Życiorys 2 Charakterystyka twórczości Przełącz podsekcję Charakterystyka twórczości 2.1 Psychologia i biologia 2.2 Kwestia istnienia Boga 3 Poglądy 4 Życie prywatne 5 Nagrody 6 Filmografia Przełącz podsekcję Filmografia 6.1 Reżyseria 6.2 Scenariusz 7 Przypisy 8 Bibliografia Przełącz podsekcję Bibliografia 8.1 Podmiotowa 8.2 Przedmiotowa 9 Linki zewnętrzne Przełącz stan spisu treści Ingmar Bergman 137 języków Afrikaans Alemannisch አማርኛ Aragonés العربية مصرى অসমীয়া Asturianu Aymar aru Azərbaycanca تۆرکجه Башҡортса Boarisch Žemaitėška Беларуская (тарашкевіца) Беларуская Betawi Български Bislama বাংলা Brezhoneg Bosanski Batak Mandailing Буряад Català Нохчийн کوردی Qırımtatarca Čeština Cymraeg Dansk Deutsch Ελληνικά Emiliàn e rumagnòl English Esperanto Español Eesti Euskara فارسی Suomi Føroyskt Français Nordfriisk Frysk Gaeilge Gàidhlig Galego Avañe'ẽ עברית हिन्दी Fiji Hindi Hrvatski Kreyòl ayisyen Magyar Հայերեն Interlingua Bahasa Indonesia Ilokano Ido Íslenska Italiano 日本語 ქართული Qaraqalpaqsha Kabɩyɛ Қазақша Yerwa Kanuri 한국어 Ripoarisch Kurdî Kernowek Кыргызча Latina Lëtzebuergesch Limburgs Lombard Lietuvių Latviešu Malagasy Minangkabau Македонски മലയാളം Монгол मराठी Bahasa Melayu မြန်မာဘာသာ Nāhuatl Plattdüütsch Nederlands Norsk nynorsk Norsk bokmål Occitan ਪੰਜਾਬੀ Piemontèis پنجابی Português Runa Simi Română Русский Русиньскый संस्कृतम् Sardu Scots سنڌي Srpskohrvatski / српскохрватски සිංහල Simple English Slovenčina Slovenščina Shqip Српски / srpski Svenska Kiswahili ꠍꠤꠟꠐꠤ தமிழ் తెలుగు Тоҷикӣ ไทย Tagalog Tolışi Türkçe Татарча / tatarça Українська اردو Vèneto Vepsän kel’ Tiếng Việt Volapük Winaray 吴语 მარგალური ייִדיש 文言 閩南語 / Bân-lâm-gí 粵語 中文 Edytuj linki Artykuł Dyskusja polski Czytaj Edytuj Edytuj kod źródłowy Wyświetl historię Narzędzia Narzędzia przypnij ukryj Działania Czytaj Edytuj Edytuj kod źródłowy Wyświetl historię Ogólne Linkujące Zmiany w linkowanych Prześlij plik Link do tej wersji Informacje o tej stronie Cytuj ten artykuł Zobacz skrócony adres URL Przełącz na starszy parser Drukuj lub eksportuj Utwórz książkę Pobierz jako PDF Wersja do druku W innych projektach Wikimedia Commons Wikicytaty Element Wikidanych Wygląd przypnij ukryj Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Ingmar Bergman Ingmar Bergman (1966) Prawdziwe imię i nazwisko Ernst Ingmar Bergman Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1918 Uppsala Data i miejsce śmierci 30 lipca 2007 Fårö Zawód reżyser, scenarzysta, producent filmowy Lata aktywności 1944–2005 Multimedia w Wikimedia Commons Cytaty w Wikicytatach Ojciec Ingmara Bergmana, Erik (1886–1970) Ingmar Bergman w czasie pracy nad filmem Tam, gdzie rosną poziomki (1957) Ingmar Bergman (1958) Ingmar Bergman (1965) Grób Ingmara Bergmana i Ingrid von Rosenstyle=\"position:relative;top:-.4em; white-space: nowrap; font-size:x-small;\"</span"},{"html":""}]]}'(inne języki) na wyspie Fårö Popiersie Ingmara Bergmana w Kielcach[1] Ernst Ingmar Bergman (ur. 14 lipca 1918 w Uppsali, zm. 30 lipca 2007 na wyspie Fårö) – szwedzki reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta oraz producent filmowy. Uważany za jednego z najbardziej wpływowych twórców w historii kina[2]. Życiorys[edytuj | edytuj kod] Studiował literaturę i historię sztuki na uniwersytecie w Sztokholmie. Swoją karierę rozpoczął jako reżyser teatralny. W latach 1944–1946 był dyrektorem Teatru w Helsingborgu, 1946–1949 Teatru w Göteborgu, 1952–1958 Teatru w Malmö, 1963–1966 Królewskiego Teatru Dramatycznego w Sztokholmie. Zadebiutował w filmie w latach 40., najpierw jako scenarzysta, potem jako reżyser. W latach 50. zaczął realizować filmy według własnych scenariuszy. Początkowo był bardzo ograniczany przez producentów; jego styl i zainteresowania dopiero się krystalizowały. Pod koniec lat czterdziestych przyjął praktykę przygotowywania przedstawień teatralnych w sezonie zimowym, a kręcenia filmów w letnim, stąd zapewne częsty motyw krótkiego, północnego lata w jego filmach, np. Letni sen, Wakacje z Moniką, Uśmiech nocy, Milczenie. W okresie dyrekcji w Malmö uformowała się grupa aktorów, w skład której wchodzili: Max von Sydow, Gunnar Björnstrand, Bibi Andersson, Harriet Andersson, Ingrid Thulin, a z którymi współpracował zarówno w teatrze, jak i na planie filmowym. W jego twórczości scenicznej wyodrębnić można kilka kręgów tematycznych i związanych z nimi preferencji repertuarowych, a więc autorów i sztuki, do których powracał po wielokroć. Szczególnie chętnie inscenizował dramaty Henryka Ibsena: Peer Gynt, a zwłaszcza te, poświęcone problematyce kobiecej psychologii: Nora, Hedda Gabler. Od Augusta Strindberga przejął sadomasochistyczne piętno relacji pomiędzy kobietami i mężczyznami: Panna Julia, Sonata widm, Gra snów, obecne także w inscenizacjach dramatów Tennessee Williamsa Tramwaj zwany pożądaniem, Edwarda Albee’ego Kto się boi Virginii Woolf?, Georga Büchnera Woyzeck, Yukio Mishimy Madame de Sade. Osobny krąg tematyczny stanowią inscenizacje szekspirowskie: m.in. Król Lear, Wieczór Trzech Króli – ten ostatni spektakl, Królewskiego Teatru Dramatycznego w Sztokholmie, z Bibi Andersson w roli Violi, pokazano w Warszawie w czerwcu 1975. Motywy przemocy i okrucieństwa wojny obecne były zarówno w inscenizacjach Makbeta oraz Kaliguli Alberta Camusa, jak i niektórych filmach np. Hańba. W Królewskim Teatrze Dramatycznym wyreżyserował również Iwonę, księżniczkę Burgunda Witolda Gombrowicza z Erlandem Josephsonem w roli Króla, pokazaną w Krakowie w październiku 1996 roku. Reżyserował również w teatrze muzycznym: od Wesołej wdówki Franza Lehára po Żywot rozpustnika Igora Strawińskiego, a w filmie zaadaptował Czarodziejski flet Wolfganga Amadeusa Mozarta w formie osiemnastowiecznego przedstawienia w dworskim teatrze w Drottningholmie. Jego reżyseria teatralna odznaczała się przywiązywaniem szczególnej wagi do pracy z aktorem oraz dbałością o dopracowanie scenicznych detali. Sukcesy filmów Uśmiech nocy, Siódma pieczęć i Tam, gdzie rosną poziomki na festiwalach filmowych w Cannes i w Berlinie w latach 1956 i 1957 poprawiły jego pozycję i pozwoliły na twórczą swobodę[3]. Zrealizował ponad 40 filmów, 140 przedstawień teatralnych, kilkanaście spektakli telewizyjnych; napisał kilkanaście scenariuszy dla innych reżyserów. Jest czołowym przedstawicielem tzw. kina autorskiego. Z okazji 50-lecia Festiwalu w Cannes ówczesny dyrektor tegoż festiwalu Gilles Jacob poprosił wszystkich żyjących laureatów Złotej Palmy o wybranie laureata Palmy Palm, największego ich zdaniem żyjącego filmowca. Wybór padł na Bergmana. Charakterystyka twórczości[edytuj | edytuj kod] Psychologia i biologia[edytuj | edytuj kod] Większość jego filmów to pesymistyczne dramaty psychologiczne, za pomocą których ukazał nieograniczone psychologiczne możliwości kina jako medium. Jego filmy są zarazem bardzo osobiste i bardzo uniwersalne; zawierają spójną wizję człowieka i świata. Przez całą twórczość Bergmana przewijają się pewne stałe motywy: samotność, trudności w kontakcie z drugim człowiekiem, upokorzenie, człowiek wobec śmierci i cierpienia. Cechuje Bergmana niezwykła dosadność, a nawet okrucieństwo w przeprowadzaniu psychicznej wiwisekcji, operowaniu bezlitosnym, biologicznym konkretem, zwłaszcza w przedstawianiu seksualności i śmierci. Kwestia istnienia Boga[edytuj | edytuj kod] Ta sekcja od 2025-11 może zawierać twórczość własną lub niezweryfikowane informacje. Pomóż Wikipedii poprawić artykuł na podstawie weryfikowalnych źródeł. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tej sekcji. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tej sekcji. Kwestia istnienia Boga jest jednym z najważniejszych problemów w twórczości Bergmana, który był synem luterańskiego pastora[3]. W początkowej fazie zadaje on rozpaczliwie pytanie o jego istnienie. Szczytowym tego przykładem jest Siódma pieczęć, w której rycerz Antonius Block gra w szachy ze Śmiercią. Tytuł filmu pochodzi z wersetu Apokalipsy św. Jana. Reżyser nawiązuje do wydarzeń z XIV, kiedy to w Europie szalała dżuma. Bergman pokazuje, śmierć w sposób symboliczny, objawia się siedem razy tak w Apokalipsie[4]. Usiłuje się od niej dowiedzieć, co jest po drugiej stronie. Ale nawet Śmierć tego nie wie. Przełomowy okres w twórczości Bergmana następuje w latach 60.; jego wyrazem jest np. Milczenie. Okres ten to czas rozpaczliwego krzyku wobec konstatacji, że Boga jednak nie ma. Dowodem na nieistnienie Boga jest dla Bergmana kształt świata, składającego się niemal wyłącznie z cierpienia. Hipoteza, że taki świat stworzył Bóg, jest dla Bergmana niedopuszczalna, niemoralna. W dalszej części twórczości Bergman przechodzi nad tym do porządku dziennego, zajmuje się już relacjami między ludźmi, skoro badanie relacji między człowiekiem a Bogiem jest bezpodstawne wobec nieistnienia Boga. Ten Bóg odbija się wciąż jednak echem, jako swego rodzaju kategoria kulturowa i psychiczna, ale już nikt w Niego w filmach Bergmana nie wierzy. Nawet pastor w filmie Szepty i krzyki mówi, modląc się, że Niebo jest puste i okrutne. A pastor w Gościach Wieczerzy Pańskiej odprawia wprawdzie nabożeństwo w kościele, ale sam już w Boga nie wierzy; kościół jest pusty, pastora słucha tylko jedna kobieta i na dodatek tylko dlatego, że jest w nim zakochana. Pomimo całego pesymizmu twórczości Bergmana jest w niej coś bardzo konstruktywnego: konstatacja, że Boga nie ma, nie oznacza, że życie jest bez sensu ani że nie istnieje inne sacrum. Sacrum tkwi dla Bergmana w drugim człowieku. Poglądy[edytuj | edytuj kod] Ingmar Bergman w młodości fascynował się ruchem nazistowskim i Adolfem Hitlerem. Uznawał go za „pełnego charyzmy”, który „elektryzował tłum”[5]. Dla młodego Bergmana zagrożeniem był wówczas bolszewizm, nie nazizm[5]. Opinię o nazizmie Bergman zmienił dopiero, gdy dowiedział się o zbrodniach popełnianych w nazistowskich obozach koncentracyjnych[5]. Aktor Stellan Skarsgård wspominał Bergmana jako jedyną znaną mu osobę, która „płakała na wieść o śmierci Hitlera”[6]. Bergman prowokacyjnie opowiadał o sobie w wywiadzie z 1956 roku: „Zawsze byłem burżuazyjny, konserwatywny, reakcyjny – jak zwał, tak zwał”[7]. Mimo to od połowy lat 60. wspierał Szwedzką Socjaldemokratyczną Partię Robotniczą w podzięce za obfite wsparcie państwowe dla jego projektów[8]. Gdy w 1976 władze jednak aresztowały go za unikanie płacenia podatków (cofnęły później zarzuty wobec niego), reżyser wyemigrował do Niemiec. FIlm Fanny i Aleksander był wobec tego często interpretowany jako krytyka wobec socjalistów i pogodzenie się reżysera z własną burżuazyjną przeszłością[9]. Życie prywatne[edytuj | edytuj kod] Małżonki: Else Fisher (od 1943 do 1947[10]); Ellen Lundström (od 1947 do 1952[10]); Gun Grut (od 1952 do 1959[10]); Käbi Laretei (od 1959 do 1969[10]); Ingrid von Rosenstyle=\"position:relative;top:-.4em; white-space: nowrap; font-size:x-small;\"</span"},{"html":""}]]}'(inne języki) (od 1971 do jej śmierci w 1995[10]). Dzieci: Lena (ur. 1943, z Else Fisher[10]); Eva (ur. 1945[10], z Ellen Lundström) mężem Evy był szwedzki pisarz Henning Mankell; Jan (ur. 1946[10], z Ellen Lundström); bliźnięta Mats i Anna (ur. 1948[10], z Ellen Lundström); Lill-Ingmar (ur. 1951[10], z Gun Grut); Maria (ur. 1959, z Ingrid von Rosenstyle=\"position:relative;top:-.4em; white-space: nowrap; font-size:x-small;\"</span"},{"html":""}]]}'(inne języki) [10]); Daniel (ur. 1962[10], z Käbi Laretei); Linn (ur. 1966, z Liv Ullmann[10]). Nagrody[edytuj | edytuj kod] 1948 – nominacja do Złotych Lwów za film Muzyka w ciemności 1948 – nominacja do nagrody Złota Palma – udział w konkursie głównym za film Okręt do Indii 1955 – nominacja do nagrody Złota Palma – udział w konkursie głównym za film Uśmiech nocy 1955 – Nagroda specjalna jury Festiwalu w Cannes za film Uśmiech nocy 1957 – Nagroda specjalna jury Festiwalu w Cannes za film Siódma pieczęć 1958 – Złoty Niedźwiedź w Berlinie za film Tam, gdzie rosną poziomki 1958 – Złota Palma za najlepszą reżyserię na Festiwalu w Cannes za film U progu życia 1958 – nominacja do nagrody Złota Palma – udział w konkursie głównym za film U progu życia 1959 – Nagroda Specjalna Jury na 20. MFF w Wenecji za film Twarz; nominacja do Złotego Lwa 1960 – nominacja do Oscara w kategorii najlepszy scenariusz za film Tam, gdzie rosną poziomki 1961 – Oscar w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny za film Źródło 1961 – nominacja do nagrody Złota Palma – udział w konkursie głównym za film Źródło 1961 – Nagroda specjalna jury Festiwalu w Cannes za film Źródło 1962 – nominacja do Złotego Niedźwiedzia w Berlinie za film Jak w zwierciadle 1963 – nominacja do Oscara w kategorii najlepszy scenariusz za film Jak w zwierciadle 1965 – Guldbagge w kategorii najlepszy reżyser za film Milczenie 1971 – Nagroda im. Irvinga G. Thalberga 1974 – nominacja do Oscara w kategorii najlepszy film za Szepty i krzyki 1974 – nominacja do Oscara w kategorii najlepszy scenariusz i adaptacja za Szepty i krzyki 1974 – nominacja do Oscara w kategorii najlepszy reżyser za Szepty i krzyki 1975 – David di Donatello w kategorii najlepszy reżyser za Szepty i krzyki 1976 – nominacja do Césara w kategorii najlepszy film obcojęzyczny za Czarodziejski flet 1977 – nominacja do Oscara w kategorii najlepszy reżyser za Twarzą w twarz 1979 – Złoty Glob w kategorii najlepszy film obcojęzyczny za Jesienną sonatę 1979 – nominacja do Césara w kategorii najlepszy film obcojęzyczny za Jesienną sonatę 1979 – nominacja do Oscara w kategorii najlepszy scenariusz oryginalny za Jesienną sonatę 1983 – nagroda FIPRESCI na Festiwalu w Wenecji za Fanny i Aleksander 1983 – Guldbagge w kategorii najlepszy reżyser za film Fanny i Aleksander 1984 – nominacja do Oscara w kategorii najlepszy film obcojęzyczny za film Fanny i Aleksander 1984 – nominacja do Oscara w kategorii najlepszy reżyser za Fanny i Aleksander 1984 – nominacja do Oscara w kategorii najlepszy scenariusz oryginalny za Fanny i Aleksander 1984 – nominacja do nagrody BAFTA w kategorii najlepszy film obcojęzyczny za Fanny i Aleksander 1984 – David di Donatello w kategorii najlepszy film zagraniczny za Fanny i Aleksander 1984 – David di Donatello w kategorii najlepszy reżyser za Fanny i Aleksander 1984 – David di Donatello w kategorii najlepszy scenariusz za Fanny i Aleksander 1984 – Złoty Glob w kategorii najlepszy film obcojęzyczny za Fanny i Aleksander 1984 – nominacja do Złotego Globu w kategorii najlepszy reżyser za Fanny i Aleksander 1984 – César w kategorii najlepszy film zagraniczny za Fanny i Aleksander 1993 – Guldbagge w kategorii najlepszy scenariusz za film Dobre chęci 2004 – nominacja do Césara w kategorii Najlepszy film zagraniczny za film Sarabanda (2003) Filmografia[edytuj | edytuj kod] Reżyseria[edytuj | edytuj kod] 1946 Kryzys (szw. „Kris”) 1946 Deszcz pada na naszą miłość (Det regnar på vår kärlek) 1947 Okręt do Indii („Skepp till Indialand”) 1948 Muzyka w ciemności („Musik i mörker”) 1948 Miasto portowe („Hamnstad”) 1949 Więzienie („Fängelse”) 1949 Pragnienie („Törst”) 1950 Oda do radości („Till glädje”. ang. „To Joy”) 1950 To się tu nie zdarza („Sånt händer inte här”) 1951 Letni sen („Sommarlek”) 1952 Kobiety czekają („Kvinnors väntan”) 1953 Wakacje z Moniką („Sommaren med Monika”) 1953 Wieczór kuglarzy („Gycklarnas afton”) 1954 Lekcja miłości („En Lektion i kärlek”) 1955 Marzenia kobiet („Kvinnodröm”) 1955 Uśmiech nocy („Sommarnattens leende”) 1957 Siódma pieczęć („Det Sjunde inseglet”) 1957 Przybycie pana Sleemana („Herr Sleeman kommer”) 1957 Tam, gdzie rosną poziomki („Smultronstället”) 1958 Venetianskan 1958 U progu życia („Nära livet”) 1958 Rabies 1958 Twarz („Ansiktet”) 1960 Źródło („Jungfrukällan”) 1960 Oväder 1960 Oko diabła („Djävulens öga”) 1961 Jak w zwierciadle („Såsom i en spegel”) 1962 Goście Wieczerzy Pańskiej („Nattvardsgästerna”) 1963 Drömspel, Ett 1963 Milczenie („Tystnaden”) 1964 O tych paniach („För att inte tala om alla dessa kvinnor”) 1965 Don Juan 1966 Persona 1967 Stimulantia 1968 Godzina wilka („Vargtimmen”) 1968 Hańba („Skammen”) 1969 Fårödokument 1969 1969 Rytuał („Riten”) 1969 Namiętności („En Passion”) 1971 Dotyk („Beröringen”) 1972 Szepty i krzyki („Viskningar och rop”) 1973 Sceny z życia małżeńskiego („Scener ur ett äktenskap”) 1974 Misantropen 1975 Czarodziejski flet („Trollflöjten”) 1976 Twarzą w twarz („Ansikte mot ansikte”) 1977 Jajo węża („The Serpent’s Egg”) 1978 Jesienna sonata („Höstsonaten”) 1979 Fårö-dokument 1979 1980 Z życia marionetek („Aus dem Leben der Marionetten”) 1982 Fanny i Aleksander („Fanny och Alexander”) 1983 Hustruskolan 1984 Po próbie („Efter repetitionen”) 1986 De Två saliga 1986 Twarz Karin („Karins ansikte”) 1986 Dokument Fanny och Alexander 1992 Markisinnan de Sade 1993 Backanterna 1995 Ostatni („Sista skriket”) 1997 W obecności klowna (Puszy się i miota „Larmar och gör sig till”) 2000 Bildmakarna 2003 Sarabanda („Saraband”) Scenariusz[edytuj | edytuj kod] 1944 Skandal („Hets”) 1946 Det regnar på vår kärlek 1946 Kryzys („Kris”) 1947 Kobieta bez twarzy („Kvinna utan ansikte”) 1947 Okręt do Indii („Skepp till India land”) 1948 Eva 1948 Miasto portowe („Hamnstad”) 1949 Więzienie („Fängelse”) 1950 Oda do radości („Till glädje”. „To Joy”) 1950 Kiedy miasto śpi („Medan staden sover”) 1951 Letni sen („Sommarlek”) 1951 Rozwódka („Frånskild”) 1952 Kobiety czekają („Kvinnors väntan”) 1953 Wieczór kuglarzy („Gycklarnas afton”) 1953 Wakacje z Moniką („Sommaren med Monika”) 1954 Lekcja miłości („En Lektion i kärlek”) 1955 Uśmiech nocy („Sommarnattens leende”) 1955 Marzenia kobiet („Kvinnodröm”) 1956 Ostatnia para wychodzi („Sista paret ut”) 1956 Siódma pieczęć („Det Sjunde inseglet”) 1957 Nattens ljus 1957 Tam, gdzie rosną poziomki („Smultronstället”) 1958 Twarz („Ansiktet”) 1958 U progu życia („Nära livet”) 1960 Oko diabła („Djävulens öga”) 1961 Raj („Lustgården”) 1961 Jak w zwierciadle („Såsom i en spegel”) 1963 Milczenie („Tystnaden”) 1963 Trämalning 1963 Goście Wieczerzy Pańskiej („Nattvardsgästerna”) 1964 O tych paniach („För att inte tala om alla dessa kvinnor”) 1966 Persona 1967 Stimulantia 1968 Godzina wilka („Vargtimmen”) 1968 Hańba („Skammen”) 1969-1967 Rytuał („Riten”) 1969 Namiętności („En Passion”) 1970 Reservatet 1970 The Lie 1971 Dotyk („Beröringen”) 1972 Szepty i krzyki („Viskningar och rop”) 1973 Sceny z życia małżeńskiego („Scener ur ett äktenskap”) 1975 Czarodziejski flet („Trollflöjten”) 1976 Twarzą w twarz („Ansikte mot ansikte”) 1977 A Little Night Music 1977 Jajo węża („The Serpent’s Egg”) 1978 Jesienna sonata („Höstsonaten”) 1980 Z życia marionetek („Aus dem Leben der Marionetten”) 1982 Fanny i Aleksander („Fanny och Alexander”) 1984 Po próbie („Efter repetitionen”) 1986 Twarz Karin („Karins ansikte”) 1986 Dokument Fanny och Alexander 1990 A Little Night Music 1992 Markisinnan de Sade 1992 Niedzielne dzieci („Söndagsbarn”) 1992 Dobre chęci („Den Goda viljan”) 1995 Ostatni („Sista skriket”) 1996 Intymne zwierzenia („Enskilda samtal”) 1997 W obecności klowna („Larmar och gör sig till”) 2000 Wiarołomni („Trolösa”) 2003 Sarabanda („Saraband”) Przypisy[edytuj | edytuj kod] ↑ Popiersie w Kielcach, w Alei Sław na Skwerze Harcerskim autorstwa Arkadiusza Latosa ↑ TSPDT – Ingmar Bergman. s. They Shoot Pictures, Don’t They?. [dostęp 2018-12-08]. (ang.). 1 2 Światowa encyklopedia filmu religijnego. Marek Lis i Adam Garbicz (red.). Kraków: Biały Kruk, 2007, s. 43. ISBN 978-83-60292-30-3. ↑ JoannaJ. Wojnicka JoannaJ., OlgaO. Katafiasz OlgaO., Słownik wiedzy o filmie, Bielsko-Biała: Wydawnictwo Park, 2005, s. 269, ISBN 978-83-7266-325-2 [dostęp 2024-06-05] . 1 2 3 Bergman admits Nazi past [online], BBC News, 7 września 1999 [dostęp 2025-07-12]  (ang.). ↑ ChristianCh. Blauvelt ChristianCh., Was Ingmar Bergman Really a Nazi? Stellan Skarsgård Saying the Director ‘Cried When Hitler Died’ Reopens the Issue, „IndieWire”, 11 lipca 2025 [dostęp 2025-07-12]  (ang.). ↑ Hedling 2021 ↓, s. 273. ↑ Hedling 2021 ↓, s. 274. ↑ Hedling 2021 ↓, s. 283. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Kalendarium. W: Thomas Sjöberg: Ingmar Bergman. Miłość, seks i zdrada. Wydawnictwo Albatros. ISBN 978-83-8125-335-2. Bibliografia[edytuj | edytuj kod] Podmiotowa[edytuj | edytuj kod] Książki, scenariusze i opowiadania I. Bergmana opublikowane w Polsce: Malowidło na drzewie, „Życie Literackie” 1960 nr 39. Scenariusze (Wieczór kuglarzy, Siódma pieczęć, Tam, gdzie rosną poziomki, Persona, Szepty i krzyki), Warszawa 1978 (1987). Sceny z życia małżeńskiego, Poznań 1975. Jajo węża. Sonata jesienna, Warszawa 1980. Po próbie „Dialog” nr 6 1986. Fanny i Aleksander. Z życia marionetek, Warszawa 1987. Krótsze opowiadanie o jednym z najwcześniejszych wspomnień z dzieciństwa Kuby Rozpruwacza, „Kino” 1991 nr 5. Laterna magica, Warszawa 1991 (autobiografia). Obrazy, Warszawa 1993 (autobiografia). Ostatni krzyk, „Dialog” 1993 nr 12. Niedzielne dziecko, Warszawa 1994. Puszy się i miota, „Dialog” 1995 nr 4. Dobre chęci, Warszawa 1995. Ryba. Farsa filmowa, „Kwartalnik Filmowy” 1996 nr 14. Miłość bez kochanków, „Kwartalnik Filmowy” 2002 nr 39-40. Rozmowy poufne, Warszawa 1996. Przedmiotowa[edytuj | edytuj kod] J. Donner, The Personal Vision of Ingmar Bergman, Bloomington 1964 (przekł. ang. ze szw.). „Film na Świecie” 1974 nr 5 (nr monograficzny). ErikE. Hedling ErikE., Return to the bourgeoisie: Fanny and Alexander in Swedish politics, [w:] ErikE. Hedling (red.), Ingmar Bergman: An enduring legacy, Lund University Press, 2021, s. 270–284, ISBN 978-91-985577-0-1 . A. Helman, Dramaturgia Ingmara Bergmana, „Dialog” 1974 nr 6. M. Koskinen, Epilog – miejsca gry pamięci, „Kwartalnik Filmowy” 2002 nr 39-40. „Kultura Filmowa” 1969 nr 11/12 (nr monograficzny). T. Szczepański, Zwierciadło Bergmana, Gdańsk 1999. E. Wilde, Rodowód kulturowy techniki autotematycznej w filmach Ingmara Bergmana, [w:] Szkice z teorii filmu, red. A. Helman, Katowice 1978. Lesław Czapliński, „Motywy-klucze do twórczości Bergmana”, [w:] Ingmar Bergman, Kraków 1993. Lesław Czapliński, „Bergman – mistrz scenicznego szczegółu” (o twórczości scenicznej Ingmara Bergmana) + wykaz realizacji teatralnych, [w:] Ingmar Bergman, Kraków 1993. Stanisław Błaszczyna, „Bergman a symbole”, „KINO” 1989 nr 11. [dostęp 2101-12-15] Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod] Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews pt. Zmarł Ingmar Bergman Ingmar Bergman w bazie IMDb (ang.) Ingmar Bergman w bazie Filmweb Ingmar Bergman Face to Face (ang.) Ingmar Bergman Swedish Posters (ang.) Bergmanorama: The magic works of Ingmar Bergman. bergmanorama.webs.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-01)]. (ang.). The Religious Affiliation of Ingmar Bergman. adherents.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-04-04)]. (ang.). Senses of Cinema: Great Directors Critical Database (ang.) Ingmar Bergman na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka” Plakaty do filmów Ingmara Bergmana w galerii plakatu filmowego Filmoteki Narodowej „Gapla” p d e Filmy w reżyserii Ingmara Bergmana 1940-49 Kryzys (1946) Deszcz pada na naszą miłość (1946) Okręt do Indii (1947) Muzyka w ciemności (1948) Miasto portowe (1948) Więzienie (1949) Pragnienie (1949) 1950-59 Radość ponad smutek (1950) To się tu nie zdarza (1950) Letni sen (1951) Kobiety czekają (1952) Wieczór kuglarzy (1953) Wakacje z Moniką (1953) Lekcja miłości (1954) Marzenia kobiet (1955) Uśmiech nocy (1955) Przybycie pana Sleemana (1957) Siódma pieczęć (1957) Tam, gdzie rosną poziomki (1957) U progu życia (1958) Twarz (1958) 1960-69 Źródło (1960) Oko diabła (1960) Jak w zwierciadle (1961) Goście Wieczerzy Pańskiej (1962) Milczenie (1963) O tych paniach (1964) Persona (1966) Godzina wilka (1968) Hańba (1968) Rytuał (1969) Namiętności (1969) 1970-79 Dotyk (1971) Szepty i krzyki (1972) Sceny z życia małżeńskiego (1973) Czarodziejski flet (1975) Twarzą w twarz (1976) Jajo węża (1977) Jesienna sonata (1978) 1980-89 Z życia marionetek (1980) Fanny i Aleksander (1982) Po próbie (1984) Twarz Karin (1986) 1990-2009 W obecności klowna (1997) Bildmakarna (2000) Sarabanda (2003) Wikiprojekt:Kraje nordyckie p d e BAFTA Fellowship 1971–2000 Alfred Hitchcock (1971) Freddie Young (1972) Grace Wyndham Goldie (1973) David Lean (1974) Jacques-Yves Cousteau (1975) Charlie Chaplin (1976) Laurence Olivier (1976) Denis Forman (1977) Fred Zinnemann (1978) Lew Grade (1979) Huw Wheldon (1979) David Attenborough (1980) John Huston (1980) Abel Gance (1981) Michael Powell i Emeric Pressburger (1981) Andrzej Wajda (1982) Richard Attenborough (1983) Hugh Greene (1984) Sam Spiegel (1984) Jeremy Isaacs (1985) Steven Spielberg (1986) Federico Fellini (1987) Ingmar Bergman (1988) Alec Guinness (1989) Paul Fox (1990) Louis Malle (1991) John Gielgud (1992) David Plowright (1992) Sydney Samuelson (1993) Colin Young (1993) Michael Grade (1994) Billy Wilder (1995) Jeanne Moreau (1996) Ronald Neame (1996) John Schlesinger (1996) Maggie Smith (1996) Woody Allen (1997) Steven Bochco (1997) Julie Christie (1997) Oswald Morris (1997) Harold Pinter (1997) David Rose (1997) Sean Connery (1998) Bill Cotton (1998) Eric Morecambe i Ernie Wise (1999) Elizabeth Taylor (1999) Michael Caine (2000) Stanley Kubrick (2000) Peter Bazalgette (2000) 2001–2030 Albert Finney (2001) John Thaw (2001) Judi Dench (2001) Warren Beatty (2002) Merchant Ivory Productions (2002) Andrew Davies (2002) John Mills (2002) Saul Zaentz (2003) David Jason (2003) John Boorman (2004) Roger Graef (2004) John Barry (2005) David Frost (2005) David Puttnam (2006) Ken Loach (2006) Anne V. Coates (2007) Richard Curtis (2007) Will Wright (2007) Anthony Hopkins (2008) Bruce Forsyth (2008) Dawn French i Jennifer Saunders (2009) Terry Gilliam (2009) Nolan Bushnell (2009) Vanessa Redgrave (2010) Shigeru Miyamoto (2010) Melvyn Bragg (2010) Christopher Lee (2011) Peter Molyneux (2011) Trevor McDonald (2011) Martin Scorsese (2012) Rolf Harris (2012) Alan Parker (2013) Gabe Newell (2013) Michael Palin (2013) Helen Mirren (2014) Rockstar Games (2014) Julie Walters (2014) Mike Leigh (2015) David Braben (2015) Jon Snow (2015) Sidney Poitier (2016) John Carmack (2016) Ray Galton i Alan Simpson (2016) Mel Brooks (2017) Joanna Lumley (2017) Ridley Scott (2018) Tim Schafer (2018) Kate Adie (2018) Thelma Schoonmaker (2019) Joan Bakewell (2019) Kathleen Kennedy (2020) Hideo Kojima (2020) Ang Lee (2021) Siobhan Reddy (2021) Billy Connolly (2022) Sandy Powell (2023) Shuhei Yoshida (2023) Meera Syal (2023) Samantha Morton (2024) Floella Benjamin (2024) Warwick Davis (2025) Wikiprojekt:Filmy p d e Honorowy Złoty Lew Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji 1969–1989 Luis Buñuel (1969) Orson Welles (1970) Ingmar Bergman / Marcel Carné / John Ford (1971) Charles Chaplin / Anatolij Gołownia / Billy Wilder (1972) Alessandro Blasetti / Luis Buñuel / Frank Capra / George Cukor / Jean-Luc Godard / Siergiej Jutkiewicz / Alexander Kluge / Akira Kurosawa / Michael Powell / Satyajit Ray / King Vidor / Cesare Zavattini (1982) Michelangelo Antonioni (1983) Federico Fellini / John Huston / Manoel de Oliveira (1985) Paolo i Vittorio Taviani (1986) Luigi Comencini / Joseph L. Mankiewicz (1987) Joris Ivens (1988) Robert Bresson (1989) 1990–2009 Miklós Jancsó / Marcello Mastroianni (1990) Mario Monicelli / Gian Maria Volonté (1991) Francis Ford Coppola / Jeanne Moreau / Paolo Villaggio (1992) Claudia Cardinale / Robert De Niro / Roman Polański / Steven Spielberg (1993) Suso Cecchi D’Amico / Ken Loach / Al Pacino (1994) Woody Allen / Giuseppe De Santis / Goffredo Lombardo / Ennio Morricone / Alain Resnais / Martin Scorsese / Alberto Sordi / Monica Vitti (1995) Robert Altman / Vittorio Gassman / Dustin Hoffman / Michèle Morgan (1996) Gérard Depardieu / Stanley Kubrick / Alida Valli (1997) Warren Beatty / Sophia Loren / Andrzej Wajda (1998) Jerry Lewis (1999) Clint Eastwood (2000) Éric Rohmer (2001) Dino Risi (2002) Dino De Laurentiis / Omar Sharif (2003) Stanley Donen / Manoel de Oliveira (2004) Hayao Miyazaki / Stefania Sandrelli (2005) David Lynch (2006) Bernardo Bertolucci / Tim Burton (2007) Ermanno Olmi (2008) John Lasseter / Brad Bird / Pete Docter / Andrew Stanton / Lee Unkrich (2009) 2010–2029 John Woo (2010) Marco Bellocchio (2011) Francesco Rosi (2012) William Friedkin (2013) Thelma Schoonmaker / Frederick Wiseman (2014) Bertrand Tavernier (2015) Jean-Paul Belmondo / Jerzy Skolimowski (2016) Jane Fonda / Robert Redford (2017) David Cronenberg / Vanessa Redgrave (2018) Pedro Almodóvar / Julie Andrews (2019) Ann Hui / Tilda Swinton (2020) Roberto Benigni / Jamie Lee Curtis (2021) Catherine Deneuve / Paul Schrader (2022) Liliana Cavani / Tony Leung Chiu Wai (2023) Sigourney Weaver / Peter Weir (2024) Kim Novak / Werner Herzog (2025) p d e Nagroda im. Irvinga G. Thalberga Darryl F. Zanuck (1938) Hal B. Wallis (1939) David O. Selznick (1940) Walt Disney (1942) Sidney Franklin (1943) Hal B. Wallis (1944) Darryl F. Zanuck (1945) Samuel Goldwyn (1947) Jerry Wald (1949) Darryl F. Zanuck (1951) Arthur Freed (1952) Cecil B. DeMille (1953) George Stevens (1954) Buddy Adler (1957) Jack Warner (1959) Stanley Kramer (1962) Sam Spiegel (1964) William Wyler (1966) Robert Wise (1967) Alfred Hitchcock (1968) Ingmar Bergman (1971) Lawrence Weingarten (1974) Mervyn LeRoy (1976) Pandro S. Berman (1977) Walter Mirisch (1978) Ray Stark (1980) Albert R. Broccoli (1982) Steven Spielberg (1986) Billy Wilder (1988) David Brown / Richard D. Zanuck (1991) George Lucas (1992) Clint Eastwood (1995) Saul Zaentz (1997) Norman Jewison (1999) Warren Beatty (2000) Dino De Laurentiis (2001) John Calley (2009) Francis Ford Coppola (2010) Kathleen Kennedy (2018) Barbara Broccoli (2024) Michael G. Wilson (2024) Wikiprojekt:Filmy p d e Nagroda Stowarzyszenia Nowojorskich Krytyków Filmowych dla najlepszego reżysera John Ford (1935) Rouben Mamoulian (1936) Gregory La Cava (1937) Alfred Hitchcock (1938) John Ford (1939) John Ford (1940) John Ford (1941) John Farrow (1942) George Stevens (1943) Leo McCarey (1944) Billy Wilder (1945) William Wyler (1946) Elia Kazan (1947) John Huston (1948) Carol Reed (1949) Joseph L. Mankiewicz (1950) Elia Kazan (1951) Fred Zinnemann (1952) Fred Zinnemann (1953) Elia Kazan (1954) David Lean (1955) John Huston (1956) David Lean (1957) Stanley Kramer (1958) Fred Zinnemann (1959) Jack Cardiff / Billy Wilder (1960) Robert Rossen (1961) Tony Richardson (1963) Stanley Kubrick (1964) John Schlesinger (1965) Fred Zinnemann (1966) Mike Nichols (1967) Paul Newman (1968) Costa-Gavras (1969) Bob Rafelson (1970) Stanley Kubrick (1971) Ingmar Bergman (1972) François Truffaut (1973) Federico Fellini (1974) Robert Altman (1975) Alan J. Pakula (1976) Woody Allen (1977) Terrence Malick (1978) Woody Allen (1979) Jonathan Demme (1980) Sidney Lumet (1981) Sydney Pollack (1982) Ingmar Bergman (1983) David Lean (1984) John Huston (1985) Woody Allen (1986) James L. Brooks (1987) Chris Menges (1988) Paul Mazursky (1989) Martin Scorsese (1990) Jonathan Demme (1991) Robert Altman (1992) Jane Campion (1993) Quentin Tarantino (1994) Ang Lee (1995) Lars von Trier (1996) Curtis Hanson (1997) Terrence Malick (1998) Mike Leigh (1999) Steven Soderbergh (2000) Robert Altman (2001) Todd Haynes (2002) Sofia Coppola (2003) Clint Eastwood (2004) Ang Lee (2005) Martin Scorsese (2006) Joel i Ethan Coenowie (2007) Mike Leigh (2008) Kathryn Bigelow (2009) David Fincher (2010) Michel Hazanavicius (2011) Kathryn Bigelow (2012) Steve McQueen (2013) Richard Linklater (2014) Todd Haynes (2015) Barry Jenkins (2016) Sean Baker (2017) Alfonso Cuarón (2018) Joshua i Benjamin Safdie (2019) Chloé Zhao (2020) Jane Campion (2021) S.S. Rajamouli (2022) Christopher Nolan (2023) RaMell Ross (2024) Dżafar Panahi (2025) Wikiprojekt:Filmy p d e Laureaci nagrody Praemium Imperiale (film/teatr) 1989: Marcel Carné 1990: Federico Fellini 1991: Ingmar Bergman 1992: Akira Kurosawa 1993: Maurice Béjart 1994: John Gielgud 1995: Nakamura Utaemon 1996: Andrzej Wajda 1997: Peter Brook 1998: Richard Attenborough 1999: Pina Bausch 2000: Stephen Sondheim 2001: Arthur Miller 2002: Jean-Luc Godard 2003: Ken Loach 2004: Abbas Kiarostami 2005: Merce Cunningham 2006: Majia Plisiecka 2007: Ellen Stewart 2008: Sakata Tōjūrō 2009: Tom Stoppard 2010: Sophia Loren 2011: Judi Dench 2012: Yoko Morishita 2013: Francis Ford Coppola 2014: Athol Fugard 2015: Sylvie Guillem 2016: Martin Scorsese 2017: Michaił Barysznikow 2018: Catherine Deneuve 2019: Tamasaburō Bandō 2022: Wim Wenders 2023: Robert Wilson 2024: Ang Lee 2025: Anne Teresa De Keersmaeker p d e Nagroda za reżyserię na Festiwalu Filmowym w Cannes Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes 1940–1979 René Clément (1946) René Clément (1949) Luis Buñuel (1951) Christian-Jaque (1952) Jules Dassin / Siergiej Wasiljew (1955) Siergiej Jutkiewicz (1956) Robert Bresson (1957) Ingmar Bergman (1958) François Truffaut (1959) Julija Sołncewa (1961) Liviu Ciulei (1965) Siergiej Jutkiewicz (1966) Ferenc Kósa (1967) Vojtěch Jasný / Glauber Rocha (1969) John Boorman (1970) Miklós Jancsó (1972) Michel Brault / Costa-Gavras (1975) Ettore Scola (1976) Nagisa Ōshima (1978) Terrence Malick (1979) 1980–1999 Werner Herzog (1982) Robert Bresson / Andriej Tarkowski (1983) Bertrand Tavernier (1984) André Téchiné (1985) Martin Scorsese (1986) Wim Wenders (1987) Fernando Solanas (1988) Emir Kusturica (1989) Pawieł Łungin (1990) Joel i Ethan Coenowie (1991) Robert Altman (1992) Mike Leigh (1993) Nanni Moretti (1994) Mathieu Kassovitz (1995) Joel i Ethan Coenowie (1996) Wong Kar-Wai (1997) John Boorman (1998) Pedro Almodóvar (1999) 2000–2020 Edward Yang (2000) Joel i Ethan Coenowie / David Lynch (2001) Paul Thomas Anderson / Im Kwon-taek (2002) Gus Van Sant (2003) Tony Gatlif (2004) Michael Haneke (2005) Alejandro González Iñárritu (2006) Julian Schnabel (2007) Nuri Bilge Ceylan (2008) Brillante Mendoza (2009) Mathieu Amalric (2010) Nicolas Winding Refn (2011) Carlos Reygadas (2012) Amat Escalante (2013) Bennett Miller (2014) Hou Hsiao-hsien (2015) Olivier Assayas / Cristian Mungiu (2016) Sofia Coppola (2017) Paweł Pawlikowski (2018) Jean-Pierre i Luc Dardenne (2019) 2021– Leos Carax (2021) Park Chan-wook (2022) Trần Anh Hùng (2023) Miguel Gomes (2024) Kleber Mendonça Filho (2025) Javier Calvo i Javier Ambrossi / Paweł Pawlikowski (2026) p d e Laureaci Nagrody Sonninga XX wiek Winston Churchill (1950) Albert Schweitzer (1959) Bertrand Russell (1960) Niels Bohr (1961) Alvar Aalto (1962) Karl Barth (1963) Dominique Pire (1964) Richard Nikolaus di Coudenhove-Kalergi (1965) Laurence Olivier (1966) Willem Visser ’t Hooft (1967) Arthur Koestler (1968) Halldór Laxness (1969) Max Tau (1970) Danilo Dolci (1971) Karl Popper (1973) Hannah Arendt (1975) Arne Næss (1977) Hermann Gmeiner (1979) Dario Fo (1981) Simone de Beauvoir (1983) William Heinesen (1985) Jürgen Habermas (1987) Ingmar Bergman (1989) Václav Havel (1991) Krzysztof Kieślowski (1994) Günter Grass (1996) Jørn Utzon (1998) Eugenio Barba (2000) XXI wiek Mary Robinson (2002) Mona Hatoum (2004) Ágnes Heller (2006) Renzo Piano (2008) Hans Magnus Enzensberger (2010) Orhan Pamuk (2012) Michael Haneke (2014) Lars von Trier (2018) Swiatłana Aleksijewicz (2021) Marina Abramović (2023) p d e Laureaci Nagrody Erazma 1950–1959 mieszkańcy Austrii (1958) Robert Schuman, Karl Jaspers (1959) 1960–1969 Marc Chagall, Oskar Kokoschka (1960) Romano Guardini (1962) Martin Buber (1963) Międzynarodowa Unia Akademicka (1964) Charlie Chaplin, Ingmar Bergman (1965) Herbert Read, René Huyghe (1966) Jan Tinbergen (1967) Henry Moore (1968) Gabriel Marcel, Carl Friedrich von Weizsäcker (1969) 1970–1979 Hans Scharoun (1970) Olivier Messiaen (1971) Jean Piaget (1972) Claude Lévi-Strauss (1973) Ninette de Valois, Maurice Béjart (1974) Ernst Gombrich, Willem Sandberg (1975) Amnesty International, René David (1976) Werner Kaegi, Jean Monnet (1977) Teatr lalek: La Marionettistica, Ţăndărică, The Bread and Puppet Theatre (1978) Die Zeit, Neue Zürcher Zeitung (1979) 1980–1989 Nikolaus Harnoncourt, Gustav Leonhardt (1980) Jean Prouvé (1981) Edward Schillebeeckx (1982) Raymond Aron, Isaiah Berlin, Leszek Kołakowski, Marguerite Yourcenar (1983) Massimo Pallottino (1984) Paul Delouvrier (1985) Václav Havel (1986) Alexander King (1987) Jacques Ledoux (1988) International Commission of Jurists (1989) 1990–1999 John Grahame Douglas Clark (1990) Bernard Haitink (1991) Główne Archiwum Indii, Szymon Wiesenthal (1992) Peter Stein (1993) Sigmar Polke (1994) Renzo Piano (1995) William McNeill (1996) Jacques Delors (1997) Mauricio Kagel, Peter Sellars (1998) Mary Robinson (1999) 2000–2009 Hans van Manen (2000) Claudio Magris, Adam Michnik (2001) Bernd i Hilla Becher (2002) Alan Davidson (2003) Sadik al-Azm, Fatema Mernissi, Abdulkarim Soroush (2004) Steven Shapin, Simon Schaffer (2005) Pierre Bernard (2006) Péter Forgács (2007) Ian Buruma (2008) Antonio Cassese, Benjamin Ferencz (2009) 2010–2019 José Antonio Abreu (2010) Joan Busquets (2011) Daniel Dennett (2012) Jürgen Habermas (2013) Frie Leysen (2014) społeczność wikipedystów (2015) A.S. Byatt (2016) Michèle Lamont (2017) Barbara Ehrenreich (2018) John Adams (2019) 2020–2029 Grayson Perry (2021) Dawid Grossman (2022) Trevor Noah (2023) Amitav Ghosh (2024) Donna Haraway (2025) Kontrola autorytatywna (osoba): ISNI: 000000012147545X, 0000000368646943 VIAF: 110097018 ULAN: 500069382 LCCN: n79054388 GND: 118509519 NDL: 00433021 LIBRIS: rp355vv903g0ng0 BnF: 118914257 SUDOC: 026720884 SBN: CFIV072947 NLA: 35017717 NKC: jn19990000712 BNE: XX4579283 NTA: 068677626 BIBSYS: 90059956 CiNii: DA02961029 Open Library: OL417775A PLWABN: 9810610276405606 NUKAT: n93080240 J9U: 987007279158105171 PTBNP: 23310 LNB: 000020315 NSK: 000053940 CONOR: 36836963 ΕΒΕ: 61920 BLBNB: 000612986 KRNLK: KAC199602296 LIH: LNB:V*93447;=BN WorldCat: E39PBJbGRydFCyhyxQMVwbM773 Encyklopedie internetowe: PWN: 3876285 ETP: 56006 Britannica: biography/Ingmar-Bergman Treccani: ingmar-bergman Universalis: ingmar-bergman, bergman-reperes-chronologiques nowa БРЭ: bergman-ingmar-fd6f1e NE.se: ingmar-bergman SNL: Ingmar_Bergman VLE: ingmar-bergman Catalana: 0223041 DSDE: Ingmar_Bergman Hrvatska enciklopedija: 7072 Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ingmar_Bergman&oldid=80207690” Kategorie: Szwedzcy reżyserzy filmowi Szwedzcy reżyserzy teatralni Szwedzcy scenarzyści Szwedzcy pisarze Laureaci Europejskiej Nagrody Filmowej Za Osiągnięcia Życia Laureaci Honorowego Złotego Lwa Laureaci nagrody im. Irvinga G. Thalberga Laureaci nagrody BAFTA Fellowship Laureaci Nagrody David di Donatello Laureaci Praemium Imperiale Laureaci Złotej Palmy dla najlepszego reżysera Laureaci Nagrody Goethego Laureaci Nagrody Erazmusa Ludzie urodzeni w Uppsali Pochówki w Szwecji Prezydenci Europejskiej Akademii Filmowej w Berlinie Urodzeni w 1918 Zmarli w 2007 Ukryte kategorie: Artykuły z propozycjami tłumaczeń Artykuły zawierające własne teorie Artykuły, które powinna mieć każda Wikipedia (od 10 do 30k) Tę stronę ostatnio edytowano 18 lip 2026 o 09:23. Strona została wyrenderowana z wykorzystaniem Parsoida. Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania. Polityka prywatności O Wikipedii Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność Kontakty prawne i dotyczące bezpieczeństwa Powszechne zasady postępowania Dla programistów Statystyki Oświadczenie o ciasteczkach Wersja mobilna Szukaj Szukaj Przełącz stan spisu treści Ingmar Bergman 137 języków Dodaj wątek