Antoine Watteau – Wikipedia, wolna encyklopedia
Przejdź do zawartości
Menu główne
Menu główne
przypnij
ukryj
Nawigacja
Strona główna
Losuj artykuł
Kategorie artykułów
Najlepsze artykuły
Częste pytania (FAQ)
Dla czytelników
O Wikipedii
Kontakt
Dla wikipedystów
Pierwsze kroki
Portal wikipedystów
Ogłoszenia
Zasady
Pomoc
Strony specjalne
Ostatnie zmiany
Szukaj
Szukaj
Wygląd
Wspomóż Wikipedię
Utwórz konto
Zaloguj się
Narzędzia osobiste
Wspomóż Wikipedię
Utwórz konto
Zaloguj się
Spis treści
przypnij
ukryj
Początek
1
Życiorys
2
Twórczość
3
Dzieła
4
Przypisy
5
Bibliografia
6
Linki zewnętrzne
Przełącz stan spisu treści
Antoine Watteau
64 języki
Aragonés
العربية
مصرى
Azərbaycanca
Беларуская (тарашкевіца)
Беларуская
Български
Brezhoneg
Català
Čeština
Чӑвашла
Cymraeg
Dansk
Dagbanli
Deutsch
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
Eesti
Euskara
فارسی
Suomi
Français
Galego
עברית
हिन्दी
Hrvatski
Magyar
Հայերեն
Ido
Italiano
日本語
한국어
Кыргызча
Lëtzebuergesch
Lietuvių
Latgaļu
Latviešu
Македонски
Монгол
Bahasa Melayu
Nederlands
Norsk nynorsk
Norsk bokmål
Piemontèis
Português
Română
Русский
Srpskohrvatski / српскохрватски
සිංහල
Simple English
Slovenčina
Slovenščina
Српски / srpski
Svenska
தமிழ்
ไทย
Türkçe
Українська
Oʻzbekcha / ўзбекча
Tiếng Việt
吴语
中文
Edytuj linki
Artykuł
Dyskusja
polski
Czytaj
Edytuj
Edytuj kod źródłowy
Wyświetl historię
Narzędzia
Narzędzia
przypnij
ukryj
Działania
Czytaj
Edytuj
Edytuj kod źródłowy
Wyświetl historię
Ogólne
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Prześlij plik
Link do tej wersji
Informacje o tej stronie
Cytuj ten artykuł
Zobacz skrócony adres URL
Przełącz na starszy parser
Drukuj lub eksportuj
Utwórz książkę
Pobierz jako PDF
Wersja do druku
W innych projektach
Wikimedia Commons
Element Wikidanych
Wygląd
przypnij
ukryj
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Antoine Watteau
Jean-Antoine Watteau
Rosalba Carriera</a, <i id=\"mwBA\"Portret Antoine’a Watteau</i (1721)"}'
Rosalba Carriera, Portret Antoine’a Watteau (1721)
Data i miejsce urodzenia
10 października 1684
Valenciennes
Data i miejsce śmierci
18 lipca 1721
Nogent-sur-Marne
Dziedzina sztuki
Malarstwo
Epoka
rokoko
Multimedia w Wikimedia Commons
Nadanie orderu następcy tronu francuskiego (ok. 1710), Muzeum Narodowe w Warszawie
Lekcja miłości (1716–1717), Nationalmuseum, Sztokholm
Nadąsana (1717), Ermitaż, Sankt Petersburg
Odjazd na Cyterę (1717), Luwr, Paryż
Pierrot (Gilles) (1718–1719), Luwr, Paryż
Taniec (1710–1720), Pałac Sanssouci, Poczdam
Antoine Watteau, właśc. Jean-Antoine Watteau fr: ʒɑ̃-ɑ̃twɑn vɑto: (ur. 10 października 1684 w Valenciennes, zm. 18 lipca 1721 w Nogent-sur-Marne)[1] – francuski malarz, rysownik i rytownik, prekursor i czołowy przedstawiciel francuskiego rokoka, twórca nowego gatunku malarskiego fête galante.
Życiorys[edytuj | edytuj kod]
Był synem cieśli-dekarza. W wieku 11 lat zapisany został do pracowni Jacques’a-Alberta Gerina (ok. 1640–1702), gdzie nauczył się podstaw malarstwa.
W 1702 przybył do Paryża. Od 1704 kształcił się u Claude’a Gillota (1673–1722) – malarza scen teatralnych, od 1709 – u Claude’a Audrana (1658–1734) – kustosza Pałacu Luksemburskiego, co umożliwiło mu zapoznanie się z cyklem obrazów Rubensa. W 1717 został członkiem Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby w Paryżu jako „maitre des fêtes galantes”. Jego pierwszy obraz namalowany dla Akademii – Odjazd na Cyterę (właśc. Wyjazd z Cytery) – naruszał wszelkie kanony akademickie i został zakwalifikowany do nowej kategorii malarskiej. Dzięki poparciu kolekcjonera i bankiera Pierre’a Crozata, w którego pałacu zamieszkał, miał możliwość studiowania bogatych zbiorów sztuki oraz licznych rysunków m.in. Correggia, Rembrandta, Tycjana, Primaticcia i Veronesego. W latach 1719–1720 przebywał w Londynie, gdzie usiłował leczyć gruźlicę, lecz stan jego zdrowia jeszcze się pogorszył. Na krótko przed śmiercią, w ciągu zaledwie tygodnia, namalował swój ostatni, największy rozmiarami obraz – szyld sklepu swego przyjaciela i pierwszego biografa Gersainta (1694–1750).
Zmarł podczas wypoczynku w Nogent-sur-Marne w wieku niespełna 37 lat.
Twórczość[edytuj | edytuj kod]
Wykształcił się na wzorach flamandzkiego malarstwa rodzajowego XVII w. Jednym z głównych źródeł jego inspiracji było malarstwo Petera Paula Rubensa.
Jego twórczość dzieli się na dwa nurty: sceny z komedii przedstawiające aktorskie trupy, włoskie lub francuskie, występujące na dworach oraz fêtes galantes – przedstawienia wytwornego towarzystwa w romantycznej, nastrojowej scenerii, podczas zabaw parkowych, rozmów, flirtów, ukradkowych spotkań, pikników. Sporadycznie malował akty i wątki mityczne. Łączył i przetwarzał elementy sztuki flamandzkiej i weneckiej, kształtując własny styl, który dał początek malarstwu francuskiego rokoka. Jego dzieła cechuje niezwykła finezja kolorystyczna (był wybitnym kolorystą), precyzyjny rysunek oraz miękki, światłocieniowy modelunek.
Był znakomitym rysownikiem. Zachowało się prawie 1000 jego rysunków, wykonanych czarną kredką, ołówkiem lub sangwiną (największe kolekcje przechowywane są w Luwrze, British Museum oraz Nationalmuseum w Sztokholmie).
Jego malarstwo zostało spopularyzowane za pośrednictwem tek graficznych, wydanych przez przyjaciela malarza Jeana de Julienne’a. W latach 1726 i 1728 ukazał się 4-tomowy zbiór rycin artysty (tzw. Recueil de Julienne), zawierający sztychy według obrazów i rysunków malarza, także tych zaginionych. Wykonali je m.in. Francois Boucher (119 grawiur), biograf i wielbiciel artysty – Anne Claude de Caylus (1692–1765) i Claude Audran.
W Muzeum Narodowym w Warszawie znajduje się jego wczesny obraz Nadanie orderu Cordon Bleu ks. de Bourgogne oraz przypisywana mu Polka.
Jego kontynuatorami byli: Jean-Baptiste Pater (jedyny uczeń i współpracownik), Nicolas Lancret i Pierre-Antoine Quillard.
Dzieła[edytuj | edytuj kod]
Aktorki Comedie Francaise (ok. 1712), 20 × 25 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
Arlekin, władca Księżyca (1708), 65 × 82 cm, Musée des Beaux-Arts, Nantes
Dama w kąpieli (1715), 80 × 101 cm, Luwr, Paryż
Dwie kuzynki (ok. 1716), 30 × 36 cm, Luwr, Paryż
Fałszywy krok lub Faux-pas (ok. 1717), 49 × 31 cm, Luwr, Paryż
Gama miłości (1717–1719), 51 × 60 cm, National Gallery w Londynie
Jowisz i Antiopa (Jupiter i Antiope lub Nimfa i satyr) (1715), 73,5 × 107,5 cm, Luwr, Paryż
Kłopotliwa propozycja (1716), 65 × 85 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
Kokietka (1712), 18,8 × 15,5 cm, Musée des Beaux-Arts, Troyes
Krajobraz z kataraktą (ok. 1714), 72 × 106 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
Kucharka lub Pomywaczka (1703), 53 × 44 cm, Musée des Beaux-Arts, Strasburg
Lekcja miłości (1716–1717), 44 × 61 cm, Nationalmuseum, Sztokholm
Małpa rzeźbiarzem (1710), 22 × 21 cm, Musée des Beaux-Arts, Orleans
Mezzetin (1719), 55,2 × 43,2 cm, Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork
Miłość w teatrze francuskim (po 1716), 37 × 48 cm, Gemäldegalerie, Berlin
Miłość w teatrze włoskim (po 1716), 37 × 48 cm, Gemäldegalerie, Berlin
Nadanie orderu następcy tronu francuskiego (ok. 1710), 64 × 91 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie
Nadąsana (1717), 42 × 34 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
Obojętny (1717), 25,5 × 18,7 cm, Luwr, Paryż
Odjazd na Cyterę lub Pielgrzymka na wyspie Cyterze (1717), 129 × 194 cm, Luwr, Paryż
Pasterze (1717-19), 56 × 81 cm, Pałac Charlottenburg, Berlin
Perspektywa (1715), 46,5 × 55,3 cm, Museum of Fine Arts w Bostonie
Pierrot lub Gilles (1718-19), 184,5 × 149,5 cm, Luwr, Paryż
Pola Elizejskie (1717), 33 × 43 cm, Wallace Collection, Londyn
Polka (1717), 36,5 × 28,5 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie
Portret mężczyzny (ok. 1720), 130 × 97 cm, Luwr, Paryż
Portret rzeźbiarza Antoine’a Patera (1716), 78 × 62 cm, Musée des Beaux-Arts, Valenciennes
Przyjemności balu (1716–1717), 52,6 × 65,4 cm, Dulwich Picture Gallery, Londyn
Rozkosze miłosne (ok. 1719), 61 × 75 cm, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
Sabaudczyk ze świstakiem (1716), 40,5 × 32,5 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
Sąd Parysa (ok. 1720), 47 × 30,7 cm, Luwr, Paryż
Spotkanie w parku obok posągu leżącej kobiety (1717-18), 60 × 75 cm, Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie
Szyld sklepu Gersainta (1719), 163 × 308 cm, Pałac Charlottenburg, Berlin
Święta Rodzina (1717–1719), 129 × 97,2 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg
Taniec (1710–1720), 97 × 116 cm, Pałac Sanssouci, Poczdam
Toaleta (1717), 46 × 39 cm, Wallace Collection, Londyn
Uwodziciel (1712–1714), 18,9 × 25,6 cm, Musée des Beaux-Arts, Troyes
Wiejskie przyjemności (1718), 128 × 193 cm, Wallace Collection, Londyn
Włoska serenada, 33,5 × 27 cm, Nationalmuseum, Sztokholm
Zabawy na świeżym powietrzu (1718–1720), 11 × 103 cm, Gemäldegalerie, Berlin
Zaślubiny w parku (ok. 1712), 47 × 55 cm, Prado, Madryt
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
↑
Antoine Watteau, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2018-03-07]  (ang.).
Bibliografia[edytuj | edytuj kod]
Jean PaulJ.P. Couchoud Jean PaulJ.P., Sztuka francuska, EligiaE. Bąkowska (tłum.), t. 2, Warszawa: WAiF, 1981, ISBN 83-221-0107-4, OCLC 830205537 .
Andrzej Dulewicz, Encyklopedia sztuki francuskiej, Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN; WAiF 1997, ISBN 83-01-12330-3
Dorette Eckardt, Antoine Watteau, Warszawa: Arkady, 1978.
Colin T.C.T. Eisler Colin T.C.T., Berlin. Arcydzieła malarstwa, Wolf-DieterW.D. Dube, EwaE. Romkowska (tłum.), Warszawa: Arkady, 2002, ISBN 83-213-4241-8, OCLC 749558204 .
Michaił German, Watteau, Warszawa: KAW, 1984.
Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992, ISBN 83-7079-076-3
Samuel Rodary, Antoine Watteau, Siechnice: Eaglemoss Polska, 1999 (Wielcy Malarze ; nr 80)
Christine Stukenbrock, Barbara Toepper, Arcydzieła malarstwa europejskiego, Koenigswinter: h. f. ullmann, 2007. – ISBN 978-3-8331-2131-9
WładysławW. Tomkiewicz WładysławW., Rokoko, Warszawa: WAiF, 1988, ISBN 83-221-0310-7, OCLC 834935656 .
Stefano Zuffi, Wielki słownik malarzy, t. 4, Warszawa: HPS, 2006, ISBN 83-60688-18-4
Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]
Obrazy Watteau na Web Gallery of Art
Kontrola autorytatywna (osoba):
ISNI: 0000000121311877
VIAF: 46882028
ULAN: 500032644
LCCN: n50043693
GND: 118629492
NDL: 00460309
LIBRIS: dbqstsnx0zxtc6l
BnF: 12645975w
SUDOC: 027274063
SBN: SBLV308469
NLA: 36213816
NKC: ola2002153906
DBNL: watt001
BNE: XX967492
NTA: 069127050
BIBSYS: 90083116
CiNii: DA01431755
Open Library: OL116012A
PLWABN: 9810541675405606
NUKAT: n98000780
J9U: 987007269783005171
PTBNP: 47479
LNB: 000152961
NSK: 000102713
CONOR: 8193379
ΕΒΕ: 133722
BLBNB: 000369505
KRNLK: KAC2018L7294
LIH: LNB:V*329220;=BE
RISM: people/50038372
WorldCat: E39PBJvd4cRtp3rx9tcwdqyfMP
Encyklopedie internetowe:
PWN: 3994320
Britannica: biography/Antoine-Watteau
Treccani: antoine-watteau
Universalis: antoine-watteau, watteau-apres-watteau-reperes-chronologiques
stara БРЭ: 1902412
NE.se: antoine-watteau
SNL: Antoine_Watteau
VLE: antoine-watteau
Catalana: 0071897
DSDE: Antoine_Watteau
Hrvatska enciklopedija: 65886
PBM: watteau-antoine
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Antoine_Watteau&oldid=80207678”
Kategorie:
Francuscy malarze rokoka
Francuscy rytownicy
Ludzie urodzeni w Valenciennes
Urodzeni w 1684
Zmarli w 1721
Tę stronę ostatnio edytowano 18 lip 2026 o 09:22.
Strona została wyrenderowana z wykorzystaniem Parsoida.
Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Polityka prywatności
O Wikipedii
Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność
Kontakty prawne i dotyczące bezpieczeństwa
Powszechne zasady postępowania
Dla programistów
Statystyki
Oświadczenie o ciasteczkach
Wersja mobilna
Szukaj
Szukaj
Przełącz stan spisu treści
Antoine Watteau
64 języki
Dodaj wątek