Jannik Sinner – Wikipedia, wolna encyklopedia
Przejdź do zawartości
Menu główne
Menu główne
przypnij
ukryj
Nawigacja
Strona główna
Losuj artykuł
Kategorie artykułów
Najlepsze artykuły
Częste pytania (FAQ)
Dla czytelników
O Wikipedii
Kontakt
Dla wikipedystów
Pierwsze kroki
Portal wikipedystów
Ogłoszenia
Zasady
Pomoc
Strony specjalne
Ostatnie zmiany
Szukaj
Szukaj
Wygląd
Wspomóż Wikipedię
Utwórz konto
Zaloguj się
Narzędzia osobiste
Wspomóż Wikipedię
Utwórz konto
Zaloguj się
Spis treści
przypnij
ukryj
Początek
1
Kariera tenisowa
Przełącz podsekcję Kariera tenisowa
1.1
2024
1.2
2025
1.3
2026
1.4
Historia występów wielkoszlemowych w grze pojedynczej
1.5
Finały w turniejach ATP Tour
1.5.1
Gra pojedyncza (20–6)
1.5.2
Gra podwójna (1–0)
2
Styl gry
3
Życie prywatne
4
Przypisy
5
Bibliografia
Przełącz stan spisu treści
Jannik Sinner
62 języki
Afrikaans
العربية
مصرى
Boarisch
Беларуская (тарашкевіца)
Беларуская
Български
বাংলা
Bosanski
Català
Cebuano
Čeština
Dansk
Deutsch
Ελληνικά
Emiliàn e rumagnòl
English
Esperanto
Español
Eesti
فارسی
Suomi
Français
Galego
Hausa
עברית
Hrvatski
Magyar
Bahasa Indonesia
Interlingue
Íslenska
Italiano
日本語
한국어
کٲشُر
Latina
Ladin
Lietuvių
Latviešu
Македонски
Монгол
मराठी
Nederlands
Norsk bokmål
Occitan
Piemontèis
Português
Română
Русский
Sicilianu
Srpskohrvatski / српскохрватски
Simple English
Slovenčina
Српски / srpski
Svenska
ไทย
Toki pona
Türkçe
Українська
Tiếng Việt
粵語
中文
Edytuj linki
Artykuł
Dyskusja
polski
Czytaj
Edytuj
Edytuj kod źródłowy
Wyświetl historię
Narzędzia
Narzędzia
przypnij
ukryj
Działania
Czytaj
Edytuj
Edytuj kod źródłowy
Wyświetl historię
Ogólne
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Prześlij plik
Link do tej wersji
Informacje o tej stronie
Cytuj ten artykuł
Zobacz skrócony adres URL
Przełącz na starszy parser
Drukuj lub eksportuj
Utwórz książkę
Pobierz jako PDF
Wersja do druku
W innych projektach
Wikimedia Commons
Element Wikidanych
Wygląd
przypnij
ukryj
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(10 czerwca 2024)</small"},"S AO":{"wt":"'''W''' (2024, 2025)"},"S RG":{"wt":"F (2025)"},"S WM":{"wt":"'''W''' (2025, 2026)"},"S US":{"wt":"'''W''' (2024)"},"D turnieje":{"wt":"1"},"D ranking":{"wt":"124 <small(27 września 2021)</small"},"D AO":{"wt":""},"D RG":{"wt":""},"D WM":{"wt":""},"D US":{"wt":""},"M turnieje":{"wt":""},"M AO":{"wt":""},"M RG":{"wt":""},"M WM":{"wt":""},"M US":{"wt":""},"faksymile":{"wt":"Jannik sinner signature 1.svg"},"opis faksymile":{"wt":""},"medale":{"wt":""},"odznaczenia":{"wt":""},"commons":{"wt":"Category:Jannik Sinner"},"wikicytaty":{"wt":""},"www":{"wt":""}},"i":0}}]}'
Jannik Sinner
Jannik Sinner (2024)
Państwo
Włochy
Data i miejsce urodzenia
16 sierpnia 2001
San Candido
Wzrost
191 cm
Gra
praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny
2018
Zakończenie kariery
aktywny
Trener
Simone Vagnozzi, Darren Cahill
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje
30
Najwyżej w rankingu
1 (10 czerwca 2024)
Australian Open
W (2024, 2025)
Roland Garros
F (2025)
Wimbledon
W (2025, 2026)
US Open
W (2024)
Gra podwójna
Wygrane turnieje
1
Najwyżej w rankingu
124 (27 września 2021)
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Jannik Sinner (ur. 16 sierpnia 2001 w San Candido[1]) – włoski tenisista. Triumfator 30 turniejów singlowych rangi ATP, w tym 5 turniejów wielkoszlemowych: Australian Open 2024 i 2025, US Open 2024 oraz Wimbledonu 2025 i 2026. Lider rankingu ATP. W 2026 roku został drugim i najmłodszym w historii zdobywcą tzw. Karierowego Złotego Mastersa, czyli wygranej we wszystkich 9 turniejach ATP Masters 1000.
Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]
Zawodowy tenisista od 2018 roku. W drabince głównej zawodów Wielkiego Szlema zadebiutował podczas US Open 2019 i odpadł w pierwszej rundzie po porażce ze Stanem Wawrinką.
Zwyciężył 17 z 22 rozegranych finałów konkursów o randze ATP Tour. Ponadto wygrał jeden turniej w grze podwójnej. W listopadzie 2019 roku zwyciężył w Next Generation ATP Finals, po finale z Alexem de Minaurem[2]. W grudniu tegoż roku uhonorowany nagrodą ATP w kategorii debiutanta sezonu (ATP Newcomer of the Year)[3].
2024[edytuj | edytuj kod]
W styczniu 2024 roku zdobył swój pierwszy wielkoszlemowy tytuł w karierze, pokonując w finale turnieju Australian Open, rosyjskiego tenisistę Daniiła Miedwiediewa wynikiem 3:6, 3:6, 6:4, 6:4, 6:3. Tym samym stał się pierwszym w historii włoskim singlistą, który sięgnął po ten tytuł. Następnie wygrał turniej w Rotterdamie, pokonując Australijczyka Alexa de Minaura 7:5, 6:4 Zwyciężył również w Miami Open, pokonawszy Bułgara Grigora Dimitrowa 6:3, 6:1. Następnie pokonał polskiego tenisistę Huberta Hurkacza w finale turnieju Halle Open wynikiem 7:6, 7:6. W finale Cincinnati Masters triumfował nad Amerykaninem Francesem Tiafoe 7:6, 6:2. Swoje drugie wielkoszlemowe zwycięstwo odniósł podczas US Open, wygrywając w spotkaniu finałowym 6:3, 6:4, 7:5 z Amerykaninem Taylorem Fritzem. Wygrał także pokazowy turniej Six Kings Slam w Arabii Saudyjskiej w emocjonującym spotkaniu przeciwko Hiszpanowi Carlosowi Alcarazowi: 6:7, 6:3, 6:3. Następnie w finale turnieju Shanghai Masters pokonał Serba Novaka Đokovića wynikiem 7:6, 6:3. Triumfował również w turnieju ATP Finals, wieńczącym sezon, pokonawszy Taylora Fritza 6:4, 6:4.
Sezon 2024 zakończył na pozycji lidera rankingu ATP, na którą wskoczył 10 czerwca tegoż roku, zdobywszy 8 tytułów rangi ATP, w tym 2 wielkoszlemowe.
Reprezentował także włoską drużynę w rozgrywkach Pucharu Davisa, gdzie wraz z Lorenzo Musettim, Matteo Berrettinim, Andreą Vavassori, Simone Bolellim oraz Filippo Volandrim w roli kapitana, sięgnęli po drugie z rzędu zwycięstwo, tym razem pokonując reprezentantów Holandii.
Drugi rok z rzędu, decyzją fanów z całego świata zdobył nagrodę Fan Favourite Award. Otrzymał również nagrodę federacji tenisowej ITF World Champion, za całokształt sezonu 2024.
2025[edytuj | edytuj kod]
W styczniu 2025 po raz trzeci sięgnął po tytuł wielkoszlemowy w karierze, pokonując w finale Australian Open Alexandra Zvereva wynikiem 6:3, 7:6, 6:3. W lipcu tego samego roku zwyciężył w wielkoszlemowym Wimbledonie nad Carlosem Alcarazem: 4:6, 6:4, 6:4, 6:4[4]. Tym samym został pierwszym włoskim tenisistą, który sięgnął po ten tytuł. Na balu mistrzowskim zatańczył z triumfatorką Wimbledonu 2025, Igą Świątek. Na początku października odniósł zwycięstwo w Pekinie, pokonawszy Learnera Tiena 6:2, 6:2. Kilkanaście dni później po raz drugi z rzędu wygrał towarzyski turniej Six Kings Slam w Arabii Saudyjskiej 6:2, 6:4, gdzie jego przeciwnikiem w meczu mistrzowskim był Carlos Alcaraz. Następnie triumfował nad Alexandrem Zverevem wynikiem 3:6, 6:3, 7:5 w finale turnieju Vienna Open. Po raz pierwszy w karierze wygrał turniej Paris Masters, pokonując w finale Felixa Auger-Aliassime: 6:4, 7:6. W całym turnieju nie stracił choćby seta. Dzięki temu zwycięstwu odzyskał pozycję lidera rankingu ATP. Następnie, pokonawszy Carlosa Alcaraza 7:6, 7:5, drugi rok z rzędu wygrał turniej ATP Finals w Turynie. Został tym samym jedynym tenisistą od 1990 roku, który wygrał finały ATP bez przegrania seta.
Sezon 2025 zakończył na pozycji wicelidera rankingu ATP, zdobywszy 6 tytułów rangi ATP, w tym 2 wielkoszlemowe. Trzeci rok z rzędu zdobył nagrodę Fan Favourite Award i drugi rok z rzędu otrzymał nagrodę federacji tenisowej ITF World Champion, przyznawaną na podstawie ogólnych osiągnięć sezonu.
2026[edytuj | edytuj kod]
W marcu 2026 r. sięgnął po 25 tytuł ATP, kiedy po raz pierwszy w karierze wygrał turniej Indian Wells Masters (bez straty seta). W finale po dwóch tie-breakach pokonał Daniiła Miedwiediewa. Został tym samym najmłodszym tenisistą, który zdobył wszystkie najważniejsze tytuły na kortach twardych. Kilkanaście dni później zdobył swój 26 tytuł ATP, triumfując w finale Miami Open nad Czechem Jirim Lehecką 6:4, 6:4. Skompletował tym samym tzw. Słoneczny Dublet (Sunshine Double), czyli wygraną w turniejach Indian Wells Masters i Miami Open w tym samym roku. Wcześniej dokonało tego tylko siedmiu tenisistów, ostatni raz Roger Federer w 2017 roku. Co ciekawe, Sunshine Double wygrała w 2026 roku także Aryna Sabalenka - to dopiero 4 raz, kiedy zarówno tenisista, jak i tenisistka zdobyli te tytuły w tym samym roku.
Sinner zdobył również historyczne osiągnięcie, ponieważ został pierwszym tenisistą w historii, który nie przegrał ani jednego seta podczas Sunshine Double. Jest także trzecim tenisistą, który wygrał trzy turnieje serii 1000 z rzędu (po Djokovicu i Nadalu). Ponadto wygrał rekordową liczbę 34 setów z rzędu w turniejach serii 1000. Następnie przeniósł się na mączkę, a w finale Monte Carlo pokonał Carlosa Alcaraza bez straty seta 7:6 6:3 i wygrał swój pierwszy tytuł ATP Masters 1000 na tej nawierzchni. To również 27. tytuł ATP w karierze Włocha, a dzięki temu zwycięstwu odzyskał pozycję lidera rankingu ATP[5]. Sinner został tym samym drugim tenisistą po Novaku Đokoviću, który wygrał Sunshine Double i Monte Carlo w tym samym roku. Triumfując w Monte Carlo, Sinner zdobył czwarty tytuł ATP Masters 1000 z rzędu, czego wcześniej dokonali tylko Novak Djokovic i Rafael Nadal. Następnie zdobył swój pierwszy tytuł w turnieju Madrid Open i zarazem 28 w karierze, pokonawszy w finale Alexandra Zvereva wynikiem 6:1, 6:2. Sinner dokonał historycznego osiągnięcia, został bowiem pierwszym tenisistą w historii, który wygrał pięć turniejów ATP Masters 1000 z rzędu. 17 maja wygrał swój pierwszy tytuł w turnieju Italian Open. W finale pokonał Norwega Caspera Ruuda 6:4, 6:4 . Został tym samym najmłodszym i drugim w historii po Novaku Djokovicu tenisistą, który skompletował tzw. Karierowy Złoty Masters (Career Golden Masters), czyli wygraną we wszystkich 9 turniejach rangi ATP Masters 1000. Ponadto, został drugim zawodnikiem od czasu Rafaela Nadala, który wygrał wszystkie turnieje Masters 1000 rozgrywane na mączce w tym samym roku. Wygrana w Rzymie to również 29. tytuł rangi ATP w karierze Sinnera, szósty z rzędu tytuł rangi ATP Masters 1000 i piąty w tym roku. Pobił również rekord Djokovica, jeśli chodzi o liczbę wygranych w turniejach ATP 1000 z rzędu: Serb wygrał ich 31, a Sinner – 34. Po tym zwycięstwie został trzecim Włochem w historii, który wygrał Italian Open (wcześniej triumfowali Adriano Panatta i Nicola Pietrangeli). W lipcu Sinner obronił tytuł zdobyty przed rokiem na Wimbledonie. W meczu mistrzowskim pokonał Alexandra Zvereva wynikiem 6:7, 7:6, 6:3, 6:4.  To 5 tytuł wielkoszlemowy w karierze Włocha, 6 tytuł ATP zdobyty w tym roku oraz 30 w karierze. Na balu mistrzowskim Wimbledonu Jannik Sinner zatańczył z triumfatorką turnieju Lindą Noskovą.
Historia występów wielkoszlemowych w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]
Legenda
W, wygrany turniej
F, przegrana w finale
SF, przegrana w półfinale
QF, przegrana w ćwierćfinale
xR, przegrana w x rundzie
Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji
A, brak startu
NH, turniej nie odbył się
Turniej2019202020212022202320242025TytułyZ–P
Australian Open
A
2R
1R
QF
4R
W
W
2 / 6
22 – 4
French Open
A
QF
4R
4R
2R
SF
F
0 / 6
22 – 6
Wimbledon
Q1
NH
1R
QF
SF
QF
W
1 / 5
20 – 4
US Open
1R
1R
4R
QF
4R
W
F
1 / 7
23 – 6
Bilans spotkań
0–1
5–3
6–4
15–4
12–4
23–2
26-2
4 / 24
87 – 20
Finały w turniejach ATP Tour[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250
Gra pojedyncza (20–6)[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finału
Zwycięzca
1.
14 listopada 2020
Sofia
Twarda (hala)
Vasek Pospisil
6:4, 3:6, 7:6(3)
Zwycięzca
2.
7 lutego 2021
Melbourne
Twarda
Stefano Travaglia
7:6(4), 6:4
Finalista
1.
4 kwietnia 2021
Miami
Twarda
Hubert Hurkacz
6:7(4), 4:6
Zwycięzca
3.
8 sierpnia 2021
Waszyngton
Twarda
Mackenzie McDonald
7:5, 4:6, 7:5
Zwycięzca
4.
3 października 2021
Sofia
Twarda (hala)
Gaël Monfils
6:3, 6:4
Zwycięzca
5.
24 października 2021
Antwerpia
Twarda (hala)
Diego Schwartzman
6:2, 6:2
Zwycięzca
6.
31 lipca 2022
Umag
Ceglana
Carlos Alcaraz
6:7(5), 6:1, 6:1
Zwycięzca
7.
12 lutego 2023
Montpellier
Twarda (hala)
Maxime Cressy
7:6(3), 6:3
Finalista
2.
19 lutego 2023
Rotterdam
Twarda (hala)
Daniił Miedwiediew
7:5, 2:6, 2:6
Finalista
3.
2 kwietnia 2023
Miami
Twarda
Daniił Miedwiediew
5:7, 3:6
Zwycięzca
8.
13 sierpnia 2023
Toronto
Twarda
Alex de Minaur
6:4, 6:1
Zwycięzca
9.
4 października 2023
Pekin
Twarda
Daniił Miedwiediew
7:6(2), 7:6(2)
Zwycięzca
10.
29 października 2023
Wiedeń
Twarda (hala)
Daniił Miedwiediew
7:6(7), 4:6, 6:3
Finalista
4.
19 listopada 2023
Turyn
Twarda (hala)
Novak Đoković
3:6, 3:6
Zwycięzca
11.
28 stycznia 2024
Australian Open, Melbourne
Twarda
Daniił Miedwiediew
3:6, 3:6, 6:4, 6:4, 6:3
Zwycięzca
12.
18 lutego 2024
Rotterdam
Twarda (hala)
Alex de Minaur
7:5, 6:4
Zwycięzca
13.
31 marca 2024
Miami
Twarda
Grigor Dimitrow
6:3, 6:1
Zwycięzca
14.
23 czerwca 2024
Halle
Trawiasta
Hubert Hurkacz
7:6(8), 7:6(2)
Zwycięzca
15.
19 sierpnia 2024
Cincinnati
Twarda
Frances Tiafoe
7:6(4), 6:2
Zwycięzca
16.
8 września 2024
US Open, Nowy Jork
Twarda
Taylor Fritz
6:3, 6:4, 7:5
Finalista
5.
2 października 2024
Pekin
Twarda
Carlos Alcaraz
7:6(6), 4:6, 6:7(3)
Zwycięzca
17.
13 października 2024
Szanghaj
Twarda
Novak Đoković
7:6(4), 6:3
Zwycięzca
18.
17 listopada 2024
Turyn
Twarda (hala)
Taylor Fritz
6:4, 6:4
Zwycięzca
19.
26 stycznia 2025
Australian Open, Melbourne
Twarda
Alexander Zverev
6:3, 7:6(4), 6:3
Finalista
6.
18 maja 2025
Rzym
Ceglana
Carlos Alcaraz
6:7(5), 1:6
Finalista
7.
8 czerwca 2025
French Open, Paryż
Ceglana
Carlos Alcaraz
6:4, 7:6(4), 4:6, 6:7(3), 6:7(2)
Zwycięzca
20.
13 lipca 2025
Wimbledon, Londyn
Trawiasta
Carlos Alcaraz
4:6, 6:4, 6:4, 6:4
Gra podwójna (1–0)[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Zwycięzca
1.
1 sierpnia 2021
Atlanta
Twarda
Reilly Opelka
Steve Johnson
Jordan Thompson
6:4, 6:7(6), 10–3
Styl gry[edytuj | edytuj kod]
Jego inspiracją jest włoski tenisista, Andreas Seppi. Jako sportowiec dba nie tylko o dietę, ale też rutynę snu. Oprócz standardowej diety, składającej się z białka, węglowodanów i warzyw pozwala sobie czasem na hamburgera, kiedy świętuje sukces na korcie[6]. Aby się zregenerować i być dobrze przygotowanym do walki na korcie, stara się spać ok. 10 godzin i ucina sobie drzemki przed meczami[7].
W sztabie Sinnera znajdują się: australijski trener Darren Cahill, tenisista Simone Vagnozzi i trener przygotowania fizycznego Umberto Ferrara. W marcu 2024 w organizmie Sinnera wykryto obecność zakazanej substancji o nazwie clostebol. Tenisista udowodnił, że niewielkie ilości sterydu znalazły się w jego organizmie przypadkiem podczas masażu. Fizjoterapeuta i osteopata zawodnika Giacomo Naldi miał stosować clostebol na zraniony palec i wmasować go w skórę tenisisty. Sprawę potraktowano jako zaniedbanie. Choć z początku niezależny trybunał nałożył jedynie symboliczną karę w postaci odjęcia punktów i odebrania nagrody pieniężnej za turniej w Indian Wells, od wyroku odwołała się Światowa Agencja Antydopingowa. Wskutek czego w lutym 2025, tuż po wygranym Australian Open, Sinner przyjął karę trzymiesięcznego zawieszenia i wrócił na turniej Italian Open rozgrywany w Rzymie w maju. Choć Sinner udowodnił swoją niewinność, afera dopingowa odbiła się głośnym echem w świecie sportu. Do sprawy krytycznie odnieśli się m.in. Novak Đoković czy Nick Kryigos, oskarżając władzę światowej Agencji Antydopingowej o zbyt łagodną karę i faworyzowanie zawodnika[8][9]. Kilku tenisistów, takich jak Rafael Nadal, Carlos Alcaraz, Jack Draper czy Andy Roddick, okazali wsparcie Sinnerowi[10][11][12].
Najlepiej czuje się na kortach twardych, które najbardziej odpowiadają jego dynamicznemu i ofensywnemu stylowi gry oraz dają mu najlepszą równowagę między szybkością piłki a kontrolą uderzeń. Jego tenis opiera się na mocnych, płaskich uderzeniach z głębi kortu, zarówno z forhendu, jak i z oburęcznego bekhendu. Preferuje grę opartą na intensywnych wymianach i wysokim tempie, starając się jak najszybciej przejmować inicjatywę i wywierać presję na rywalu. Choć jego serwis jest solidny i regularny, Sinner częściej wskazuje, że większym atutem jest dla niego return. Uważany jest za jednego z najlepszych returnujących w tourze ATP, potrafi skutecznie neutralizować mocne podania rywali i od razu wchodzić w ofensywę.
Z powodu rudych włosów już w czasach szkolnych zyskał przydomek The Fox (pol. Lis). Symbol lisa towarzyszy mu jako logo na sportowym ubraniu: Nike zaprojektował osobiste logo tenisisty w kształcie lisa, które zawiera jego inicjały i elementy symbolizujące jego pasje (tenis i narciarstwo) oraz pochodzenie z górskiego regionu Południowego Tyrolu. Choć w internecie przewija się fanklub o nazwie FoxGirls, najbardziej spopularyzowanym i zaakceptowanym przez samego tenisistę jest fanklub Carota Boys, grupa tenisistów-amatorów, którą tworzą przyjaciele Sinnera z dzieciństwa. Fanklub zawdzięcza swoją nazwę nawykowi jedzenia marchewek przez Jannika w przerwach między gemami. Sinner współpracował z markami, takimi jak Nike, Lavazza, Gucci, Rolex, Alfa Romeo, La Roche-Posay czy Enervit.
Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]
Dorastał w niemieckojęzycznej rodzinie w Sexten, Innichen (San Candido) w Południowym Tyrolu we Włoszech. Jest synem Hanspetera i Siglinde, kucharza i kelnerki. Ma starszego o dwa lata adoptowanego brata, Marka. Mówi biegle po niemiecku, włosku i angielsku. W dzieciństwie odnosił sukcesy w narciarstwie i grał w piłkę nożną. W wieku 13 lat podjął decyzję, by skupić się na tenisie, wyjeżdżając z domu i przenosząc się na Riwierę Włoską, aby trenować z trenerem Riccardo Piattimstyle=\"position:relative;top:-.4em; white-space: nowrap; font-size:x-small;\"</span"},{"html":""}]]}'(inne języki)
. W wolnym czasie gra w golfa i uprawia karting. Czasem układa klocki Lego i słucha muzyki, co pozwala mu się odstresować[13]. Lubi czytać oraz oglądać programy o zwierzętach i serial Squid Game, który zainspirował go do odwiedzenia Korei[14][15]. Jest miłośnikiem zwierząt, w szczególności psów. Ma psa mieszanej rasy, który wabi się Snoopy oraz kota Yeti[16][17].
W kwietniu 2025 założył Fundację im. Jannika Sinnera, aby wspierać szkolenie sportowe dzieci i młodzieży. Założył też oficjalny kanał na YouTube.
14 maja 2025 wraz z rodzicami wziął udział w audiencji u papieża Leona XIV, który jest fanem tenisa. W związku z tym Jannik podarował mu rakietę z autografem[18]. Miesiąc później wziął udział w projekcie muzycznym z tenorem Andreą Bocellim; w teledysku do utworu „Polvere e Gloria” („Dust and Glory”) pojawiają się zdjęcia Sinnera z dzieciństwa oraz fragmenty jego przemówień, cytaty i refleksje, które zostały użyte wspólnie ze zdjęciami i głosem Bocellego[19].
Wielokrotnie podkreślał swój szacunek i okazywał wsparcie dla paratenisistów[20]. Podczas Miami Open 2024 zagrał w tenisa na wózku inwalidzkim z brytyjskim mistrzem tej dyscypliny, Alfie Hewettem. Jest fanem piłki nożnej, kibicuje kilku włoskim drużynom m.in. A.C. Milan[21]. W pierwszej rundzie French Open 2025 na trybunach kibicował mu włoski bramkarz, Gianluigi Donnarumma, z którym spotkał się po meczu za kulisami[22].
W latach 2020–2024 był związany z włoską modelką Marią Braccini[23]. 27 maja 2024 potwierdził związek z rosyjską tenisistką Anną Kalinską[24], ale w maju 2025 podczas konferencji prasowej ogłosił rozstanie[25]. Od 2025 jest w związku z duńską modelką Lailą Hasanovic[26]. W maju 2026 na polskim rynku ukazała się pierwsza biografia tenisisty pod tytułem „Jannik Sinner. Narodziny Mistrza” autorstwa Enzo Anderloni oraz Alessandro Mastroluca. Jest polskim wydaniem włoskiej biografii z 2024 roku i przedstawia losy Jannika Sinnera od dzieciństwa aż do zdobycia pierwszego tytułu wielkoszlemowego podczas Australian Open 2024 i objęcia pozycji lidera rankingu ATP.[27] W czerwcu 2026 roku Międzynarodowa Unia Astronomiczna poinformowała, że asteroida o numerze (120097), odkryta 10 marca 2003 w obserwatorium Campo Imperatore we Włoszech, otrzymała oficjalną nazwę „Janniksinner”. Uhonorowano w ten sposób osiągnięcia tenisisty[28].
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
↑
AlexA. Boyden AlexA., „It was difficult speaking Italian” – Jannik Sinner [online], 24 czerwca 2021 [dostęp 2024-02-14]  (ang.).
↑
Next Gen ATP Finals: Jannik Sinner stuns top seed Alex de Minaur in final, „BBC Sport”, 9 listopada 2019 [dostęp 2020-05-06]  (ang.).
↑
Tennis-X.com, 2019 ATP Awards: Nadal, Federer, Italians Honored [online] [dostęp 2020-05-06]  (ang.).
↑ Trzygodzinny finał Sinnera z Alcarazem na Wimbledonie. Doszło do zmiany na tronie. Interia. [dostęp 2025-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu].
↑
Sinner pokonał Alcaraza i odebrał mu przewodnictwo w rankingu ATP [online], tvp.info [dostęp 2026-04-14] .
↑ https://en.petitchef.com/articles/jannik-sinner-s-diet-revealed-what-the-world-s-no-1-tennis-player-eats-to-stay-at-the-top-aid-7225
↑ https://thesportstak.com/tennis/story/australian-open-2025-jannik-sinners-hilarious-sleep-secrets-leave-ao-fans-in-laughter-3156459-2025-01-18
↑ https://e.vnexpress.net/news/sports/tennis/djokovic-says-players-believe-there-is-favoritism-in-anti-doping-system-following-sinner-s-case-4850921.html
↑ https://e.vnexpress.net/news/sports/tennis/tennis-world-shocked-by-jannik-sinner-s-3-month-doping-ban-settlement-4851079.html
↑ https://www.repubblica.it/sport/tennis/2024/09/03/news/nadal_sinner_vicenda_doping-423476120/
↑ https://timesofindia.indiatimes.com/sports/tennis/top-stories/for-tennis-its-not-really-good-carlos-alcaraz-opens-up-on-jannik-sinners-doping-case-situation/articleshow/113789239.cms
↑ https://www.hindustantimes.com/sports/tennis/andy-roddick-responds-to-jannik-sinner-doping-verdict-critics-calls-them-psychotic-101724574044837.html
↑ https://www.reddit.com/r/tennis/comments/1myotul/jannik_sinner_i_never_think_about_being_no_1_im_a/
↑ https://cm.asiae.co.kr/en/article/2024020209132679389
↑ https://firstsportz.com/squid-game-fan-jannik-sinner-learn-korean-culture-exhibition/
↑ https://dilei.it/vip/laila-hasanovic-jannik-sinner-cane-snoopy-razza/1962405/
↑
‘He Feels I’m Leaving Again’ -- Jannik Sinner Reveals Emotional Bond With Pet Cat Yeti [online], 19 sierpnia 2025 [dostęp 2026-01-01]  (ang.).
↑ https://eurosport.tvn24.pl/tenis/atp-rzym/2025/papiez-leon-xiv-przyjal-na-audiencji-lidera-rankingu-tenisistow-jannika-sinnera_sto23182468/story.shtml
↑ https://www.espn.co.uk/tennis/story/_/id/45549508/jannik-sinner-andrea-bocelli-team-release-surprise-song
↑ https://www.yardbarker.com/tennis/articles/jannik_sinner_shares_special_words_for_amazing_wheelchair_tennis/s1_17325_42677511
↑ https://sports.yahoo.com/article/italian-football-congratulates-sinner-historic-082100898.html
↑ https://www.goal.com/en/lists/video-jannik-sinner-thanks-best-goalkeeper-gianluigi-donnarumma-support-roland-garros-psg-star-watches-world-no-1-cruise-through-first-round/bltb559e8653e71a2f3
↑ https://sportowefakty.wp.pl/sportowybar/fototemat/1114782/poznaj-piekna-marie-braccini-to-ona-wspiera-drugiego-tenisiste-swiata
↑ https://tennistonic.com/tennis-news/716131/jannik-sinner-confirms-that-he-is-dating-his-new-girlfriend-anna-kalinskaya/
↑ https://people.com/jannik-sinner-confirms-anna-kalinskaya-break-up-post-suspension-press-conference-11729383
↑ https://przegladsportowy.onet.pl/ofsajd/znana-modelka-spotyka-sie-z-gwiazdorem-wlasnie-oficjalnie-to-potwierdzil/ygqglvt
↑
Jannik Sinner. Narodziny mistrza | Enzo Anderloni, Alessandro Mastroluca [online], Lubimyczytać.pl [dostęp 2026-06-11] .
↑
AgenziaA. ANSA AgenziaA., Asteroid named after Jannik Sinner - Science & Tecnology - Ansa.it [online], Agenzia ANSA, 16 czerwca 2026 [dostęp 2026-06-18]  (wł.).
Bibliografia[edytuj | edytuj kod]
Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2020-05-06]  (ang.).
Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2020-05-06]  (ang.).
Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2020-05-06]  (ang.).
p
d
e
Liderzy rankingu ATP singlistów
Andre Agassi
Carlos Alcaraz
Boris Becker
Björn Borg
Jimmy Connors
Jim Courier
Novak Đoković
Stefan Edberg
Roger Federer
Juan Carlos Ferrero
Lleyton Hewitt
Jewgienij Kafielnikow
Gustavo Kuerten
Ivan Lendl
John McEnroe
Daniił Miedwiediew
Carlos Moyá
Andy Murray
Thomas Muster
Rafael Nadal
Ilie Năstase
John Newcombe
Patrick Rafter
Marcelo Ríos
Andy Roddick
Marat Safin
Pete Sampras
Jannik Sinner
Mats Wilander
p
d
e
Triumfatorzy Australian Open w grze pojedynczej (XXI wiek)
2001–2010
2001: Andre Agassi
2002: Thomas Johansson
2003: Andre Agassi
2004: Roger Federer
2005: Marat Safin
2006: Roger Federer
2007: Roger Federer
2008: Novak Đoković
2009: Rafael Nadal
2010: Roger Federer
2011–2020
2011: Novak Đoković
2012: Novak Đoković
2013: Novak Đoković
2014: Stanislas Wawrinka
2015: Novak Đoković
2016: Novak Đoković
2017: Roger Federer
2018: Roger Federer
2019: Novak Đoković
2020: Novak Đoković
od 2021
2021: Novak Đoković
2022: Rafael Nadal
2023: Novak Đoković
2024: Jannik Sinner
2025: Jannik Sinner
2026: Carlos Alcaraz
p
d
e
Triumfatorzy US Open w grze pojedynczej (XXI wiek)
2001–2010
2001: Lleyton Hewitt
2002: Pete Sampras
2003: Andy Roddick
2004: Roger Federer
2005: Roger Federer
2006: Roger Federer
2007: Roger Federer
2008: Roger Federer
2009: Juan Martín del Potro
2010: Rafael Nadal
2011–2020
2011: Novak Đoković
2012: Andy Murray
2013: Rafael Nadal
2014: Marin Čilić
2015: Novak Đoković
2016: Stan Wawrinka
2017: Rafael Nadal
2018: Novak Đoković
2019: Rafael Nadal
2020: Dominic Thiem
od 2021
2021: Daniił Miedwiediew
2022: Carlos Alcaraz
2023: Novak Đoković
2024: Jannik Sinner
2025: Carlos Alcaraz
p
d
e
Triumfatorzy Wimbledonu w grze pojedynczej (XXI wiek)
2001–2010
2001: Goran Ivanišević
2002: Lleyton Hewitt
2003: Roger Federer
2004: Roger Federer
2005: Roger Federer
2006: Roger Federer
2007: Roger Federer
2008: Rafael Nadal
2009: Roger Federer
2010: Rafael Nadal
2011–2020
2011: Novak Đoković
2012: Roger Federer
2013: Andy Murray
2014: Novak Đoković
2015: Novak Đoković
2016: Andy Murray
2017: Roger Federer
2018: Novak Đoković
2019: Novak Đoković
2020: nie rozgrywano
od 2021
2021: Novak Đoković
2022: Novak Đoković
2023: Carlos Alcaraz
2024: Carlos Alcaraz
2025: Jannik Sinner
Kontrola autorytatywna (osoba):
VIAF: 1572168453530066300006
GND: 1317449568
SBN: MODV684240
NLP: a1000001198222
Encyklopedie internetowe:
Britannica: biography/Jannik-Sinner
SNL: Jannik_Sinner
DSDE: Jannik_Sinner
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jannik_Sinner&oldid=80211517”
Kategorie:
Włoscy tenisiści
Liderzy rankingu singlowego ATP
Triumfatorzy Australian Open
Triumfatorzy US Open
Triumfatorzy Wimbledonu
Urodzeni w 2001
Ludzie urodzeni w Innichen
Ukryta kategoria:
Artykuły z propozycjami tłumaczeń
Tę stronę ostatnio edytowano 18 lip 2026 o 22:10.
Strona została wyrenderowana z wykorzystaniem Parsoida.
Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Polityka prywatności
O Wikipedii
Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność
Kontakty prawne i dotyczące bezpieczeństwa
Powszechne zasady postępowania
Dla programistów
Statystyki
Oświadczenie o ciasteczkach
Wersja mobilna
Szukaj
Szukaj
Przełącz stan spisu treści
Jannik Sinner
62 języki
Dodaj wątek